തസ്മാദ്വജ്രേണ ദേവേന്ദ്രസ്തവൈതല്ലിംഗമുത്തമമ് 7.3.39.
അതിനാൽ, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഈ ഉത്തമമായ ലിംഗം വജ്രംകൊണ്ട് മൂടണം.
ഏവം കരോതു ദേവേന്ദ്രഃ സര്വധര്മവിവൃദ്ധയേ
സകലധർമ്മങ്ങൾ വളരാൻ ഇന്ദ്രൻ അങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ.
പുലസ്ത്യ ഉവാച തതഃ സംഛാദയാമാസ വജ്രേണ ത്രിദശാധിപഃ
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ വജ്രംകൊണ്ട് അതിനെ മൂടി.
അദ്യാപി വജ്രസംസ്പര്ശാത്തത്സാന്നിധ്യം ഗതോ നരഃ
ഇന്നുമുതൽ വജ്രത്തിന്റെ സ്പർശം കൊണ്ടു മനുഷ്യൻ അതിന്റെ സാന്നിധ്യം പ്രാപിക്കുന്നു.
മാഹാത്മ്യം കീര്തിതം യസ്മാത്തല്ലിംഗേ ശംകരേണ തു
ശങ്കരൻ ആ ലിംഗത്തിൽ അതിന്റെ മഹത്വം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതുകൊണ്ടാണ്,
തതഃപ്രഭൃതി ലിംഗസ്യ മര്ത്ത്യേ പൂജാ വ്യജായത
അതിനുശേഷം부터 മനുഷ്യരിൽ ലിംഗാരാധന ആരംഭിച്ചു.
ഏവമേതത്പുരാവൃത്തമര്ബുദേ പര്വതോത്തമേ
ഇങ്ങനെ, അർബുദപർവ്വതത്തിൽ ഈ സംഭവം വളരെ പഴയകാലത്ത് സംഭവിച്ചിരുന്നു.
ഫാല്ഗുനാന്തചതുര്ദ്ദശ്യാം നൈവേദ്യം നൂതനൈര്യവൈഃ
ഫാൽഗുണമാസത്തിന്റെ അവസാനം പതിനാലാം തീയതിയിൽ പുതിയ യവപ്പൊടി കൊണ്ടു നൈവേദ്യം അർപ്പിക്കണം.
ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയേദ്യസ്തു ഭക്ത്യാ തസ്മിന്നവൈര്യവൈഃ
ആ ദിവസം ഭക്തിയോടെ അവിടെയുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പുതിയ യവപ്പൊടിയാൽ ഭോജനം നൽകുന്നവൻ,
തത്ര ദാനം പ്രശംസന്തി സക്തൂനാം മുനിസത്തമാഃ
അവിടെ യവപ്പൊടി ദാനം മഹർഷിമാർ വളരെ പ്രശംസിക്കുന്നു.
കിം ദാനൈര്വിവിധൈര്ദത്തൈഃ കിം യജ്ഞൈശ്ച സുവിസ്തരൈഃ 7.3.39.
മറ്റു പലവിധ ദാനങ്ങൾക്കും വലിയ യജ്ഞങ്ങൾക്കും എന്ത് പ്രയോജനം?
ഫാല്ഗുനാന്തചതുര്ദ്ദശ്യാം സുമഹേശ്വരസന്നിധൌ
ഫാൽഗുണമാസത്തിന്റെ അവസാനം പതിനാലാം തീയതിയിൽ മഹാദേവന്റെ സന്നിധിയിൽ,
ശൃണു രാജന്പുരാ വൃത്തം തത്രാശ്ചര്യം യദുത്തമമ്
രാജാവേ, അവിടെ മുമ്പ് സംഭവിച്ച അത്ഭുതകരമായ ഉത്തമമായ ഒരു സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
ഭിക്ഷാര്ഥമാഗതസ്തത്ര ലോകൈരന്യൈഃ സമന്വിതഃ
അവിടെ, മറ്റു ചിലരോടൊപ്പം, ഭിക്ഷയ്ക്കായി ഒരാൾ എത്തി.
തതോ രോഗ പരിക്ലേശാദ്ഭോജനം ന ചകാര സഃ സക്തൂന്കൃത്വോപധാനേ താന്സ ച സുപ്തോ നിശാഗമേ
അതിനുശേഷം, രോഗം മൂലം അവൻ ആഹാരം കഴിക്കാനാവാതെ, യവപ്പൊടി തയ്യാറാക്കി അതു തലയണയാക്കി രാത്രി വന്നപ്പോൾ ഉറങ്ങി.
