യത്ര സാ ജാഹ്നവീ ഗുപ്താ തിഷ്ഠതേ ഭൂപസത്തമ
ഏതു സ്ഥലത്താണ് ഗുപ്തമായ ജാഹ്നവി നിലകൊള്ളുന്നത്, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ,
തസ്യാം സ്നാതോ നരഃ സമ്യക്സര്വതീര്ഥഫലം ലഭേത്
അവിടെ ശരിയായി സ്നാനം ചെയ്യുന്നവന് എല്ലാ തീർത്ഥഫലവും ലഭിക്കും.
കസ്മിന്കാലേ സമായാതാ പരം കൌതൂഹലം ഹി മേ
അവൾ ഏതു സമയത്താണ് എത്തിയത്? അതിനേക്കുറിച്ച് എനിക്ക് വലിയ ആസക്തിയുണ്ട്.
അര്ബുദേഽസ്മിന്സദാ സ്ഥേയമചലേന ത്വയാ വിഭോ
ഈ അർബുദപർവതത്തിൽ നീ എപ്പോഴും അചഞ്ചലമായി നിലകൊള്ളണം, മഹാശക്തനേ.
തത്ര സംസ്ഥാപിതേ ലിംഗേ സ്വയം ദേവേന ശംഭുനാ
അവിടെ ശംഭു ദേവൻ തന്നെയാണ് ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചത്.
അതികോപസമായുക്തൈഃ കസ്മിംശ്ചിത്കാരണാംതരേ
വളരെ കോപത്തോടെ, മറ്റൊരു കാരണത്താൽ,
അചലേ തു മയാത്രൈവ സ്ഥാതവ്യം നാത്ര സംശയഃ
ഈ പർവതത്തിൽ ഞാൻ തന്നെ നിലകൊള്ളണം; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അചലേശ്വരരൂപസ്യ ഗംഗാ ചിത്തേ വ്യജായത
അചലേശ്വരന്റെ രൂപത്തിൽ ഗംഗാ മനസ്സിൽ ഉദിച്ചുവന്നു.
അഥ ജാനാതി നോ ഗൌരീ മാനിനീ പരമേശ്വരീ
അപ്പോൾ ഗൗരി, അഭിമാനവും പരമമായതുമായ ദേവി, അതറിയുന്നില്ല.
ഉപായം സുമഹദ്ധ്യാത്വാ ജാഹ്നവീസംഗസംഭവമ് 7.3.38.
ജാഹ്നവിയുമായി സംഗമിക്കാൻ വലിയൊരു മാർഗം ആലോചിച്ചു.
അഭിപ്രായോഽസ്തി മേ കശ്ചിജ്ജലാശ്രയവ്രതോദ്ഭവഃ
ജലവ്രതത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പ്രത്യേക ഉദ്ദേശം എനിക്ക് ഉണ്ട്.
തത്രാഹം ജലമധ്യസ്ഥഃ സ്ഥാസ്യാമി ജലതത്പരഃ
അവിടെ ഞാൻ വെള്ളത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ, വെള്ളത്തിൽ മുഴുകി നിലകൊള്ളും.
സ്വച്ഛോദകസമാകീര്ണം സുതീര്ഥം സുസുഖാവഹമ്
സ്വച്ഛമായ വെള്ളം നിറഞ്ഞ, അതിയായ സുഖം നൽകുന്ന നല്ല തീർത്ഥമാണ് അത്.
വ്രതവ്യാജേന ദേവേശോ വിവേശ തദനന്തരമ്
വ്രതം എന്ന പേരിൽ ദേവാദിദേവൻ ഉടനെ അവിടെ പ്രവേശിച്ചു.
സാ ധ്യാതാ തത്ക്ഷണാത്തത്ര ശിവേന സഹ സംഗതാ
അവൾ ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട ഉടനെ തന്നെ ശിവനോടൊപ്പം ഐക്യമായ്.
