കൃതാംജലിപുടോ ഭൂത്വാ ഭവഭക്ത്യാനുഭാവിതഃ
കൈകൂപ്പി ഭവനോടുള്ള ഭക്തിയിൽ നിറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം നിന്നു.
മഹാകാലസ്യ മാഹാത്മ്യം പ്രാണിനാം മോഹനാശനമ്
മഹാകാലന്റെ മഹത്വം ജീവികളുടെ മായയെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
ഭഗവന്ക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യം മഹാകാലസ്യ കഥ്യതാമ്
ഭഗവൻ, മഹാകാലന്റെ ഭൂമിയുടെ മഹത്വം ദയവായി പറയൂ.
ഫലം യഥാത്ര വസതാം മൃതാനാം ച ഗതിര്യഥാ
ഇവിടെ പാർക്കുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഫലവും, മരിച്ചവരുടെ ഗതിയും എന്താണ്?
കഥമേതത്സ്മശാനം ച ക്ഷേത്രം പ്രോക്തം യഥാ തഥാ
ഈ ശ്മശാനം എങ്ങനെ ക్షേത്രമായി അറിയപ്പെടുന്നു, അതിന്റെ കാരണം എന്താണ്?
യസ്മാത്സ്ഥാനം ച മാതൄണാം പീഠം തേനൈവ കഥ്യതേ ।। 5.1.1.
ഇത് മാതാക്കളുടെ പീഠം എന്നും പറയപ്പെടുന്നതിന് കാര്യം എന്താണ്, അതും പറയൂ.
മൃതാഃ പുനര്ന ജായംതേ തേനേദമൂഷരം സ്മൃതമ്
ഇവിടെ മരിച്ചവർക്ക് വീണ്ടും ജനനം ഇല്ല; അതുകൊണ്ടാണ് ഈ സ്ഥലം 'ഉഷരം' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
യസ്മാദിഷ്ടം ഹി ഭൂതാനാം സ്മശാനമതിവല്ലഭമ്
ശ്മശാനം ഭൂതങ്ങൾക്കു വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്.
ഏകാമ്രകം ഭദ്രകാലം കരവീരവനമേവ ച
ഏകാംരം, ഭദ്രകാളി, കരവീരവനം എന്നിവയും.
ഭരഥം ചൈവ കേദാരം ദിവ്യം രുദ്രമഹാലയമ്
ഭരതം, കേദാരം, ദൈവികമായ രുദ്രമഹാലയം എന്നിവയും.
രമതേ ഭഗവാനേഷു സിദ്ധക്ഷേത്രേഷു സര്വദാ
ഭഗവാൻ ഈ സിദ്ധക്ഷേത്രങ്ങളിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ആനന്ദിക്കുന്നു.
ത്രയാണാമപി ലോകാനാം കുരുക്ഷേത്രം പ്രശസ്യതേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ കുറുക്ഷേത്രം ഏറ്റവും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.
തസ്യാ ദശഗുണം വ്യാസ മഹാകാലവനോത്തമമ്
വ്യാസാ, അതിനേക്കാൾ പത്ത് മടങ്ങ് മഹത്വമുള്ളത് മഹാകാലവനമാണ്.
പ്രഭാസമുത്തമം തീര്ഥം ക്ഷേത്രമാദ്യം പിനാകിനഃ
പ്രഭാസം ഏറ്റവും ഉത്തമമായ തീർത്ഥവും, പിനാകധാരിയുടെ പ്രധാന ക్షേത്രവുമാണ്.
തസ്മാദപ്യുത്തമം വ്യാസ പുണ്യാ വാരാണസീ മതാ
അതിനേക്കാളും ഉത്തമവും പുണ്യവുമാണ് വാരാണസി എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, വ്യാസാ.
മഹാകാലവനം ഗുഹ്യം സിദ്ധക്ഷേത്രം തഥോഷരമ് 5.1.1.
