കിം ദാനൈര്വിവിധൈര്ദത്തൈഃ കിം യജ്ഞൈശ്ച സുവിസ്തരൈഃ 7.3.39.
മറ്റു പലവിധ ദാനങ്ങൾക്കും വലിയ യജ്ഞങ്ങൾക്കും എന്ത് പ്രയോജനം?
ഫാല്ഗുനാന്തചതുര്ദ്ദശ്യാം സുമഹേശ്വരസന്നിധൌ
ഫാൽഗുണമാസത്തിന്റെ അവസാനം പതിനാലാം തീയതിയിൽ മഹാദേവന്റെ സന്നിധിയിൽ,
ശൃണു രാജന്പുരാ വൃത്തം തത്രാശ്ചര്യം യദുത്തമമ്
രാജാവേ, അവിടെ മുമ്പ് സംഭവിച്ച അത്ഭുതകരമായ ഉത്തമമായ ഒരു സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
ഭിക്ഷാര്ഥമാഗതസ്തത്ര ലോകൈരന്യൈഃ സമന്വിതഃ
അവിടെ, മറ്റു ചിലരോടൊപ്പം, ഭിക്ഷയ്ക്കായി ഒരാൾ എത്തി.
തതോ രോഗ പരിക്ലേശാദ്ഭോജനം ന ചകാര സഃ സക്തൂന്കൃത്വോപധാനേ താന്സ ച സുപ്തോ നിശാഗമേ
അതിനുശേഷം, രോഗം മൂലം അവൻ ആഹാരം കഴിക്കാനാവാതെ, യവപ്പൊടി തയ്യാറാക്കി അതു തലയണയാക്കി രാത്രി വന്നപ്പോൾ ഉറങ്ങി.
തതോ നിദ്രാഭിഭൂതസ്യ സാരമേയോ ജഹാര ച
പിന്നീട്, ഉറക്കത്തിൽ ആൾ ആകുമ്പോൾ ഒരു നായ ആ യവപ്പൊടി എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി.
അഥാസൌ വിസ്മയാദ്രാജന്പംചത്വം സമുപസ്ഥിതഃ
അതിനുശേഷം, രാജാവേ, അത്ഭുതം കൊണ്ടു അവൻ മരണസമീപം എത്തി.
ഭീമോനാമ നൃപശ്രേഷ്ഠ ദമയന്തീപിതാ ഹി യഃ
അവൻ ഭീമനാണ്, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദമയന്തിയുടെ പിതാവ്.
ഫാല്ഗുനാംതചതുര്ദശ്യാം വര്ഷേ വര്ഷേ ജഗാമ സഃ
ഫാൽഗുണമാസത്തിന്റെ അവസാനം പതിനാലാം തീയതിയിൽ, ഓരോ വർഷവും അവൻ അവിടെ പോയിരുന്നു.
അചലേശ്വരസാന്നിധ്യേ ദദൌ സക്തൂംസ്തതോ ബഹൂന്
അചലേശ്വരന്റെ സന്നിധിയിൽ അവൻ പിന്നീട് ധാരാളം യവപ്പൊടി ദാനം ചെയ്തു.
അഥ തേ മുനയഃ സര്വേ ഗാലവപ്രമുഖാ നൃപ 7.3.39.
അപ്പോൾ ഗാലവൻമുതലായ എല്ലാ മഹർഷിമാരും, രാജാവേ,
കസ്മാത്സക്തൂന്പ്രമുക്ത്വാ ത്വം നാന്യദ്ദാതുമിഹേച്ഛസി
നീ യവപ്പൊടി ദാനം ചെയ്തശേഷം മറ്റൊന്നും നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തതെന്ത്?
സക്തുദാനസ്യ മാഹാത്മ്യം മുനീനാം ഭാവിതാത്മനാമ്
ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ള മഹർഷിമാർക്ക് യവപ്പൊടി ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം അറിയാം.
പൂര്വം ഭക്ത്യാ വിഹീനസ്യ ശുനാ വൈ സക്തവോ ഹൃതാഃ
മുമ്പ് ഭക്തിയില്ലാതെ നൽകിയപ്പോൾ, അവന്റെ യവപ്പൊടി ഒരു നായ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയിരുന്നു.
സാംപ്രതം ഭക്തിദ ത്താനാം കിം സ്യാജ്ജാനാമി നോ ഫലമ് തീര്ഥേഽസ്മിന്ഭക്തിസംയുക്തഃ സത്യേനാത്മാനമാലഭേ
ഇപ്പോൾ ഭക്തിഭാവത്തോടെ ദാനം ചെയ്തവർക്കു എന്ത് ഫലം ലഭിക്കും എന്നത് എനിക്ക് അറിയില്ല. എങ്കിലും ഈ തിരുത്തലത്തിൽ സത്യസന്ധതയോടെ ഭക്തിയോടെ ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ കണ്ടെത്തുന്നു.
