പഠതി ശ്രദ്ധയോപേതോ യോ വാ ഭൂമിപതേ നരഃ
അല്ലെങ്കിൽ ഭൂമിയുടെ അധിപനായ രാജാവേ, ആരെങ്കിലും വിശ്വാസത്തോടെ ഇതു വായിക്കുമ്പോൾ,
യത്ര നാഗൈസ്തപസ്തപ്തം രമ്യേ പര്വതരോധസി
സുന്ദരമായ പർവ്വതശൈലയിൽ, അഹികൾ തപസ്സു ചെയ്ത സ്ഥലമാണ് അവിടെ.
കദ്രൂശാപം പുരാ ശ്രുത്വാ നാഗാഃ സര്വേ ഭയാതുരാഃ
പണ്ടു കദ്രുവിന്റെ ശാപം കേട്ടപ്പോൾ, എല്ലാ അഹികളും ഭയത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
മാതൃശാപേന സംതപ്താ വയം പന്നഗസത്തമ
അഹികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞങ്ങൾ അമ്മയുടെ ശാപം കൊണ്ടു ദുഃഖിതരാണ്.
തയോക്തം യേ തപോയുക്താ ധര്മാത്മാനഃ സുസംയതാഃ
അവൾ പറഞ്ഞു: തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടും, ധർമ്മപരായണരായും, മനസ്സു നിയന്ത്രിച്ചവരായും ഇരിക്കുന്നവർക്ക്,
ന ദഹിഷ്യതി താന്വഹ്നിര്യജ്ഞേ പാരിക്ഷിതസ്യ ഹി
പരീക്ഷിതന്റെ യാഗത്തിൽ, അഗ്നി അവരെ ദഹിപ്പിക്കില്ല.
തത്ര യൂയം തപോയുക്താ ഭവധ്വം സുസമാഹിതാഃ
അവിടെ നിങ്ങൾ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ട്, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി ഇരിക്കണം.
യസ്യാഃ സംകീര്ത്തനേനാപി നശ്യംതി വിപദോ ധ്രുവമ്
ആവളുടെ പേര് മാത്രം ഉച്ചരിച്ചാലും, ദുഃഖങ്ങൾ ഉറപ്പായി നശിക്കും.
തസ്യാഃ പ്രസാദതഃ സര്വേ ഭവിഷ്യഥ ഗതജ്വരാഃ ദൈവോ വാ മാനുഷോ വാഽപി നാന്യോ വോ മുക്തികാരകഃ
അവളുടെ കൃപകൊണ്ട് നിങ്ങളെല്ലാവരും സുഖത്തോടെ ദുഃഖരഹിതരാകും. ദൈവികമായാലും മാനുഷികമായാലും, മറ്റാരും നിങ്ങളെ മോചനം നല്കാൻ കഴിയില്ല.
പ്രണമ്യ തം തതോ ജഗ്മുരര്ബുദം പര്വതം പ്രതി
അവനെ വന്ദിച്ച ശേഷം, അവർ അർബുദപർവതത്തേക്കു പുറപ്പെട്ടു.
തേ ഭിത്ത്വാ ധരണീപൃഷ്ഠം പര്വതേ തദനന്തരമ് 7.3.37.
അതിനുശേഷം, അവർ ആ പർവതത്തിൽ ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലം തകർത്ത് കടന്നു.
തതോ ധൃതവ്രതാഃ സര്വേ ദേവീ ഭക്തിപരായണാഃ
പിന്നീട്, എല്ലാവരും വ്രതം ഉറപ്പോടെ, ദേവിയോടുള്ള ഭക്തിയിൽ ലയിച്ച് അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
തസ്ഥുസ്തത്ര സദാ ഹോമം കുര്വന്തോ ജാപ്യമുത്തമമ്
അവർ അവിടെ തുടർച്ചയായി ഹോമം നടത്തി, ഉത്തമമായ ജപങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു.
ദന്തോലൂഖലിനഃ കേചിദശ്മകുട്ടാസ്തഥാ പരേ
ചിലർ പല്ലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് അരപ്പൊടി ഉണ്ടാക്കി, മറ്റുള്ളവർ കല്ലുകൊണ്ട് ചതച്ചു.
ഗീതം വാദ്യം തഥാ ചക്രുരന്യേ ദേവാഃ പുരസ്തദാ
മറ്റു ദേവന്മാർ മുന്നിൽ പാട്ടും വാദ്യങ്ങളും നടത്തി.
