സരാംസി നൈവ ഗിരയോ നാപഗാ നാബ്ധയസ്തഥാ
അവിടെ തടാകങ്ങളും പർവ്വതങ്ങളും നദികളും സമുദ്രങ്ങളും ഇല്ല.
തദൈകോ ഹി മഹാകാലോ ലോകാനുഗ്രഹകാരണാത്
അപ്പോൾ മഹാകാലൻ മാത്രം ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സൃഷ്ട്യര്ഥം സ മഹാകാലഃ കരേ കാമം പ്രതിഷ്ഠിതമ്
സൃഷ്ടിക്കായി മഹാകാലൻ തന്റെ കൈയിൽ ആഗ്രഹം സ്ഥാപിച്ചു.
കലലം ബുദ്ബുദം ഭൂത്വാ തവിവേഗവിവര്ദ്ധിതമ്
അത് ഒരു കണികയായി, ഒരു ബുധ്ബുദമായി, അവന്റെ ശക്തിയാൽ വളർന്നു.
കരേണ താഡിതം തദ്ധി ബഭൂവ ദ്വിദലം മഹത്
അവന്റെ കൈകൊണ്ട് അതിനെ തട്ടിയപ്പോൾ, അത് വലിയ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി മാറി.
മധ്യേഽഭവത്തദാ ബ്രഹ്മാ പംചവക്ത്രശ്ചതുര്ഭുജഃ
അതിനുള്ളിൽ അപ്പോൾ അഞ്ചു മുഖവും നാലു കൈകളും ഉള്ള ബ്രഹ്മാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
കുരു സൃഷ്ടിം മഹാബാഹോ വിചിത്രാം മദനുഗ്രഹാത്
ശക്തിയുള്ളവനേ, എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ അത്ഭുതകരമായ സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിക്കൂ.
പ്രേര്യമാണോഽപി വൈ സ്രഷ്ടും ബ്രഹ്മാ ദേവമചിംതയത് 5.1.2.
സൃഷ്ടിക്കാനായി പ്രേരിപ്പിച്ചിട്ടും ബ്രഹ്മാവ് ദേവന്മാരെ പരിഗണിച്ചില്ല.
ബ്രഹ്മണസ്തപസാ ദൃഷ്ടഃ പ്രാദാദ്വേദം ഷഡംഗകമ്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ തപസ്സിലൂടെ കണ്ടു, അവൻ ആറു അംഗങ്ങളുള്ള വേദം നൽകി.
തപസാഽതിഷ്ഠദാ ഭൂയഃ സമാരാധയിതും ഭവമ്
ഭവനെ ആരാധിക്കാൻ വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവ് തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ടു.
ബ്രഹ്മോവാച നമഃ ശിവായാമലസത്ത്വചേതസേ ഗുണത്രയാതീതവിസാരിതേജസേ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ശുദ്ധമായ സത്ത്വവും, ഗുണത്രയങ്ങളെ അതിജീവിച്ച പ്രകാശവും ഉള്ള ശിവനേ, നമസ്കാരം.
നമോഽ സ്തു തേ സൃഷ്ടിവിധൌ രജോജുഷേ ജഗത്സ്ഥിതൌ സത്ത്വമധിഷ്ഠിതായ തേ
സൃഷ്ടിയിൽ രാജസിക ഗുണത്തിൽ ആസ്വാദിക്കുന്നവനേ, ലോകം നിലനിൽക്കാൻ സത്ത്വഗുണത്തിൽ അധിഷ്ഠിതനായവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.
അശേഷഭൂതപ്രകൃതേഃ പരാ യ വൈ പരാത്മരൂപായ നമഃ ശിവായ വൈ
സകലഭൂതങ്ങളെയും പ്രകൃതിയെയും അതിജീവിക്കുന്ന പരമാത്മാവായ ശിവന് നമസ്കാരം.
ഭൂതോയവഹ്ന്യമ്ബരവായുചംദ്രസൂര്യാത്മരൂപാഭിരിദം തനൂഭിഃ
ഭൂമി, വെള്ളം, അഗ്നി, ആകാശം, വായു, ചന്ദ്രന്, സൂര്യന് എന്നിങ്ങനെയുള്ള രൂപങ്ങളിലൂടെ അവന് ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ ശരീരങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നു.
