ദീര്ഘായുര്ഭവ തൈരുക്തഃ സ ബാലസ്തുഷ്ടിതത്പരൈഃ
അവർ അവനോട് 'നീ ദീർഘായുസ്സുകാരനാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു; അവരുടെ ഭക്തിയിൽ ആ ബാലൻ സന്തോഷിച്ചു.
തേഷാം മധ്യേംഽഗിരാനാമ ദിവ്യജ്ഞാനസമന്വിതഃ
അവരിൽ ദിവ്യജ്ഞാനമുള്ള അങ്കിരാ എന്ന ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഥ താനബ്രവീത്സര്വാന്മുനീന്കിംചിത്സവിസ്മയഃ
അതിനുശേഷം, അല്പം അത്ഭുതത്തോടെ, അവൻ എല്ലാ മുനിമാരോടും സംസാരിച്ചു.
ഗമിഷ്യതി കുമാരോഽയം നിധനം പംചമേ ദിനേ 7.3.41.
ഈ ബാലന് അഞ്ചാം ദിവസം മരണമുണ്ടാകും.
യഥാഽയം ചിരജീവീ സ്യാത്തഥാ നീതിര്വിധീയതാമ്
അവൻ ദീർഘകാലം ജീവിക്കാൻ ഒരു മാർഗം കണ്ടെത്തണം.
ബാലകം തം സമാദായ ബ്രഹ്മലോകം ഗതാസ്തദാ
അപ്പോൾ അവർ ആ ബാലനെ കൂട്ടി ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി.
തേഷാമനംതരം തേന ബാലകേ നാഭിവാദിതഃ
അവരുടെ പിന്നാലെ വന്നവനെ ബാലൻ വന്ദിച്ചില്ല.
തതഃ സപ്തര്ഷയോ ഹൃഷ്ടാഃ സ്വചിത്തേ നൃപസത്തമ
തുടർന്ന്, രാജശ്രേഷ്ഠനേ, ആ സപ്തർഷിമാർ ഹൃദയത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
അര്ബുദം പര്വതം നാമ തസ്യ തീര്ഥേഷു വൈ ഗതാഃ
അർബുദം എന്ന പർവതത്തിലെ തിര്ഥങ്ങളിൽ പോയവർ,
അഥാഗത്യ ദ്രുതം ദൂരാദ്ബാലേനാനേന വംദിതാഃ പംചമേ ദിവസേഽസ്യാപി മൃത്യുര്ദേവ ഭവിഷ്യതി
അതിനുശേഷം ദൂരത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ എത്തി, ഈ ബാലന്റെ ആദരവും ലഭിച്ച്, അഞ്ചാം ദിവസം തന്നെ, ദേവനേ, അവന്റെ മരണം സംഭവിക്കും.
യഥാ വയം ത്വയാ സാര്ദ്ധമസത്യാ ന ചതുര്മുഖ
നാം നീയോടൊപ്പം ചേർന്ന് അസത്യമായിട്ടില്ലാത്തതുപോലെ, നാലുമുഖനേ,
അഥ ബ്രഹ്മാ പ്രഹൃഷ്ടാത്മാ ദൃഷ്ട്വാ തം മുനിദാരകമ്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് ആ ബാലമുനിയെ കണ്ടപ്പോൾ ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
തതസ്തേ മുനയോ ഹൃഷ്ടാസ്തമാദായ ഗൃഹം പ്രതി 7.3.41.
അപ്പോൾ ആ സന്തോഷഭരിതരായ മുനികൾ അവനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്കു പോയി.
അഥ തസ്യ പിതാ തത്ര മൃകംഡോ മുനിസത്തമഃ
അതിനുശേഷം അവിടെ അവന്റെ അച്ഛനായ മഹാനായ മുനി മൃകണ്ഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹാ പുത്രപുത്ര കരുണം രുദിത്വാ ധര്മവത്സലഃ
ഹാ മകനേ, മകനേ! എന്ന് ധർമ്മപ്രിയനായ അദ്ദേഹം ദുഃഖത്തോടെ കരഞ്ഞു.
