പ്രപാത്യ ച തദാ ഹൃഷ്ടഃ ക്രീഡാം കുര്വഞ്ജഗത്സ്ഥിതൌ
അവിടെ എത്തി സന്തോഷത്തോടെ, ഭൂമിയിൽ കളിയിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
അദൃശ്യഃ സര്വഭൂതാനാം വിശ്വാത്മാ വിശ്വസൃഗ്വിഭുഃ
എല്ലാ ജീവികൾക്കും അദൃശ്യനായ, വിശ്വാത്മാവും, ലോകസൃഷ്ടാവും, പരമാധിപതിയും.
ഏകാംഗുഷ്ഠസ്ഥിതം ഭൂമൌ തപോഽത്യംതമനാതുരമ് 5.1.3.
ഒരു വിരലിൽ ഭൂമിയിൽ നില്ക്കുമ്പോൾ, അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സു നിർഭാഗ്യമായി ചെയ്തു.
പുണ്യാ ധാരസമായുക്തം പുരാണപുരുഷോത്തമമ്
പുണ്യത്തിന്റെ ഒഴുക്കുള്ള, പുരാതനനും പരമോന്നതനും ആയ പുരുഷൻ.
കപാലം ദര്ശയിത്വാഗ്രേ ജ്വലജ്ജ്വലനസോത്കടമ്
അവൻ മുന്നിൽ തീപോലെ കത്തുന്ന ഭയങ്കരമായ ഒരു കപ്പാലം കാണിച്ചു.
കോഽന്യോ യോഗ്യോ ഭവേദ്ഭിക്ഷുര്ഭിക്ഷാദാനസ്യ സാംപ്രതമ്
ഇപ്പോൾ ഭിക്ഷയെടുക്കാൻ അനുയോജ്യനായ മറ്റാരുമുണ്ടോ?
തം ബിഭേദാംതര്ഗതജ്ഞഃ ശൂലേന ശശിശേഖരഃ
അവന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നതെല്ലാം അറിയുന്ന ചന്ദ്രക്കിരീടൻ തന്റെ ത്രിശൂലത്തോടെ അവനെ തുളച്ചു.
ജാംബൂനദരസാകാരാ വഹ്നിജ്വാലേവ നിര്മലാ
കയിച്ചുവീണ പൊന്നുപോലെയും അഗ്നിജ്വാലപോലെയും വെടിപ്പുള്ളതായിരുന്നു.
ഋജ്വീ വേഗവതീ ശിപ്രാ ദീധിതീവാംബരേ രവേഃ
നേരായും വേഗത്തിൽ ഒഴുകിയ ശിപ്രാ, ആകാശത്തിലെ സൂര്യന്റെ കിരണത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു.
ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രം സാ സമുവാഹ ഹരേര്ഭുജാത്
ദൈവികമായ ആയിരം വർഷങ്ങൾ ഹരിയുടെ ഭുജത്തിൽ നിന്ന് അവൾ അതിനെ ചുമന്നു.
ദത്താം നാരായണേനാഥ സത്പാത്രേ പാത്ര ഉത്തമേ
ശേഷം നാരായണൻ അതിനെ ഉത്തമമായ യോഗ്യനായവനു നൽകി.
സംപൂര്ണം തവ പാത്രം ഹി തതോ വൈ പരമേശ്വരഃ
നിന്റെ പാത്രം ഇപ്പോൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; പിന്നെ പരമേശ്വരൻ—
ശശിസൂര്യാഗ്നി നയനഃ ശശിശേഖരശോഭിതഃ 5.1.3.
ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, അഗ്നി എന്നിവയാണ് അവന്റെ കണ്ണുകൾ; ചന്ദ്രക്കിരീടം അലങ്കരിച്ചവൻ.
അംഗുല്യാ ഘടയന്പ്രാഹ കപാലം ചാതിപൂരിതമ്
അവൻ വിരൽകൊണ്ട് കപ്പാലം തട്ടിയപ്പോൾ പറഞ്ഞു: 'പാത്രം അതികം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.'
