അസകൃത്സ മൃകണ്ഡേന യാവത്പൃഷ്ടോ ദ്വിജോത്തമഃ
മൃകണ്ഡ് പലതവണ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ അതിന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
അസ്യ ബാലസ്യ ചിഹ്നാനി യാനി കായേ ദ്വിജോത്തമ
ഈ ബാലന്റെ ശരീരത്തിൽ കാണുന്ന അടയാളങ്ങൾ എന്താണെന്ന് ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, പറയാമോ?
ഷണ്മാസേനാസ്യ ബാലസ്യ നൂനം മൃത്യുര്ഭവിഷ്യതി അനൃതം നോക്തപൂര്വം മേ വൈരിഷ്വപി കദാചന
ആ ബാലന് ആറുമാസത്തിനുള്ളിൽ മരണം സംഭവിക്കും; ഞാൻ ഒരിക്കലും കള്ളം പറഞ്ഞിട്ടില്ല, എനിക്കു ശത്രുക്കളോടും പോലും.
മൃകംഡേനാഭ്യനുജ്ഞാത ഇഷ്ടം ദേശം ജഗാമ ഹ ॥ 7.3.41.
മൃകണ്ഡ് അനുമതി നൽകിയതോടെ, അവൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ട സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
മൃകംഡോപി സുതം ജ്ഞാത്വാ തതഃ ക്ഷീണായുഷം നൃപ
രാജാവേ, മൃകണ്ഡ് തന്റെ മകനു ജീവൻ കുറവാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
ശ്രുതാധ്യയനസംപന്നം യംയം പശ്യസി ചാഗ്രതഃ
നീ മുന്നിൽ കാണുന്ന ആരായാലും, പഠനത്തിലും ശാസ്ത്രജ്ഞാനത്തിലും സമ്പന്നനാണ്.
തതശ്ചക്രേ ബ്രഹ്മചാരീ പിതുര്വാക്യം വിശേഷതഃ
അതിനുശേഷം, ബ്രഹ്മചാരിയായി, അവൻ പിതാവിന്റെ വാക്കുകൾ പ്രത്യേകമായി അനുസരിച്ചു.
ബാലം വൃദ്ധം യുവാനം ച യംയം പശ്യതി ചക്ഷുഷാ
അവൻ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടവരിൽ, ബാലനെയും വയോധികനെയും യുവാവിനെയും ഉൾപ്പെടെ,
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ തസ്യാശ്രമസമീപതഃ
അപ്പോൾ, കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം, അവന്റെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം,
അഥ താന്സത്വരം ഗത്വാ വംദയാമാസ പാര്ഥിവ
അവൻ അവരോടു വേഗത്തിൽ ചെന്നു, രാജാവേ, ആദരപൂർവ്വം വന്ദനം ചെയ്തു.
ദീര്ഘായുര്ഭവ തൈരുക്തഃ സ ബാലസ്തുഷ്ടിതത്പരൈഃ
അവർ അവനോട് 'നീ ദീർഘായുസ്സുകാരനാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു; അവരുടെ ഭക്തിയിൽ ആ ബാലൻ സന്തോഷിച്ചു.
തേഷാം മധ്യേംഽഗിരാനാമ ദിവ്യജ്ഞാനസമന്വിതഃ
അവരിൽ ദിവ്യജ്ഞാനമുള്ള അങ്കിരാ എന്ന ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഥ താനബ്രവീത്സര്വാന്മുനീന്കിംചിത്സവിസ്മയഃ
അതിനുശേഷം, അല്പം അത്ഭുതത്തോടെ, അവൻ എല്ലാ മുനിമാരോടും സംസാരിച്ചു.
ഗമിഷ്യതി കുമാരോഽയം നിധനം പംചമേ ദിനേ 7.3.41.
ഈ ബാലന് അഞ്ചാം ദിവസം മരണമുണ്ടാകും.
യഥാഽയം ചിരജീവീ സ്യാത്തഥാ നീതിര്വിധീയതാമ്
അവൻ ദീർഘകാലം ജീവിക്കാൻ ഒരു മാർഗം കണ്ടെത്തണം.
