അബ്രവീത്പാതിതം ലിംഗം വാലഖില്യൈഃ പിനാകിനഃ 7.3.39.
അവൻ പറഞ്ഞു: വാലഖില്യന്മാർ പിനാകിയുടെ ലിംഗം താഴെ വീഴ്ത്തി.
തസ്മാന്മയാ സമായുക്താഃ സര്വേ തത്ര ദിവൌകസഃ
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും അവിടെ കൂട്ടിച്ചേർത്തിരിക്കുന്നു.
യാവന്നോ ജായതേ ലോകേ പ്രലയോഽ കാലസംഭവഃ
ലോകത്തിൽ അകാലപ്രളയം ഉണ്ടാകുന്നത് വരെ,
വാലഖില്യാശ്രമേ യത്ര തല്ലിംഗം നിപപാത ഹ
വാലഖില്യരുടെ ആശ്രമത്തിൽ, അവിടെ ആ ലിംഗം വീണു.
നമസ്തേ സര്വവാസായ സര്വയജ്ഞമയായ ച
എല്ലായിടത്തും വസിക്കുന്നവനേ, എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെയും സാരമായവനേ, നമസ്കാരം.
സര്വേശ്വരായ ദേവായ പരമജ്യോതിഷേ നമഃ
എല്ലാവിധ ദേവന്മാരുടെയും ഇശ്വരനേ, പരമജ്യോതിയായവനേ, നമസ്കാരം.
ത്ര്യംബകായ ച ഭീമായ പിനാകവരപാണയേ
ത്ര്യമ്പകനേ, ഭീമനേ, പിനാകം എന്ന ദിവ്യായുധം കൈവശമുള്ളവനേ, നമസ്കാരം.
സംസാരേ വിബുധശ്രേഷ്ഠ ജഗത്സ്ഥാവരജംഗമമ് യത്ത്വയാ ന പ്രഭോ വ്യാപ്തം സൃഷ്ടിസംഹാരകാരണാത്
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലവും ആയ ഈ ലോകത്തിൽ, സൃഷ്ടിയും സംഹാരവും നിമിത്തമാക്കി, പ്രഭുവേ, നിനക്കാൽ ആവൃതമല്ലാത്തത് എന്തുണ്ട്?
പൃഥിവ്യാദീനി ഭൂതാനി ത്വയാ സൃഷ്ടാനി കാമതഃ
ഭൂമി തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ നീ ഇഷ്ടപ്രകാരം സൃഷ്ടിച്ചു.
പ്രസീദ ഭഗവംസ്തസ്മാല്ലിംഗമേതത്സുരേശ്വര
അതിനാൽ, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, ഈ ലിംഗത്തിന് ദയയുണ്ടാകണമേ.
കഥം ഭൂയഃ പ്രഗൃഹ്ണാമി യാവച്ഛുദ്ധിര്ന ജായതേ ॥ 7.3.39.
പവിത്രത ലഭിക്കാതെ ഞാൻ ഇത് എങ്ങനെ വീണ്ടും എടുക്കും?
ശക്തോഽഹം വാലഖില്യാനാം നിഗ്രഹം കര്ത്തുമഞ്ജസാ
വാലഖില്യന്മാരെ എളുപ്പത്തിൽ നിയന്ത്രിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയും.
അചലം ലിംഗമേതദ്ധി നോദ്ധര്ത്തും ശക്യതേ വിഭോ
പ്രഭുവേ, ഈ ലിംഗം അചഞ്ചലമാണ്; ഇത് നീക്കം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
യദി മേ ത്വം പുരാ ലിംഗം പൂജയേഥാഃ പിതാമഹ
പിതാമഹനേ, എന്റെ വേണ്ടി നീ മുമ്പ് ഈ ലിംഗം ആരാധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ,
തതോ നൌ ശാംതിമാഗച്ഛേജ്ജഗത്സ്ഥാവരജംഗമമ്
അപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കും ലോകത്തിലെ സജീവനിഷ്ക്രിയജന്തുക്കൾക്കും സമാധാനം ലഭിക്കും.