പാര്ശ്വതോഥ ഹരേരീശഃ സ്വാംഗുല്യാ രുധിരം തദാ
അപ്പോൾ ഹരിയുടെ ഈശ്വരൻ തന്റെ വിരൽകൊണ്ട് വലതുഭാഗത്ത് നിന്ന് രക്തം പുറത്തെടുത്തു.
മഥ്യമാനേ തതോ രക്തേ കലലം ബുദ്ബുദം ക്രമാത്
രക്തം കുലുക്കിയപ്പോൾ ക്രമേണ മലവും കുഞ്ചികകളും ഉണ്ടായി.
സഹസ്രബാഹൂ രക്താക്ഷോ ധനുര്ജ്യാം സംസ്പൃശന്മുഹുഃ
ആയിരം കൈകളുള്ള, ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ളവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വില്ലിന്റെ പാശം സ്പർശിച്ചു.
പുരുഷോഽര്ജുനസംകാശഃ കപാലേ സംപ്രകാശയന്
അർജുനനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു പുരുഷൻ കപ്പാലത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമായി.
കപാലേ ഭഗവന്കോഽയം പ്രാദുര്ഭൂതോഽഭവന്നരഃ
കപ്പാലത്തിൽ ഈ ഭാഗ്യവാൻ, ഒരു മനുഷ്യൻ, അവിടെ ഉദിച്ചുവന്നു.
നരോ നാമേതി പുരുഷഃ പരമാസ്ത്രവിദാംവരഃ
നരൻ എന്നാണവനെ വിളിക്കുന്നത്; പരമായായായായുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവനാണ്.
നരനാരായണൌ ചോഭൌ യുഗേ ഖ്യാതൌ ഭവിഷ്യതഃ
നരനും നാരായണനും ഇരുവരും അടുത്ത കാലഘട്ടത്തിൽ പ്രശസ്തരാവും.
ഏഷ നാരായണ സഖാ നരസ്തവ ഭവിഷ്യതി
ഈ നരൻ നാരായണാ, നിന്റെ സ്നേഹിതനാകും.
വിജ്ഞാനസ്യ പരീക്ഷായൈ തേജോ ലോകേ ഭവിഷ്യതി 5.1.3.
ലോകത്ത് വിവേകത്തിന്റെ പരീക്ഷണമായി ആ പ്രകാശം പ്രവർത്തിക്കും.
തേജസാ ബ്രഹ്മണോ ദീപ്തോ ഭുജസ്യ തവ ശോണിതാത്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശക്തിയിൽ പ്രകാശം നിറഞ്ഞത്, നിന്റെ ഭുജത്തിലെ രക്തത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദിച്ചത്.
തത്സംയോഗാത്സമുത്പന്നഃ ശത്രൂനുദ്വേജയിഷ്യതി
അത് അങ്ങയുടെ സംഗമത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തും.
ശക്രസ്യ ചാമരാരീണാം തേഷാമേവ ഭയംകരഃ
അത് ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കൾക്കും ഭയത്തിന്റെ കാരണമാകും.
ഹരിരപി സ തത്രൈവ തുഷ്ടാവ ഹരകേശവൌ
അവിടെ തന്നെയായിരുന്നു ഹരിയും ഹരനും കെശവനും സ്തുതിച്ചതു.
നമസ്തേ ശൂലഹസ്തായ നമസ്തേ ഖങ്ഗപാ ണയേ
ശൂലം കൈവശമുള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം; വാൾ കൈവശമുള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
നമോഽസ്തു വാചാം പതയേ ശ്രീധരായ നമോനമഃ
വാക്കുകളുടെ അധിപനേ, ശ്രീധരനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം.
തഥൈവാംജലിസംബദ്ധം ഗൃഹീത്വാശു കരദ്വയമ്
അങ്ങനെ കൈകൾ ചേർത്ത് അഞ്ജലി കയറ്റി, അവൻ വേഗത്തിൽ ഇരുകൈകളും പിടിച്ചു.