വ്രതവ്യാജേന രാജേന്ദ്ര ന തു ഗൌരീ വ്യജാനത കൈവല്യജ്ഞാനസംപന്നസ്തത്രായാതഃ പരിഭ്രമന്
വ്രതം എന്ന വ്യാജത്തിൽ, രാജാവേ, ഗൗരിയ്ക്ക് അവനെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; മോക്ഷജ്ഞാനത്തോടെ അവൻ അവിടെ എത്തി അലഞ്ഞു നടന്നു.
സ തു ദൃഷ്ട്വാ മഹാദേവം ജലസ്ഥം വ്രതധാരിണമ്
അവൻ വെള്ളത്തിൽ വ്രതം പാലിച്ചു നിൽക്കുന്ന മഹാദേവനെ കണ്ടു.
വക്ത്രനേത്രവികാരോഽയം കിമസ്യ വ്രതധാരിണഃ
ഈ വ്രതസ്ഥന്റെ മുഖത്തും കണ്ണുകളിലും എന്താണ് ഈ മാറ്റം?
അഥാഽപശ്യദ്ധ്യാനദൃഷ്ട്യാ ഗംഗാസക്തം മഹേശ്വരമ്
ശേഷം, ധ്യാനദൃഷ്ടിയിലൂടെ ഗംഗയിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന മഹേശ്വരനെ അവൻ കണ്ടു.
തദാ സ കഥയാമാസ സര്വം ഹരവിചേഷ്ടിതമ് ॥ 7.3.38.
അപ്പോൾ അവൻ ഹരന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും വിശദമായി പറഞ്ഞു.
തതോ ദേവീ ത്വരായുക്താ യയൌ യത്ര മഹേശ്വരഃ
അതിനുശേഷം, ദേവി അത്യന്തം ആസക്തിയോടെ മഹേശ്വരൻ എവിടെയുണ്ടോ അവിടെ ചെന്നു.
താം ദൃഷ്ട്വാ കോപസംയുക്താം സമായാതാം മഹേശ്വരീമ്
കോപം നിറഞ്ഞ മഹേശ്വരിയെ സമീപിച്ചുവരുന്നത് കണ്ടു.
ആവയോഃ സംഗമേ ദേവീ നാരദേന നിവേദിതാ
അവരുടെ സംഗമം നാരദൻ ദേവിയ്ക്ക് അറിയിച്ചു.
അത്യര്ഥം മാനിനീ ഹ്യേഷാ സാമ്നാ ച വശവര്തിനീ
അവൾ വളരെ അഭിമാനിയാണെങ്കിലും, സ്നേഹപൂർവ്വമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവളെ അനുസരിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.
തത്ക്ഷണാജ്ജായതേ സാധ്വീ തസ്മാത്സാമപരാ ഭവ
അവൾ ഉടൻ തന്നെ സദ്വൃത്തയാകുന്നു; അതുകൊണ്ട്, സാന്ത്വനപൂർവ്വം സമീപിക്കണം.
ഏവമുക്താ ച രുദ്രേണ ജാഹ്നവീ നൃപസത്തമ
ഇങ്ങനെ രുദ്രൻ പറഞ്ഞതോടെ, രാജാവേ, ജാഹ്നവി—
പ്രത്യുദ്യയൌ സലജ്ജാ ച കൃതാംജലിപുരഃസരാ
കൂസലോടെയും കയ്യുകൂടിച്ചേർത്ത് മുന്നിൽ വന്ന് അവൾ സമീപിച്ചു.
പുരാഽഹം തവ കാംതേന നിപതന്തീ നഭസ്തലാത്
മുൻകാലത്ത്, നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഞാൻ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് താഴെ വീണു.
ഭഗീരഥാഭിധാനസ്യ തതഃ സ്നേഹോ വ്യവര്ധത
അതിനുശേഷം, ഭഗീരഥൻ എന്ന പേരുള്ളവനോടുള്ള സ്നേഹം വർദ്ധിച്ചു.
അധുനാ തവ വാക്യേന ജാനേഽഹം ന സുരേശ്വരി 7.3.38.
ഇപ്പോൾ, നിന്റെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് ഞാൻ അറിയുന്നു, ദേവതകളുടെ രാജ്ഞിയേ.