തതോ ദേവീ സുസന്തുഷ്ടാ വാക്യമേതദുവാച ഹ
അതിനുശേഷം ദേവി അതീവ സന്തോഷത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ദേവ്യുവാച പരിതുഷ്ടാസ്മി വോ വത്സാഃ കിമര്ഥം തപ്യതേ തപഃ
ദേവി പറഞ്ഞു: "കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഞാൻ നിങ്ങളിൽ തൃപ്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നു. ഈ തപസ്സിന് എന്തിനാണ് ഈ ശ്രമം?"
നാഗരാജസമാദേശാച്ഛരണം ത്വാം സമാഗതാഃ
നാഗരാജാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം, ഞങ്ങൾ രക്ഷയ്ക്കായി നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ എത്തിയതാണ്.
സാ ത്വം രക്ഷ ഭയാത്തസ്മാച്ഛാപവഹ്നിസമുദ്ഭവാത് പാരിക്ഷിതസ്യ യജ്ഞേ വഃ പാവകോ ഭക്ഷയിഷ്യതി
നീ ഞങ്ങളെ ആ ശാപവും അഗ്നിയുമാണ് ഉണ്ടാക്കിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണം. പാർിക്ഷിതിന്റെ യാഗത്തിൽ അഗ്നി നിങ്ങളെ ദഹിക്കും.
സംതിഷ്ഠത വിനാ ഭീത്യാ ഭോഗാന്ഭുങ്ധ്വം സുപുഷ്കലാന്
ഭയമില്ലാതെ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുക, സമൃദ്ധമായ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുക.
സമാപ്തേ ച ക്രതൌ ഭൂയോ ഗംതാരഃ സ്വം നികേതനമ് 7.3.37.
യാഗം കഴിഞ്ഞാൽ, നിങ്ങൾ വീണ്ടും നിങ്ങളുടെ സ്വസ്ഥലത്തേക്കു മടങ്ങും.
നാഗഹ്രദം തു തത്തീര്ഥമേതദ്ഭാവി ധരാതലേ
നാഗഹ്രദം എന്ന ഈ തീർത്ഥം ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷമാകും.
കരിഷ്യതി നരഃ സ്നാനം തസ്യ നാഹികൃതം ഭയമ്
അവിടെ കുളിക്കുന്നവർക്ക് യാതൊരു ഭയവും ഉണ്ടാകില്ല.
യേ ഭോഗാ ഭൂതലേ ഖ്യാതാ യേ ദിവ്യാ യേ ച മാനുഷാഃ
ഭൂമിയിൽ അറിയപ്പെടുന്ന എല്ലാ സുഖങ്ങളും, ദൈവികമായതോ മാനുഷികമായതോ ആയതും,
ദേവ്യാഃ ശരണമാപന്നാസ്തസ്ഥുസ്തത്ര നഗോത്തമേ
ദേവിയോട് അഭയം തേടിയവർ ആ ഉത്തമപർവതത്തിൽ തന്നെ താമസിച്ചു.
തതഃ കാലേന മഹതാ സത്രേ പാരിക്ഷിതസ്യ ച
അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, പാർിക്ഷിതിന്റെ യാഗസമയത്ത്,
ദേവ്യാ ചൈവാഭ്യനുജ്ഞാതാഃ പ്രണിപത്യ മുഹുര്മുഹുഃ
ദേവിയെ ആശീർവാദം വാങ്ങിയ ശേഷം, അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ചു.
അദ്യാപി കൃഷ്ണപംചമ്യാം ശ്രാവണേ മാസി പാര്ഥിവ
ഇന്നും ശ്രാവണമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ അഞ്ചാം തീയതിയിൽ, രാജാവേ,
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ശ്രാദ്ധം തത്ര സമാചരേത്
അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി അവിടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തണം.
ഇതി ശ്രീസ്കാന്ദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം സപ്തമേ പ്രഭാസഖണ്ഡേ തൃതീയേഽര്ബുദഖണ്ഡേ നാഗോദ്ഭവതീര്ഥമാഹാത്മ്യ വര്ണനംനാമ സപ്തത്രിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ അർബുദഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാം ഭാഗത്തുള്ള നാഗോദ്ഭവതീർത്ഥ മഹത്വം എന്ന മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായം സമാപിച്ചു, ഇത് മഹാപുരാണമായ ശ്രീസ്കന്ദപുരാണത്തിലെ എഴുപത്തിയൊമ്പതായിരത്തി ഒന്ന് ശ്ലോകങ്ങളുള്ള പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ഭാഗമാണ്.