തതോ നിദ്രാഭിഭൂതസ്യ സാരമേയോ ജഹാര ച
പിന്നീട്, ഉറക്കത്തിൽ ആൾ ആകുമ്പോൾ ഒരു നായ ആ യവപ്പൊടി എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി.
അഥാസൌ വിസ്മയാദ്രാജന്പംചത്വം സമുപസ്ഥിതഃ
അതിനുശേഷം, രാജാവേ, അത്ഭുതം കൊണ്ടു അവൻ മരണസമീപം എത്തി.
ഭീമോനാമ നൃപശ്രേഷ്ഠ ദമയന്തീപിതാ ഹി യഃ
അവൻ ഭീമനാണ്, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദമയന്തിയുടെ പിതാവ്.
ഫാല്ഗുനാംതചതുര്ദശ്യാം വര്ഷേ വര്ഷേ ജഗാമ സഃ
ഫാൽഗുണമാസത്തിന്റെ അവസാനം പതിനാലാം തീയതിയിൽ, ഓരോ വർഷവും അവൻ അവിടെ പോയിരുന്നു.
അചലേശ്വരസാന്നിധ്യേ ദദൌ സക്തൂംസ്തതോ ബഹൂന്
അചലേശ്വരന്റെ സന്നിധിയിൽ അവൻ പിന്നീട് ധാരാളം യവപ്പൊടി ദാനം ചെയ്തു.
അഥ തേ മുനയഃ സര്വേ ഗാലവപ്രമുഖാ നൃപ 7.3.39.
അപ്പോൾ ഗാലവൻമുതലായ എല്ലാ മഹർഷിമാരും, രാജാവേ,
കസ്മാത്സക്തൂന്പ്രമുക്ത്വാ ത്വം നാന്യദ്ദാതുമിഹേച്ഛസി
നീ യവപ്പൊടി ദാനം ചെയ്തശേഷം മറ്റൊന്നും നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തതെന്ത്?
സക്തുദാനസ്യ മാഹാത്മ്യം മുനീനാം ഭാവിതാത്മനാമ്
ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ള മഹർഷിമാർക്ക് യവപ്പൊടി ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം അറിയാം.
പൂര്വം ഭക്ത്യാ വിഹീനസ്യ ശുനാ വൈ സക്തവോ ഹൃതാഃ
മുമ്പ് ഭക്തിയില്ലാതെ നൽകിയപ്പോൾ, അവന്റെ യവപ്പൊടി ഒരു നായ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയിരുന്നു.
സാംപ്രതം ഭക്തിദ ത്താനാം കിം സ്യാജ്ജാനാമി നോ ഫലമ് തീര്ഥേഽസ്മിന്ഭക്തിസംയുക്തഃ സത്യേനാത്മാനമാലഭേ
ഇപ്പോൾ ഭക്തിഭാവത്തോടെ ദാനം ചെയ്തവർക്കു എന്ത് ഫലം ലഭിക്കും എന്നത് എനിക്ക് അറിയില്ല. എങ്കിലും ഈ തിരുത്തലത്തിൽ സത്യസന്ധതയോടെ ഭക്തിയോടെ ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ കണ്ടെത്തുന്നു.
പുലസ്ത്യ ഉവാച തതസ്തേ മുനയോ ഹൃഷ്ടാഃ സാധുസാധ്വിതി ചാബ്രുവന്
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ ആ മുനികൾ സന്തോഷത്തോടെ 'ശ്രേഷ്ഠം! ശ്രേഷ്ഠം!' എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഏഷ പ്രഭാവോ രാജര്ഷേ സക്തുദാനസ്യ കീര്ത്തിതഃ
രാജർഷേ, സക്തു ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം ഇതാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.
യശ്ചൈതച്ഛൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ കഥ്യമാനം ദ്വിജാനനാത്
ആർകെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ഒരു ദ്വിജൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ,
യസ്മിന്ദൃഷ്ടേ സദാ മര്ത്യഃ സുരൂപഃ സുപ്രഭോ ഭവേത്
അതിനെ കണ്ടാൽ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും സുന്ദരനും പ്രകാശമുള്ളവനുമാകും.
വാലഖില്യാശ്രമം പ്രാപ്തോ യത്ര ലിംഗം പപാത ഹ
അവൻ വാലഖില്യന്മാരുടെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി, അവിടെ ലിംഗം വീണിരുന്നു.