ബാലകം തം സമാദായ ബ്രഹ്മലോകം ഗതാസ്തദാ
അപ്പോൾ അവർ ആ ബാലനെ കൂട്ടി ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി.
തേഷാമനംതരം തേന ബാലകേ നാഭിവാദിതഃ
അവരുടെ പിന്നാലെ വന്നവനെ ബാലൻ വന്ദിച്ചില്ല.
തതഃ സപ്തര്ഷയോ ഹൃഷ്ടാഃ സ്വചിത്തേ നൃപസത്തമ
തുടർന്ന്, രാജശ്രേഷ്ഠനേ, ആ സപ്തർഷിമാർ ഹൃദയത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
അര്ബുദം പര്വതം നാമ തസ്യ തീര്ഥേഷു വൈ ഗതാഃ
അർബുദം എന്ന പർവതത്തിലെ തിര്ഥങ്ങളിൽ പോയവർ,
അഥാഗത്യ ദ്രുതം ദൂരാദ്ബാലേനാനേന വംദിതാഃ പംചമേ ദിവസേഽസ്യാപി മൃത്യുര്ദേവ ഭവിഷ്യതി
അതിനുശേഷം ദൂരത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ എത്തി, ഈ ബാലന്റെ ആദരവും ലഭിച്ച്, അഞ്ചാം ദിവസം തന്നെ, ദേവനേ, അവന്റെ മരണം സംഭവിക്കും.
യഥാ വയം ത്വയാ സാര്ദ്ധമസത്യാ ന ചതുര്മുഖ
നാം നീയോടൊപ്പം ചേർന്ന് അസത്യമായിട്ടില്ലാത്തതുപോലെ, നാലുമുഖനേ,
അഥ ബ്രഹ്മാ പ്രഹൃഷ്ടാത്മാ ദൃഷ്ട്വാ തം മുനിദാരകമ്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് ആ ബാലമുനിയെ കണ്ടപ്പോൾ ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
തതസ്തേ മുനയോ ഹൃഷ്ടാസ്തമാദായ ഗൃഹം പ്രതി 7.3.41.
അപ്പോൾ ആ സന്തോഷഭരിതരായ മുനികൾ അവനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്കു പോയി.
അഥ തസ്യ പിതാ തത്ര മൃകംഡോ മുനിസത്തമഃ
അതിനുശേഷം അവിടെ അവന്റെ അച്ഛനായ മഹാനായ മുനി മൃകണ്ഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹാ പുത്രപുത്ര കരുണം രുദിത്വാ ധര്മവത്സലഃ
ഹാ മകനേ, മകനേ! എന്ന് ധർമ്മപ്രിയനായ അദ്ദേഹം ദുഃഖത്തോടെ കരഞ്ഞു.
അകൃത്വാപി ക്രിയാഃ കാര്യാഃ കഥം മൃത്യുവശം ഗതഃ
ആവശ്യമായ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കുകയും, എങ്ങനെ അവൻ മരണത്തിന്റെ അധീനനായി പോയി?
ഏവം വിലപതസ്തസ്യ ബഹുധാ നൃപസത്തമ
അങ്ങനെ അവൻ പലവിധത്തിൽ വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, രാജാവേ,
അഥാസൌ പ്രയയൌ ബാലഃ പ്രഹൃഷ്ടേനാംതരാത്മനാ
അതിനുശേഷം ആ ബാലൻ ആന്തരിക സന്തോഷത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു.
പപ്രച്ഛാംകം സമാരോപ്യ ചിരാഗമന കാരണമ് ദര്ശനം ബ്രഹ്മലോകസ്യ പദ്മയോനേര്വരം തഥാ
അവനെ മടിയിൽ ഇരുത്തി, ദീർഘകാലം താമസിച്ചതിന്റെ കാരണവും, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകം കാണാനുള്ള വരവും ചോദിച്ചു.
തസ്മാത്സത്യം മദര്ഥേ തേ വ്യേത്വസൌ മാനസോ ജ്വരഃ
അതുകൊണ്ട്, എന്റെ خاطرത്തിൽ സത്യം പറയണം, അങ്ങനെ ഈ മനസ്സിലെ വേദന മാറും.