തതസ്തം പൂജയാമാസ ബ്രഹ്മാ പൂര്വം സുഭക്തിതഃ
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവ് വലിയ ഭക്തിയോടെ ആദ്യം അതിനെ ആരാധിച്ചു.
ബ്രഹ്മണോഽനന്തരം വിഷ്ണുസ്തതഃ ശക്ര സ്തതോഽപരേ
ബ്രഹ്മാവിന് ശേഷം വിഷ്ണു, പിന്നെ ഇന്ദ്രൻ, പിന്നെ മറ്റുള്ളവരും ആരാധിച്ചു.
തതസ്തേ ദാരുണോത്പാതാ ഉപശാംതാശ്ച തത്ക്ഷണാത്
അപ്പോൾ ആ ഭയങ്കരമായ അശുഭസൂചനകൾ ഉടൻ തന്നെ ശമിച്ചു.
അഥോവാച മഹാദേവഃ സര്വാംസ്താംസ്ത്രിദശാലയാന്
അതിനുശേഷം മഹാദേവൻ ദേവാലയത്തിൽ പാർക്കുന്നവരെല്ലാം അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
സ്വര്ഗം യാസ്യംതി ദേവേശ നാശം യാസ്യതി കില്ബിഷമ്
ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, അവർ സ്വർഗത്തിൽ പോകും, അവരുടെ പാപം നശിക്കും.
തസ്മാദ്വജ്രേണ ദേവേന്ദ്രസ്തവൈതല്ലിംഗമുത്തമമ് 7.3.39.
അതിനാൽ, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഈ ഉത്തമമായ ലിംഗം വജ്രംകൊണ്ട് മൂടണം.
ഏവം കരോതു ദേവേന്ദ്രഃ സര്വധര്മവിവൃദ്ധയേ
സകലധർമ്മങ്ങൾ വളരാൻ ഇന്ദ്രൻ അങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ.
പുലസ്ത്യ ഉവാച തതഃ സംഛാദയാമാസ വജ്രേണ ത്രിദശാധിപഃ
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: പിന്നെ ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ വജ്രംകൊണ്ട് അതിനെ മൂടി.
അദ്യാപി വജ്രസംസ്പര്ശാത്തത്സാന്നിധ്യം ഗതോ നരഃ
ഇന്നുമുതൽ വജ്രത്തിന്റെ സ്പർശം കൊണ്ടു മനുഷ്യൻ അതിന്റെ സാന്നിധ്യം പ്രാപിക്കുന്നു.
മാഹാത്മ്യം കീര്തിതം യസ്മാത്തല്ലിംഗേ ശംകരേണ തു
ശങ്കരൻ ആ ലിംഗത്തിൽ അതിന്റെ മഹത്വം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതുകൊണ്ടാണ്,
തതഃപ്രഭൃതി ലിംഗസ്യ മര്ത്ത്യേ പൂജാ വ്യജായത
അതിനുശേഷം부터 മനുഷ്യരിൽ ലിംഗാരാധന ആരംഭിച്ചു.
ഏവമേതത്പുരാവൃത്തമര്ബുദേ പര്വതോത്തമേ
ഇങ്ങനെ, അർബുദപർവ്വതത്തിൽ ഈ സംഭവം വളരെ പഴയകാലത്ത് സംഭവിച്ചിരുന്നു.
ഫാല്ഗുനാന്തചതുര്ദ്ദശ്യാം നൈവേദ്യം നൂതനൈര്യവൈഃ
ഫാൽഗുണമാസത്തിന്റെ അവസാനം പതിനാലാം തീയതിയിൽ പുതിയ യവപ്പൊടി കൊണ്ടു നൈവേദ്യം അർപ്പിക്കണം.
ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയേദ്യസ്തു ഭക്ത്യാ തസ്മിന്നവൈര്യവൈഃ
ആ ദിവസം ഭക്തിയോടെ അവിടെയുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പുതിയ യവപ്പൊടിയാൽ ഭോജനം നൽകുന്നവൻ,
തത്ര ദാനം പ്രശംസന്തി സക്തൂനാം മുനിസത്തമാഃ
അവിടെ യവപ്പൊടി ദാനം മഹർഷിമാർ വളരെ പ്രശംസിക്കുന്നു.