യാനീഹ തേജാംസി ജഗംതി യാനി ഭൂതാനി ഭവ്യാന്യഥ കാരണാനി
ഇവിടെ ഉള്ള എല്ലാ പ്രകാശങ്ങളും, ലോകങ്ങളും, സകലഭൂതങ്ങളും, ഭാവിയില് ഉണ്ടാകുന്നവയും, എല്ലാ കാരണങ്ങളും—
അന്തര്ഹിത ഉവാചേദം ബ്രഹ്മന്സംയാച്യതാം വരഃ
അദൃശ്യനായവന് പറഞ്ഞു: 'ബ്രഹ്മാ, നീ വേണമെന്നുള്ള വരം ചോദിക്കൂ.'
സ വവ്രേ മനസാ പുത്രം ഭവം ഗൌരവകാരണാത്
ആയാള് മാന്യത കൊണ്ടു മനസ്സില് ഭവനെന്നൊരു മകനെ ആഗ്രഹിച്ചു.
യസ്മാന്മാം മനസാ പുത്രം ചതുര്മുഖ സമീഹസേ 5.1.2.
നീ, നാലുമുഖനായവാ, മനസ്സില് എന്നെ മകനായി ആഗ്രഹിച്ചതിനാല്,
അയാച്യം യാചിതം യസ്മാന്മമാംശോ നീലലോഹിതഃ
ചോദിക്കരുതാത്തത് ചോദിച്ചതിനാല്, എന്റെ ഭാഗമായ നീലലോഹിതന് നിന്നാകട്ടെ.
അന്യദ്യസ്മാത്സ്മൃതോ ഭക്ത്യാ ത്വയാഹം പിതൃഭാവതഃ
നീ ഭക്തിയോടെ എന്നെ പിതാവായി ഓര്മ്മിച്ചതുകൊണ്ടു,
തസ്മാദ്ബ്രഹ്മേതി ലോകേഽത്ര നാമ ഖ്യാതം ഭവിഷ്യതി
അതിനാല് ഈ ലോകത്ത് 'ബ്രഹ്മാ' എന്ന പേര് പ്രസിദ്ധമാകും.
ലബ്ധ്വാ ശാപവരാവേവം പുത്രസൃഷ്ടിം ചകാര സഃ
ശാപവും വരവും ലഭിച്ച ശേഷം, അവന് മകനെ സൃഷ്ടിച്ചു.
സമിദ്യുക്തേന ഹസ്തേന ലലാടം മാര്ജതോഽഭവത്
യാഗവസ്തു പിടിച്ച കൈകൊണ്ട് നെറ്റി തേക്കുമ്പോള്,
തദനന്തരമാസാദ്യ ഉത്തതാര സുതോംഽതികാത്
അതിനുശേഷം സമീപിച്ച് മകന് അകത്തുനിന്ന് പുറത്ത് വന്നു.
പംചവക്ത്രോ ദശഭുജഃ ശൂലചാപാസിശക്തിമാന്
അവന് അഞ്ച് മുഖവും പത്ത് കൈകളും ഉണ്ട്; കുന്തം, വില്ല്, വാള്, ശക്തി എന്നിവ കൈവശം ഉണ്ട്.
സേന്ദുഃ കപര്ദം ബിഭ്രാണഃ സിംഹചര്മാംബരംധരഃ
ചന്ദ്രക്കലയും ജടാമുടിയും സിംഹച്ചർമ്മവസ്ത്രവും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
നീലലോഹിതനാമേതി ഭവ രുദ്ര പിനാകധൃക്
ഭവന്, രുദ്രന്, പിനാകധന്വന്—നീ നീലലോഹിതന് എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടുക.
സപ്താദൌ മാനസാഞ്ജജ്ഞേ സനകാദീംസ്തതോഽപരാന് 5.1.2.
ആദ്യമായി സനകാദിമുനിമാരെ ഉള്പ്പെടെ ഏഴു മാനസപുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു; പിന്നെ മറ്റുള്ളവരെയും.
അഷ്ടഭേദാന്സുരാന്കൃത്വാ തിര്യഗ്യോനിം ച പംചധാ
അവന് ദേവന്മാരെ എട്ട് രൂപങ്ങളിലായി സൃഷ്ടിച്ചു; മൃഗജാതികളെ അഞ്ചു വിധത്തിലായി നിര്മ്മിച്ചു.
സൃഷ്ടിഃ സുരാദികാ ജാതാ കൃത്വാ ബ്രഹ്മാണമപ്യധഃ
സൃഷ്ടി ദേവന്മാരില് തുടങ്ങി; ബ്രഹ്മാവിനെ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, താഴെ മറ്റുള്ളവരെയും സൃഷ്ടിച്ചു.