മഹാകാലവനം രഹസ്യമായതും, സിദ്ധന്മാരുടെ സ്ഥലവും, ഉണങ്ങിപ്പോയ സ്ഥലവുമാണ്.
സര്വതസ്തു സമാഖ്യാതം മഹാകാലവനം മുനേ
മഹാകാലവനം എല്ലായിടത്തുനിന്നും പൂർണ്ണമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു, മുനിവരേ.
പംചൈകത്ര ന ലഭ്യംതേ മഹാകാലപുരാദൃതേ
അഞ്ച് കാര്യങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ലഭ്യമാകുന്നത് മഹാകാലപുരം ഒഴികെ മറ്റൊരിടത്തും ഇല്ല.
നാഗ്നിര്ന വായുരാദിത്യോ ന ഭൂമിര്ന ദിശോ നഭഃ
അവിടെ അഗ്നിയും വായുവും സൂര്യനും ഭൂമിയും ദിശകളും ആകാശവും ഒന്നുമില്ല.
ന നക്ഷത്രാണി ന ജ്യോതിര്ന ദ്യൌര്നേംദുര്ഗ്രഹാ സ്തഥാ
അവിടെ നക്ഷത്രങ്ങളും പ്രകാശവും സ്വർഗ്ഗവും ഗ്രഹങ്ങളും ചന്ദ്രനും ഇല്ല.
സരാംസി നൈവ ഗിരയോ നാപഗാ നാബ്ധയസ്തഥാ
അവിടെ തടാകങ്ങളും പർവ്വതങ്ങളും നദികളും സമുദ്രങ്ങളും ഇല്ല.
തദൈകോ ഹി മഹാകാലോ ലോകാനുഗ്രഹകാരണാത്
അപ്പോൾ മഹാകാലൻ മാത്രം ലോകങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സൃഷ്ട്യര്ഥം സ മഹാകാലഃ കരേ കാമം പ്രതിഷ്ഠിതമ്
സൃഷ്ടിക്കായി മഹാകാലൻ തന്റെ കൈയിൽ ആഗ്രഹം സ്ഥാപിച്ചു.
കലലം ബുദ്ബുദം ഭൂത്വാ തവിവേഗവിവര്ദ്ധിതമ്
അത് ഒരു കണികയായി, ഒരു ബുധ്ബുദമായി, അവന്റെ ശക്തിയാൽ വളർന്നു.
കരേണ താഡിതം തദ്ധി ബഭൂവ ദ്വിദലം മഹത്
അവന്റെ കൈകൊണ്ട് അതിനെ തട്ടിയപ്പോൾ, അത് വലിയ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി മാറി.
മധ്യേഽഭവത്തദാ ബ്രഹ്മാ പംചവക്ത്രശ്ചതുര്ഭുജഃ
അതിനുള്ളിൽ അപ്പോൾ അഞ്ചു മുഖവും നാലു കൈകളും ഉള്ള ബ്രഹ്മാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
കുരു സൃഷ്ടിം മഹാബാഹോ വിചിത്രാം മദനുഗ്രഹാത്
ശക്തിയുള്ളവനേ, എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ അത്ഭുതകരമായ സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിക്കൂ.
പ്രേര്യമാണോഽപി വൈ സ്രഷ്ടും ബ്രഹ്മാ ദേവമചിംതയത് 5.1.2.
സൃഷ്ടിക്കാനായി പ്രേരിപ്പിച്ചിട്ടും ബ്രഹ്മാവ് ദേവന്മാരെ പരിഗണിച്ചില്ല.
ബ്രഹ്മണസ്തപസാ ദൃഷ്ടഃ പ്രാദാദ്വേദം ഷഡംഗകമ്
ബ്രഹ്മാവിന്റെ തപസ്സിലൂടെ കണ്ടു, അവൻ ആറു അംഗങ്ങളുള്ള വേദം നൽകി.
തപസാഽതിഷ്ഠദാ ഭൂയഃ സമാരാധയിതും ഭവമ്
ഭവനെ ആരാധിക്കാൻ വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവ് തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ടു.