ചംഡികായതനേ പുണ്യേ സേവധ്വം ഹി മമാജ്ഞയാ
എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ചണ്ഡികാദേവിയുടെ വിശുദ്ധക്ഷേത്രത്തിൽ സേവനം ചെയ്യൂ.
ഏവമുക്താസ്തതഃ സര്വേ കാമാദ്യാസ്തേ ദ്രുതം യയുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ആ ആഗ്രഹങ്ങളും മറ്റും ഉടനടി അകന്നു പോയി.
ഏവം ജ്ഞാത്വാ ദ്രുതം ഗച്ഛ തത്ര പാര്ഥിവസത്തമ
ഇത് മനസ്സിലാക്കി, രാജാവേ, നീ വേഗത്തിൽ അവിടെ പോകൂ.
യോ യാതി ചംഡികാം ദ്രഷ്ടുമബുര്ദം പ്രതി പാര്ഥിവ
അബുര്ദയിൽ ചണ്ഡികാദേവിയെ ദർശിക്കാൻ പോകുന്നവൻ ആരായാലും, രാജാവേ,
താരയിഷ്യതി നഃ സര്വാന്സ പുത്രോ യ ഇഹാശ്രമേ
ഈ ആശ്രമത്തിൽ ഉള്ള ആ മകൻ നമ്മളെ എല്ലാവരെയും രക്ഷിക്കും.
ഏകയാ ലഭ്യതേ രാജ്യം സ്വര്ഗശ്ചൈവ ദ്വിതീയയാ
ഒന്നിനാൽ രാജ്യം ലഭിക്കും; രണ്ടാമത്തിനൊൽ സ്വർഗ്ഗവും ലഭിക്കും.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന യാത്രാം തത്ര സമാചരേത്
അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമവുംകൊണ്ട് അവിടെ യാത്ര നടത്തണം.
പുനംത്യേവാന്യതീര്ഥാനി സ്നാനദാനൈരസംശയമ് 7.3.36.
മറ്റു തീർത്ഥങ്ങൾ കുളിയും ദാനവുംകൊണ്ട് സംശയമില്ലാതെ വിശുദ്ധമാകുന്നു.
യഃ ശൃണോതി സദാഖ്യാനമേത ച്ഛ്രദ്ധാസമന്വിതഃ
ആർക്കും ഈ കഥ വിശ്വാസത്തോടെ എപ്പോഴും കേൾക്കുമ്പോൾ,
യസ്യൈതത്തിഷ്ഠതേ ഗേഹേ ലിഖിതം പുസ്തകം നൃപ
രാജാവേ, ആരുടെ വീട്ടിൽ ഇത് പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ടോ,
പഠതി ശ്രദ്ധയോപേതോ യോ വാ ഭൂമിപതേ നരഃ
അല്ലെങ്കിൽ ഭൂമിയുടെ അധിപനായ രാജാവേ, ആരെങ്കിലും വിശ്വാസത്തോടെ ഇതു വായിക്കുമ്പോൾ,
യത്ര നാഗൈസ്തപസ്തപ്തം രമ്യേ പര്വതരോധസി
സുന്ദരമായ പർവ്വതശൈലയിൽ, അഹികൾ തപസ്സു ചെയ്ത സ്ഥലമാണ് അവിടെ.
കദ്രൂശാപം പുരാ ശ്രുത്വാ നാഗാഃ സര്വേ ഭയാതുരാഃ
പണ്ടു കദ്രുവിന്റെ ശാപം കേട്ടപ്പോൾ, എല്ലാ അഹികളും ഭയത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
മാതൃശാപേന സംതപ്താ വയം പന്നഗസത്തമ
അഹികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞങ്ങൾ അമ്മയുടെ ശാപം കൊണ്ടു ദുഃഖിതരാണ്.
തയോക്തം യേ തപോയുക്താ ധര്മാത്മാനഃ സുസംയതാഃ
അവൾ പറഞ്ഞു: തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടും, ധർമ്മപരായണരായും, മനസ്സു നിയന്ത്രിച്ചവരായും ഇരിക്കുന്നവർക്ക്,
ന ദഹിഷ്യതി താന്വഹ്നിര്യജ്ഞേ പാരിക്ഷിതസ്യ ഹി
പരീക്ഷിതന്റെ യാഗത്തിൽ, അഗ്നി അവരെ ദഹിപ്പിക്കില്ല.
