അഥാപശ്യത്തതോ ബ്രഹ്മാ തേജസാ ഹരിമച്യുതമ്
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് മഹത്തായ തേജസ്സോടെ ഉള്ള അച്യുതനായ ഹരിയെ കണ്ടു.
മഹേശ്വരസ്യ തേജോര്ധ്വം സംതം നാരായണം പ്രഭുമ്
അവൻ മഹേശ്വരന്റെ തേജസ്സിന് മുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന നാരായണപ്രഭുവിനെ കണ്ടു.
അംഗുല്യാ സംസ്പൃശന്ദേവോ ബ്രഹ്മാണമബ്രവീദ്വചഃ
ദേവൻ തന്റെ വിരൽകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാവിനെ തൊട്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ഭവിതാ ലോകരക്ഷാര്ഥം ശ്രേഷ്ഠഃ സര്വധനുഷ്മതാമ്
'ലോകങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ, എല്ലാ വില്ലാളികളിലും ശ്രേഷ്ഠൻ ജനിക്കും.'
ഇത്യുക്ത്വാ ഭഗവാന്ദേവസ്തമഗ്നിം പാണിനാഽ ഗ്രഹീത് 5.1.4.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ഭാഗ്യവാൻ ദേവൻ ആ അഗ്നിയെ കൈയിൽ എടുത്തു.
ഇതി സത്കൃത്യ സതതം നരം ചൈവ മഹേശ്വരഃ
ഇങ്ങനെ മഹേശ്വരൻ ആ മനുഷ്യനെയും എല്ലായ്പ്പോഴും ആദരവോടെ കാണിച്ചു.
അഥാബ്രവീത്തതോ ബ്രഹ്മാ അഗ്നിം തം തു യുഗക്ഷയേ
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് ആ അഗ്നിയോട് കാലാവസാനത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ഭൃഗുശ്ചൈവാംഗിരാഃ പുത്രൌ ഭവിതാരൌ ന സംശയഃ
'ഭൃഗുവും അങ്ങിരസ്സും നിനക്ക് പുത്രന്മാരാകും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.'
ദ്വിധാ സംഭജ്യ തേനാഗ്നിം സൃഷ്ടേര്യജ്ഞോ ഭവിഷ്യതി
അവൻ ആ അഗ്നിയെ രണ്ടായി വിഭജിച്ചതിനാൽ സൃഷ്ടിയുടെ യജ്ഞം നടക്കും.
ബ്രഹ്മണാഽഗ്നീ സമേതൌ തു ബ്രഹ്മാണമനുനോദിതൌ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഇച്ഛയാൽ ആ രണ്ടു അഗ്നികളും ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു, ബ്രഹ്മാവ് അവയെ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു.
അതോഽശ്വത്ഥേ ശമീഗര്ഭേ സംയോഗസ്തത്ര പഠ്യതേ
അതിനാൽ അശ്വത്ത്വം, ശമീ എന്ന വൃക്ഷത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ അവയുടെ ഐക്യം അവിടെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
തസ്മാത്സുതഹിതഃ ശ്രേഷ്ഠശ്ചതുര്ഥ ഇതി കഥ്യതേ
അതിനാൽ ഉപകാരപ്രദനും ഉത്തമനുമായ പുത്രൻ നാലാമനെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ഏവം തു ബ്രഹ്മണോ വക്ത്രം പഞ്ചമം സമപദ്യത
ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിന് അഞ്ചാമത്തെ വായ് ഉദിച്ചുവന്നു.
ഏതദ്യോ ബുധ്യതേ ദേവ തേജഃസര്ഗമനുത്തമമ്
ദേവന്മാരുടെ ഈ അതുല്യമായ തേജസ്സിന്റെ സൃഷ്ടി ആരെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കുന്നുവെങ്കിൽ—
ഏതദ്യോഗ്നിസമുദ്ഭവം പശുപതേര്മാഹാത്മ്യസംസൂചകം വഹ്നേഃ സാധുമതിഃ ശൃണോതി സതതം യഃ ശ്രദ്ധയാ ഭാവിതമ്। യോ വ്യാസ ദ്വിജദേവതാപ്രമുഖതഃ സംശ്രാവയേദ്ഭക്തിതഃ സോഽത്യര്ഥം ഭവഭാവിതഃ ശിവപുരേ സംപൂജ്യതേ ദൈവതൈഃ ।। 5.1.4.