അകൃത്വാപി ക്രിയാഃ കാര്യാഃ കഥം മൃത്യുവശം ഗതഃ
ആവശ്യമായ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കുകയും, എങ്ങനെ അവൻ മരണത്തിന്റെ അധീനനായി പോയി?
ഏവം വിലപതസ്തസ്യ ബഹുധാ നൃപസത്തമ
അങ്ങനെ അവൻ പലവിധത്തിൽ വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, രാജാവേ,
അഥാസൌ പ്രയയൌ ബാലഃ പ്രഹൃഷ്ടേനാംതരാത്മനാ
അതിനുശേഷം ആ ബാലൻ ആന്തരിക സന്തോഷത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു.
പപ്രച്ഛാംകം സമാരോപ്യ ചിരാഗമന കാരണമ് ദര്ശനം ബ്രഹ്മലോകസ്യ പദ്മയോനേര്വരം തഥാ
അവനെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, ദീർഘകാലം താമസിച്ചതിന്റെ കാരണവും, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകം കാണാനുള്ള വരവും ചോദിച്ചു.
തസ്മാത്സത്യം മദര്ഥേ തേ വ്യേത്വസൌ മാനസോ ജ്വരഃ
അതുകൊണ്ട്, എന്റെ خاطرത്തിൽ സത്യം പറയണം, അങ്ങനെ ഈ മനസ്സിലെ വേദന മാറും.
സോഽഹമാരാധയിഷ്യാമി തഥൈവ ചതുരാനനമ്
ഞാനും അതുപോലെ നാലുമുഖനായി ആരാധിക്കും.
അമൃതസ്രാവി തദ്വാക്യം ശ്രുത്വാ പുത്രസ്യ സ ദ്വിജഃ
മകനിന്റെ ആ അമൃതംപോലെയുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആ ദ്വിജനും,
മാര്ക്കംഡോഽപി ദ്രുതം ഗത്വാ രമ്യ മര്ബുദപര്വതമ് 7.3.41.
മാർകണ്ഡനും വേഗത്തിൽ മനോഹരമായ അർബുദപർവതത്തിലേക്കു പോയി.
തസ്യാശ്രമപദേ പുണ്യേ ശ്രാവണേ മാസി പാര്ഥിവ പിതൃമേധഫലം തസ്യ സകലം സ്യാദസംശയമ്
അവിടെ ആ പുണ്യമായ ആശ്രമത്തിൽ, ശ്രാവണമാസത്തിൽ, രാജാവേ, പിതൃകർമ്മത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഫലവും അവിടെ ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
ഋഷിയോഗേന യസ്തത്ര തര്പയേദ്ബ്രാഹ്മണോത്തമാന്
അവിടെ, ഋഷിമാർ ചെയ്തതുപോലെ, ഏറ്റവും ഉത്തമരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവൻ,
യഃ സ്നാനം കുരുതേ തത്ര സമ്യക്ഛ്രദ്ധാസമന്വിതഃ
അവിടെ വിശ്വാസപൂർവ്വം സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ,
തതോ ഗച്ഛേന്നൃപശ്രേഷ്ഠ ലിംഗം പാപഹരം പരമ്
അതിനുശേഷം, രാജാവേ, പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്ന അത്യുത്തമമായ ലിംഗത്തേക്കു പോകണം.
തസ്മിന്സ്പൃഷ്ടേഽഥ വാ ദൃഷ്ടേ പൂജിതേ ച വിശേഷതഃ
അത് സ്പർശിച്ചാലോ, കണ്ടാലോ, പ്രത്യേകിച്ച് ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാലോ,
സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ ശിവലോകേ മഹീയതേ
സകല പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുക്തനായി ശിവലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടുന്നു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം സപ്തമേ പ്രഭാസഖംഡേ തൃതീയേഽര്ബുദഖണ്ഡ ഉദ്ദാലകേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ദ്വിചത്വാരിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ എൺപതിനായിരത്തൊന്നു ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏഴാമത്തെ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ അർബുദഖണ്ഡത്തിൽ ഉദ്ദാലകേശ്വര മഹാത്മ്യവിവരണമെന്ന ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.