യസ്തത്ര കുരുതേ ശ്രാദ്ധം വിശേഷാദിന്ദുസംക്ഷയേ
അവിടെ, പ്രത്യേകിച്ച് ചന്ദ്രൻ ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ, ആരെങ്കിലും ശ്രാദ്ധം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ,
തത്ര ദാനം പ്രശംസംതി തിലാനാം മുനിപുംഗവാഃ 7.3.47.
അവിടെ തിലം ദാനം ചെയ്യുന്നത് മഹർഷിമാർ വളരെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
അര്ബുദേ ഗൌതമീ യാത്രാ സിംഹസ്ഥേ ച ബൃഹസ്പതൌ
അർബുദത്തിൽ, ഗൗതമിയുടെ യാത്രയിൽ, ഗുരു സിംഹരാശിയിലിരിക്കുമ്പോൾ,
ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി ഭാഗീരഥ്യവഗാഹനേ
അവിടെ ഭാഗീരഥിയിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നത് ആറായിരം വർഷം സ്നാനം ചെയ്തതിനു തുല്യമാണ്.
ഇതി ശ്രീസ്കാന്ദേ മഹാപുരാണ ഏകാശാതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം സപ്തമേ പ്രഭാസഖണ്ഡേ തൃതീയേഽര്ബുദഖണ്ഡേ ഗൌതമാശ്രമതീര്ഥമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ സപ്തചത്വാരിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിൽ, എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം അധ്യായങ്ങളുള്ള സംഹിതയിൽ, ഏഴാമത്തെ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിൽ, മൂന്നാമത്തെ അർബുദഖണ്ഡത്തിൽ, ഗൗതമാശ്രമതീർത്ഥ മഹാത്മ്യം എന്ന പേരിലുള്ള നാല്പത്തേഴാമത്തെ അധ്യായം.
യത്ര സ്നാതോ നരഃ സമ്യക്കുലം താരയതേഽഖിലമ്
എവിടെയായാലും ഒരാൾ ശരിയായി സ്നാനം ചെയ്താൽ, അവൻ തന്റെ മുഴുവൻ വംശത്തെയും രക്ഷിക്കും.
ദശ പൂര്വാന്ഭവിഷ്യാംശ്ച തഥാത്മാനം നൃപോത്തമ
രാജശ്രേഷ്ഠനേ, പത്ത് മുൻപുള്ളവരും, ഭാവിയിൽ വരുന്നവരും, അവൻതന്നെയും ഉൾപ്പെടെ.
ആസീദപ്രസ്തുതോ നാമ രാജാ പൂര്വം സ പാപകൃത്
പണ്ടു അപ്രസ്തുതൻ എന്ന പേരിൽ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; അവൻ പാപം ചെയ്തവനായിരുന്നു.
തസ്മിഞ്ഛാസതി ലോകാനാം നാസീത്സൌഖ്യം കദാചന
അവൻ ഭരണത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ജനങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും സന്തോഷം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ന്യായതോഽന്യായതോ വാപി കരോതി ധനസംഗ്രഹമ്
ന്യായമായാലും അന്യായമായാലും അവൻ ധനം സമ്പാദിച്ചു.
തതോ വാര്ധക്യമാപന്നസ്തഥാപി ന ശമം ഗതഃ തം പ്രസുപ്തം സമാസാദ്യ നാരകേയൈഃ സുദുഃഖിതൈഃ
പിന്നീട് അവൻ വയസ്സായെങ്കിലും മനസ്സിന് സമാധാനം കിട്ടിയില്ല; അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ നരകവാസികൾ, അത്യന്തം ദുഃഖിതരായവർ, അവനെ പിടിച്ചു.
ദാനയജ്ഞതപഃശീലാഃ സ്വദാരനിരതാസ്തഥാ
ദാനം, യജ്ഞം, തപസ്, സ്വന്തം ഭാര്യയിൽ ഭക്തി എന്നിവയിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവർ,
സ്വകര്മഭിഃ കുലാംഗാര ദിവം പ്രാപ്താ യഥാര്ഹതഃ തസ്മാദുദ്ധര നഃ സര്വാന്കൃത്വാ കിംചിച്ഛുഭാര്ചനമ്
സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളാൽ നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി, അവർക്കു യോജിച്ച വിധത്തിൽ. അതിനാൽ, നന്മയുള്ള ഒരു ചെറിയ പൂജ ചെയ്യുമ്പോഴും, ഞങ്ങളെല്ലാവരെയും നീ രക്ഷിക്കണം.
കര്മഭിസ്തവ പാപാത്മന്വയം നരകമാശ്രിതാഃ
നിന്റെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ്, പാപിയേ, നിന്റെ കുടുംബം നരകത്തിൽ ഇടം പിടിച്ചത്.
ഏവമുക്ത്വാ ച തേ സര്വേ പിതരസ്തു സുദുഃഖിതാഃ 7.3.48.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ആ പിതാക്കന്മാർ എല്ലാവരും അത്യന്തം ദുഃഖിതരായി.
തതോ ദുഃഖമനുപ്രാപ്തഃ പിതൃവാക്യാനി സംസ്മരന്
അതിനുശേഷം, ദുഃഖത്തിൽ ആകുലനായവൻ തന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ വാക്കുകൾ ഓർമ്മിച്ചു.
കഥം തേ കുശലം രാജ്യേ ശരീരേ വാ പുരേഽഥവാ
നിന്റെ രാജ്യത്തോ ശരീരത്തോ നഗരത്തോ എങ്ങനെ നിനക്ക് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകുമെന്നു?
രാജോവാച മയാ ദൃഷ്ടോഽദ്യ സ്വപ്നാംതേ പിതാ ഹ്യഥ പിതാമഹഃ
രാജാവു പറഞ്ഞു: ഇന്നലെ സ്വപ്നം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ അച്ഛനെയും അപ്പൂപ്പനെയും കണ്ടു.
ഉപാലബ്ധോഽസ്മി തൈഃ സര്വൈസ്തവ കര്മഭിരീദൃശൈഃ
നിന്റെ ഇങ്ങനെയുള്ള പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ് അവർ എല്ലാവരും എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
അഥാന്യേ ദശ യാസ്യന്തി ഭവിഷ്യാശ്ച ഭവാനപി
അതിനുശേഷം, പത്ത് പേർ കൂടി പോകും; ഭാവിയിൽ നീയും അങ്ങനെ പോകും.
ഏവമുക്തഃ പ്രബുദ്ധോഽഹം പിതൃഭിര്വരവര്ണിനി
പിതാക്കന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മനോഹരിയായവളേ, ഞാൻ ഉണർന്നു.
ഇന്ദുമത്യുവാച സത്യമേതന്മഹാരാജ യദുക്തോഽസി പിതാമഹൈഃ
ഇന്ദുമതിയും പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, നിന്റെ അപ്പൂപ്പന്മാർ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്.
യഥാ സുപുത്രമാസാദ്യ തരംതി പിതരോ നൃപ
നല്ല മകനെ ലഭിച്ചാൽ, പിതാക്കന്മാർ രക്ഷപ്പെടുന്നു, രാജാവേ.
സ ത്വമാഹൂയ വിപ്രേംദ്രാന്ധര്മശാസ്ത്രവിചക്ഷണാന്
അതിനാൽ, ധർമ്മശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വിളിക്കണം.
ആനയാമാസ രാജാഽസൌ തതോ വിപ്രാനനേകശഃ ഉവാച വിനയോപേതോ ഭാര്യയാ സഹിതോ ഹിതാന്॥ 7.3.48.
അതിനുശേഷം രാജാവ് അനേകം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു; വിനയത്തോടെ ഭാര്യയോടൊപ്പം അവരോട് ഉപകാരത്തിനായി സംസാരിച്ചു.
സ്വര്ഗം യാംതി സുപുത്രേണ താരിതാഃ പ്രോച്യതാം സ്ഫുടമ്
നല്ല മകൻ രക്ഷിച്ചാൽ, പിതാക്കന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു; ഇതു വ്യക്തമായി പറയണം.
നിരയസ്ഥാ ദിവം യാംതി യദ്യപി സ്യുഃ സുപാപിനഃ
നരകത്തിൽ കഴിയുന്നവരും, അത്യന്തം പാപികളായിരുന്നാലും, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തും.
യത്കിംചിദത്ര കര്ത്തവ്യം പ്രോച്യതാമഖിലം ഹി തത്
ഇവിടെ ചെയ്യേണ്ടതെന്താണോ, അതെല്ലാം വ്യക്തമാക്കണം.
തഥോക്താസ്തേ നൃപേംദ്രേണ ബ്രാഹ്മണാഃ സത്യവാദിനഃ
ഇങ്ങനെ രാജാവ് പറഞ്ഞപ്പോൾ, സത്യസന്ധരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ദീക്ഷാ ഗ്രാഹ്യാ നൃപശ്രേഷ്ഠ പുരശ്ചരണമാദിതഃ
മികച്ച രാജാവേ, ആദ്യം പുരശ്ചരണങ്ങൾ നടത്തി ദീക്ഷ സ്വീകരിക്കണം.