പുലസ്ത്യ ഉവാച തതസ്തേ മുനയോ ഹൃഷ്ടാഃ സാധുസാധ്വിതി ചാബ്രുവന്
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ ആ മുനികൾ സന്തോഷത്തോടെ 'ശ്രേഷ്ഠം! ശ്രേഷ്ഠം!' എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഏഷ പ്രഭാവോ രാജര്ഷേ സക്തുദാനസ്യ കീര്ത്തിതഃ
രാജർഷേ, സക്തു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.
യശ്ചൈതച്ഛൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ കഥ്യമാനം ദ്വിജാനനാത്
ആർകെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ഒരു ദ്വിജൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ,
യസ്മിന്ദൃഷ്ടേ സദാ മര്ത്യഃ സുരൂപഃ സുപ്രഭോ ഭവേത്
അതിനെ കണ്ടാൽ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും സുന്ദരനും പ്രകാശമുള്ളവനുമാകും.
വാലഖില്യാശ്രമം പ്രാപ്തോ യത്ര ലിംഗം പപാത ഹ
അവൻ വാലഖില്യന്മാരുടെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി, അവിടെ ലിംഗം വീണിരുന്നു.
സ കഥം പൂജിതസ്തേന ശംഭുര്മേ കൌതുകം മഹത്
അവിടെ അവൻ ശംഭുവിനെ എങ്ങനെ ആരാധിച്ചു എന്നത് എനിക്ക് വലിയ ആസക്തിയുണ്ട്.
ദര്ശയന്നാത്മനോ ബാണം തസ്യാസൌ പൃഷ്ഠതഃ സ്ഥിതഃ
തന്റെ ബാണം കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവന്റെ പിന്നിൽ നിന്നു.
തതോ വാരാണസീം പ്രാപ്തസ്തദ്ഭയാത്ത്രിപുരാംതകഃ
പിന്നീട് ഭയത്താൽ ത്രിപുരാസുരനെ സംഹരിച്ചവൻ വാരാണസിയിൽ എത്തി.
തതഃ പ്രയാഗമാപന്നഃ കേദാരം ച തതഃ പരമ്
അവിടെ നിന്ന് അവൻ പ്രയാഗത്തേക്കും പിന്നെ കേദാരത്തേക്കും പോയി.
ഗോകര്ണം ച പ്രഭാസം ച പുണ്യം ച കൃമിജാംഗലമ്
അവൻ ഗോകർണം, പ്രഭാസം, പിന്നെ പുണ്യമായ കൃമിജാംഗളം എന്നിവിടങ്ങളിലും എത്തി.
കിം വാ തേന ബഹൂക്തേന തീര്ഥാന്യായതനാനി ച
തിരുത്തലുകളും ക്ഷേത്രങ്ങളും നീണ്ടു പറഞ്ഞാൽ എന്ത് പ്രയോജനം?
യത്രയത്ര മഹാദേവസ്തദ്ഭയാന്നൃപ ഗച്ഛതി
എവിടെയായാലും മഹാദേവൻ ഭയത്താൽ പോകുന്നിടത്തൊക്കെയും, രാജാവേ,
കസ്യചിത്ത്വഥകാലസ്യ പുനഃ പ്രാപ്തോഽര്ബുദം പ്രതി ആകുംചിതൈകപാദം ച സ്ഥിരദൃഷ്ടിം നൃപോ ത്തമ ॥ 7.3.40.
അല്ലെങ്കിൽ കുറേ കാലം കഴിഞ്ഞ്, അവൻ വീണ്ടും അർബുദപർവതത്തിന് സമീപം എത്തി, ഒരു കാൽ മടക്കി ഉറച്ച ദൃഷ്ടിയോടെ നിന്നു, മഹാരാജാവേ.
അഥാഽസൌ ഭഗവാഞ്ഛാംതഃ പ്രിയാദുഃഖസമന്വിതഃ
അപ്പോൾ ആ ഭാഗ്യവാൻ മൗനമായി, പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ സന്തോഷവും ദുഃഖവും ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ് നിന്നു.
തസ്യ കോപാഭിഭൂതസ്യ തൃതീയാന്നയനാന്നൃപ
അവനെ കോപം കീഴടക്കിയപ്പോൾ, രാജാവേ, അവന്റെ മൂന്നാം കണ്ണിൽ നിന്നു,