തത്ര യൂയം തപോയുക്താ ഭവധ്വം സുസമാഹിതാഃ
അവിടെ നിങ്ങൾ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ട്, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി ഇരിക്കണം.
യസ്യാഃ സംകീര്ത്തനേനാപി നശ്യംതി വിപദോ ധ്രുവമ്
ആവളുടെ പേര് മാത്രം ഉച്ചരിച്ചാലും, ദുഃഖങ്ങൾ ഉറപ്പായി നശിക്കും.
തസ്യാഃ പ്രസാദതഃ സര്വേ ഭവിഷ്യഥ ഗതജ്വരാഃ ദൈവോ വാ മാനുഷോ വാഽപി നാന്യോ വോ മുക്തികാരകഃ
അവളുടെ കൃപകൊണ്ട് നിങ്ങളെല്ലാവരും സുഖത്തോടെ ദുഃഖരഹിതരാകും. ദൈവികമായാലും മാനുഷികമായാലും, മറ്റാരും നിങ്ങളെ മോചനം നല്കാൻ കഴിയില്ല.
പ്രണമ്യ തം തതോ ജഗ്മുരര്ബുദം പര്വതം പ്രതി
അവനെ വന്ദിച്ച ശേഷം, അവർ അർബുദപർവതത്തേക്കു പുറപ്പെട്ടു.
തേ ഭിത്ത്വാ ധരണീപൃഷ്ഠം പര്വതേ തദനന്തരമ് 7.3.37.
അതിനുശേഷം, അവർ ആ പർവതത്തിൽ ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലം തകർത്ത് കടന്നു.
തതോ ധൃതവ്രതാഃ സര്വേ ദേവീ ഭക്തിപരായണാഃ
പിന്നീട്, എല്ലാവരും വ്രതം ഉറപ്പോടെ, ദേവിയോടുള്ള ഭക്തിയിൽ ലയിച്ച് അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
തസ്ഥുസ്തത്ര സദാ ഹോമം കുര്വന്തോ ജാപ്യമുത്തമമ്
അവർ അവിടെ തുടർച്ചയായി ഹോമം നടത്തി, ഉത്തമമായ ജപങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു.
ദന്തോലൂഖലിനഃ കേചിദശ്മകുട്ടാസ്തഥാ പരേ
ചിലർ പല്ലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് അരപ്പൊടി ഉണ്ടാക്കി, മറ്റുള്ളവർ കല്ലുകൊണ്ട് ചതച്ചു.
ഗീതം വാദ്യം തഥാ ചക്രുരന്യേ ദേവാഃ പുരസ്തദാ
മറ്റു ദേവന്മാർ മുന്നിൽ പാട്ടും വാദ്യങ്ങളും നടത്തി.
തതോ ദേവീ സുസന്തുഷ്ടാ വാക്യമേതദുവാച ഹ
അതിനുശേഷം ദേവി അതീവ സന്തോഷത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ദേവ്യുവാച പരിതുഷ്ടാസ്മി വോ വത്സാഃ കിമര്ഥം തപ്യതേ തപഃ
ദേവി പറഞ്ഞു: "കുഞ്ഞുങ്ങളേ, ഞാൻ നിങ്ങളിൽ തൃപ്തിയോടെ ഇരിക്കുന്നു. ഈ തപസ്സിന് എന്തിനാണ് ഈ ശ്രമം?"
നാഗരാജസമാദേശാച്ഛരണം ത്വാം സമാഗതാഃ
നാഗരാജാവിന്റെ കല്പനപ്രകാരം, ഞങ്ങൾ രക്ഷയ്ക്കായി നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ എത്തിയതാണ്.
സാ ത്വം രക്ഷ ഭയാത്തസ്മാച്ഛാപവഹ്നിസമുദ്ഭവാത് പാരിക്ഷിതസ്യ യജ്ഞേ വഃ പാവകോ ഭക്ഷയിഷ്യതി
നീ ഞങ്ങളെ ആ ശാപവും അഗ്നിയുമാണ് ഉണ്ടാക്കിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണം. പാർിക്ഷിതിന്റെ യാഗത്തിൽ അഗ്നി നിങ്ങളെ ദഹിക്കും.
സംതിഷ്ഠത വിനാ ഭീത്യാ ഭോഗാന്ഭുങ്ധ്വം സുപുഷ്കലാന്
ഭയമില്ലാതെ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുക, സമൃദ്ധമായ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുക.