പുഷ്പസന്നദ്ധശിഖരാഃ കര്ണികാരദ്രുമാഃ ക്വചിത്
മറ്റിടങ്ങളിൽ കർണികാരമരങ്ങളുടെ കൊമ്പുകൾ പുഷ്പങ്ങൾകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
സുപുഷ്പവിഭവാടോപൈഃ സിന്ദുവാരസ്യ പംക്തയഃ
സിന്ദുവാരമരങ്ങളുടെ നിരകൾ സമൃദ്ധമായ മനോഹരമായ പൂക്കളാൽ ഭംഗിയായി തിളങ്ങുന്നു.
ക്വചിത്ക്വചിത്കുന്ദലതാഃ സുപുഷ്പാഭരണോജ്ജ്വലാഃ
ഇവിടെയും അവിടെയും കുണ്ടലതകൾ മനോഹരമായ പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് പ്രകാശിക്കുന്നു.
അതിവിദ്രുമശോഭാഢ്യാ കാസംത്യോ യൂഥികാലതാഃ
യൂതികാലതകൾ കൂട്ടമായി ചേരുകയും, അതിവിദ്രുമപോലെയുള്ള പുഷ്പങ്ങളുടെ ഭംഗിയിൽ തിളങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശാലാര്ജുനാഃ ക്വചിദ്ഭാംതി വനോദ്ദേശേഷു പുഷ്പിതാഃ 5.1.5.
കാട്ടിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ശാലയും അർജുനമരങ്ങളും പുഷ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഭംഗിയായി കാണപ്പെടുന്നു.
അവിമുക്തം തു വല്ലീഭിഃ പുഷ്പിതാസ്തു ദ്രുമാസ്തഥാ
പൂത്തുലഞ്ഞ വള്ളികൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് മരങ്ങൾ എവിടെയും മറവില്ലാതെ നിലകൊള്ളുന്നു.
ചൂതാശ്ച തിലകാശ്ചൈവ മഞ്ജരീഭിഃ കരൈരിവ
മാവും തിലകവൃക്ഷവും പൂക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ, കൈകൾ പോലെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പരസ്പരം ച സംയുക്തൈസ്തിലകാശോകപല്ലവൈഃ
തിലകവും അശോകവൃക്ഷവും പരസ്പരം ഇളം ഇലകളാൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
ഫലപുഷ്പനഗാ നമ്രാഃ പേശലേനേവ സജ്ജനാഃ
പഴവും പൂവും കൊണ്ടു താഴോട്ട് വണങ്ങിയ മരങ്ങൾ, നല്ലവരുപോലെ സുന്ദരവും വിനീതവുമാണ്.
മാരുതാശ്ലിഷ്ടസംതുഷ്ടൈഃ പാദപാഃ ശാലിവാരിഭിഃ
കാറ്റ് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചും നെല്ലിൻപാടുകൾക്കിടയിൽ വളർന്നും മരങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
പുഷ്പാണാമിവ വേഗേന സ്വശോഭാര്ഥം വ്രജംതി വൈ
പൂക്കൾക്ക് സ്വന്തം ഭംഗിക്കായി വേഗത്തിൽ പോകുന്നപോലെ മരങ്ങൾ ഇളകുന്നു.
പുഷ്പശോഭാഭരനതൈഃ ശിഖരൈഃ കംപസംയുതൈഃ
പൂക്കളുടെ ഭംഗിയിൽ ഭാരമായ അവരുടെ കൊമ്പുകൾ ഇളകിയും വിറയ്ക്കും.
ഭൃംഗാഃ പവനവിക്ഷിപ്താമൃതവല്ലീലതാശ്രിതാഃ
അമൃതം നിറഞ്ഞ വള്ളികളിൽ തങ്ങുന്ന തേനീച്ചകൾ കാറ്റ് തട്ടി ചിതറുന്നു.
പുഷ്പാഭിഃ കുന്ദവല്ലീഭിഃ പാദപാഃ ക്വചിദാവൃതാഃ
ചിലിടങ്ങളിൽ കുണ്ടവള്ളികളുടെ പൂക്കളാൽ മരങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ദ്രുമാ ണാമപ്യഥാഗ്രേഷു പുഷ്പിതാ മാധവീ ലതാ 5.1.5.
മുന്നിലെ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ മാധവീലത പൂത്തിരിക്കുന്നു.
ഹരിതാഃ കാംചനച്ഛായാഃ ഫലിതാഃ പുഷ്പിതാ ദ്രുമാഃ
മരങ്ങൾ പച്ചയും പൊന്നനയമുള്ള കാന്തിയുമുള്ളവയായി, പഴവും പുഷ്പവും ധാരാളം കായ്ക്കുന്നു.
പുഷ്പകിംജല്കബഹുലാഃ കിംജല്കബഹുലോദരാഃ
അവയുടെ പുഷ്പങ്ങൾ കേശങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അകത്തും കേശങ്ങൾ സമൃദ്ധമാണ്.
ശിരീഷ പുഷ്പസംകാശാഃ ശുകാ മിഥുനതഃ ക്വചിത്
ചിലിടങ്ങളിൽ ശിരീഷപ്പൂക്കൾ പോലെ പ്രകാശം പകർന്നു, കുരുവികൾ കൂട്ടമായി ഇരിക്കുന്നു.
സംയുക്താഃ സഹചാരിണ്യാ മയൂരാശ്ചിത്രബര്ഹിണഃ
വിലസിയുള്ള വാലും ചിറകും ഉള്ള മയിലുകൾ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ചേർന്ന് കണ്ട് കാണാം.
കൂജംതി പത്രിസംഘാതാ നാനാദ്ഭുതവിരാവിണഃ
അവ കൂട്ടമായി ഒത്തുചേർന്ന്, അത്ഭുതകരമായ പലവിധ ശബ്ദങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നു.
നാനാ മൃഗഗണാകീര്ണം നിത്യം സമുദിതാംഡജമ്
വിവിധ മൃഗങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളും, എപ്പോഴും ഉല്ലാസഭരിതമായ പക്ഷികളും ഈ പ്രദേശം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
കപാലപാണിര്ഭഗവാംസ്തഥാരൂപം വനോത്തമമ്
കപാലം കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഭഗവാൻ ആ മനോഹരമായ വനത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
താ വൃക്ഷപംക്തയഃ സര്വാ ദൃഷ്ട്വാ രുദ്രം സമാഗതമ്
അവിടെത്തന്നെ എല്ലാ മരങ്ങളുടെയും നിരകളും രുദ്രനെ എത്തുന്നത് കണ്ടു.
പുഷ്പപ്രതിഗ്രഹം കൃത്വാ പാദപാനാം മഹേശ്വരഃ
മഹേശ്വരൻ മരങ്ങൾ അർപ്പിച്ച പുഷ്പങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.
ഏവമുക്തേ ഭഗവതാ തരവോ നിരവഗ്രഹാഃ 5.1.5.
ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മരങ്ങൾക്കൊന്നും ഇനി തടസ്സമൊന്നുമില്ലാതായി.
വരം ദദാസി ദേവേശ പ്രസന്ന ജനവത്സല
ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, ഭക്തജനങ്ങളെ സ്നേഹിച്ച്, നീ വരങ്ങൾ നൽകുന്നു.
ഏഷ നഃ പരമഃ കാമോ ദേവദേവ നമോഽസ്തു തേ
ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം; ദേവദേവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
സര്വാത്മനാ പ്രപന്നാ വൈ യാചാമഹേ വരോത്തമമ്
എല്ലാവിധത്തിലും ഞങ്ങൾ ശരണായപ്പെട്ട്, പരമോന്നതമായ വരം അപേക്ഷിക്കുന്നു.
ഇത്യുക്തഃ പാദപൈഃ സര്വൈഃ ശരണാഗതവത്സലഃ
എല്ലാ മരങ്ങളും ഇങ്ങനെ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ശരണാഗതരെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ ആയവൻ,
വരം ദദാമി ഭൂയോ വോ ന വൃഥാ ദര്ശനം മമ
ഞാൻ വീണ്ടും നിങ്ങള്ക്ക് ഒരു വരം നൽകുന്നു; എന്റെ ദർശനം വെറുതെയാവില്ല.