അഗ്നിയുടെ ഉത്ഭവം വിവരിക്കുകയും പശുപതിയുടെ മഹത്വം സൂചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ കഥയെ വിശ്വാസപൂർവ്വം എപ്പോഴും ശ്രവിക്കുന്നവനും, വ്യാസാ, ദ്വിജന്മാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും മുന്നിൽ ഭക്തിയോടെ ഇത് പാരായണം ചെയ്യുന്നവനും, ലോകത്തിൽ ആഴമായി ലയിച്ചവനായി ശിവപുരിയിൽ ദേവന്മാർക്കിടയിൽ ഏറെ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
കിം കൃതം ബ്രഹ്മണാ തത്ര പ്രായശ്ചിത്തം ച കര്മണാമ്
അവിടെ ബ്രഹ്മാവ് എന്താണ് ചെയ്തത്? ആ പ്രവൃത്തികൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തമായി എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് പറയൂ.
ജനാര്ദനേന കിം കര്മ ശംകരേണ ച യന്മുനേ
ജനാർദ്ദനനും ശംകരനും എന്ത് പ്രവർത്തി ചെയ്തുവെന്ന് പറയൂ, മഹർഷേ.
ശസ്തൈഃ കുശസമിദ്ഭിശ്ച യഥോക്തം ഹരിണാ പുരാ
ഹരിയാൽ മുമ്പ് നിർദ്ദേശിച്ച പോലെ ഉത്തമമായ കുശയും സമിതും ഉപയോഗിച്ച്—
ബദര്യാശ്രമമാസാദ്യ നരനാരായണാവൃഷീ
നരനും നാരായണനും ബദരിയുടെ ആശ്രമത്തിലെത്തിയപ്പോൾ—
കപാലപാണിര്ദേവേശഃ പര്യടന്വസുധാമിമാമ്
ദേവന്മാരുടെ പ്രഭു കപാലം കൈയിൽ പിടിച്ച് ഈ ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടന്നു.
നാനാദ്രുമലതാകീര്ണം നാനാപുഷ്പോപശോഭിതമ്
വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളും ലതകളും നിറഞ്ഞു, പലവിധ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ദ്രുമപുഷ്പഭരാമോദവാസിതം യത്സുവായുനാ
പുഷ്പഭാരമുള്ള വൃക്ഷങ്ങളുടെ സുഗന്ധം ശുദ്ധമായ കാറ്റിൽ പരന്നിരുന്നു.
നാനാഗംധരസാഢ്യൈശ്ച പക്വാപക്വഫലോദ്ഭവൈഃ
വിവിധ രുചികളും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള പാകമായതും പാകമാകാത്തതുമായ പഴങ്ങൾ അവിടെ വളർന്നു.
ജീര്ണപത്രതൃണാദീനി ശുഷ്ക കാഷ്ഠഫലാനി ച
വാടിയ ഇലകളും പുല്ലുകളും ഉണങ്ങിയ കട്ടകളും പഴങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
നാനാപുഷ്പസമൂഹാനാം ഗന്ധമാദായ മാരുതഃ 5.1.5.
പലതരം പുഷ്പങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളുടെ സുഗന്ധം കാറ്റ് കൊണ്ടുപോയി.
ഹരിതസ്നിഗ്ധനിച്ഛിദ്രൈഃ പര്ണൈരഞ്ഛിദ്രകോടരൈഃ
പച്ചയും തിളക്കമുള്ളതുമായ, ചിതറാത്ത ഇലകളും ദോഷമില്ലാത്ത കുഴികളുമുണ്ടായിരുന്നു.
അരോഗിദര്ശനീയൈശ്ച സുവൃത്തൈഃ ക്വചി ദുദ്ധതൈഃ
ഇവിടെയും അവിടെയും ആരോഗ്യവാനായും സുന്ദരമായ രൂപമുള്ളവയുമായ മരങ്ങൾ, ചിലപ്പോൾ വളരെയധികം കാട്ടുപരമായ വളർച്ചയുള്ളവയും കാണാം.
ശോഭനൈര്വായുസംകീര്ണൈരംകുരൈഃ പ്രാവൃതാ ദ്രുമാഃ
മരങ്ങൾ കാറ്റിൽ കലർന്ന മനോഹരമായ കൊമ്പുകളാൽ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
പവനോദ്ധൂതശിഖരൈഃ സ്പര്ശയംതി പരസ്പരമ്
കാറ്റ് തട്ടി ഉയർന്ന അവരുടെ കൊമ്പുകൾ പരസ്പരം സ്പർശിക്കുന്നു.
നാഗവൃക്ഷാഃ ക്വചിത്പുഷ്പൈര്ഭ്രമരാലീനകേസ രൈഃ
ചിലിടങ്ങളിൽ നാഗവൃക്ഷങ്ങൾ പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, തേനീച്ചകൾ കൂട്ടമായി ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു.