സ്ത്രിയം ത്വാം നോത്സഹേ ഹംതും പൌരുഷേ ച വ്യവസ്ഥിതഃ 7.3.36.
പുരുഷസഹസ്രത്തിൽ ഉറച്ചിരുന്നാലും, സ്ത്രീയായ നിന്നെ കൊല്ലാൻ എനിക്ക് മനസ്സില്ല.
ത്രൈലോക്യേ നാസ്തി മത്തുല്യഃ പുമാന്കശ്ചിച്ച ബാലിശി
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും എനിക്ക് തുല്യനായ പുരുഷൻ ആരുമില്ല, ബാലിഷയേ.
പ്രഗൃഹ്യ സശരം ചാപം വാക്യമേതദുവാച ഹ
അവൻ അമ്പുകൾ കെട്ടിയ വില്ല് പിടിച്ച്, ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കുമാര്യാഃ കാമയുക്തേന തഥാപി ശൃണു മേ വചഃ
കുമാരിയെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും, എന്നാലും എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.
പിതാമഹ വരം ദേവാ മന്യംതേ ദാനവാധമ
പിതാമഹനും ദേവരും ഈ ദാനവനെ യോഗ്യനെന്ന് കരുതുന്നു.
മുക്ത്വൈകാം കാമിനീം പാപ ത്വം കൃതഃ പദ്മയോനിനാ
ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീയെ വിട്ടയച്ച ശേഷം, പാപിയേ, പദ്മജന്മാവിനാൽ നീ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.
പിതാമഹവരഃ സോഽത്ര ജയശീലോഽസി ദാനവ
ഇവിടെ നിന്നു നിന്നെ പിതാമഹനിൽ നിന്നുള്ള അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചു, നീ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച ദാനവനാണ്.
ഏഷാ ത്വാമിഷുഭിസ്തീക്ഷ്ണൈര്നയാമി യമസാദനമ്
പക്ഷേ, ഈ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ യമലോകത്തിലേക്ക് അയക്കും.
ചതുര്ഭിശ്ചതുരോ വാഹാനനയദ്യമസാദനമ്
നാലു അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവൾ അവന്റെ നാലു കുതിരകളെയും യമലോകത്തിലേക്ക് വീഴ്ത്തി.
ധ്വജം ചിച്ഛേദ ചൈകേന തതോഽന്യേന ഹൃദി ക്ഷതഃ
ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് അവളുടെ പതാക മുറിച്ചു, മറ്റൊന്നുകൊണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ വേദനയുണ്ടാക്കി.
മൂര്ഛയാ സഹിതോ രാജന്കിംചിത്കാലമധോമുഖഃ 7.3.36.
അവൻ ക്ഷീണതയോടെ തല താഴ്ത്തി കുറേ നേരം നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
ദേവീ സഖീസമായുക്താ സര്വദേശേഷ്വതാഡയത്
ദേവി സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പ്രഹരിച്ചു.
ഛിന്നധന്വാ തതോ ദൈത്യശ്ചര്മഖങ്ഗസമന്വിതഃ
പിന്നീട്, വില്ല് തകർന്ന ദാനവൻ കയ്യിൽ കവചവും വാളും എടുത്തു.
തസ്യ ചാപതതസ്തൂര്ണം ഖഡ്ഗം ദ്വാഭ്യാം ഹ്യകൃന്തയത്
അവൻ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് ഓടുമ്പോൾ, അവൾ രണ്ട് അമ്പുകൾകൊണ്ട് വാൾ മുറിച്ചു കളഞ്ഞു.
വിശസ്ത്രോ വിരഥോ രാജന്സ തദാ ദാനവാധമഃ
അയുധമില്ലാതെ, രഥം ഇല്ലാതെ, രാജാവേ, ആ ദാനവൻ അവിടെ നിന്നു.
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം മനസി ധ്യായംസ്തൃണം തസ്യൈ മുമോച സഃ
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ ഒരു പുല്ല് അവളോടു എറിഞ്ഞു.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു സ ബ്രഹ്മാസ്തേ ദിവൌകസഃ
അത് തന്നെ സമയത്ത്, സ്വർഗ്ഗവാസികളേ, അവൻ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
തതോ ദേവീ ക്ഷണം ധ്യാത്വാ തദസ്ത്രം പാര്ഥിവോത്തമ
അപ്പോൾ ദേവി ഒരു നിമിഷം നില്ക്കി, ആ ആയുധത്തെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
ബ്രഹ്മാസ്ത്രേ വിഫലേ ജാതേ ഹ്യാഗ്നേയം ദാനവോത്തമഃ
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ഫലിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ, അത്യുത്തമനായ ദാനവൻ അഗ്നിയസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
ഏവം നാനാപ്രകാരാണി തേന മുക്താനി സാ തദാ
അങ്ങനെ, പലവിധ ആയുധങ്ങൾ അവൻ അപ്പോൾ പ്രയോഗിച്ചു.
ഏവം നിഃശേഷിതാസ്ത്രോഽസൌ ദാനവോ ബലവത്തരഃ।. ചകാര പരമാം മായാം ദിവ്യൈരസ്ത്രൈഃ സുരേശ്വരീ॥ 7.3.36.
എല്ലാ ആയുധങ്ങളും തീർന്നപ്പോൾ, ആ ശക്തനായ ദാനവൻ ദിവ്യായുധങ്ങളാൽ മഹത്തായ മായാജാലം നടത്തി, ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനേ.
വ്യക്ഷിപച്ച മഹാകായം മഹിഷം പര്വതാകൃതിമ്
അവൻ പർവ്വതത്തെപ്പോലെയുള്ള വലിയ ശരീരമുള്ള ഒരു മഹിഷത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു.
സിംഹസ്കംധം ച സാ ദേവീ തതസ്തമധ്യരോഹത
പിന്നീട് ദേവി ആ സിംഹഭുജം ഉള്ള മൃഗത്തിന്റെ മേൽ കയറി.
ശൂലേന ഭേദയാമാസ പൃഷ്ഠദേശേ സുരേശ്വരീ
ദേവതകളുടെ ദേവിയായ അവൾ കുന്തംകൊണ്ട് അതിന്റെ പുറത്ത് കുത്തി.
ചര്മഖഡ്ഗധരോ രൌദ്രസ്തിഷ്ഠതിഷ്ഠേതി ചാബ്രവീത്
വാളും കവചവും കൈവശം വെച്ചുകൊണ്ട്, ഭയങ്കരനായവൻ 'നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ' എന്ന് വിളിച്ചു.
നിസ്ത്രിംശേനാഹനത്പ്രോച്ചൈഃ സ ച പ്രാണൈര്വ്യയുജ്യത
വാൾ ഉയർത്തി അവൻ ശക്തിയായി അടി നൽകി, അപ്പോൾ അവൻ ജീവനൊഴിഞ്ഞു.
തതോ ജഘാന ഭൂയോഽപി ദാനവാന്സാ രുഷാന്വിതാ
അതിനുശേഷം, കോപത്തോടെ അവൾ വീണ്ടും ദാനവന്മാരെ ആക്രമിച്ചു.
പ്രവിഷ്ടാ ഭയസംത്രസ്താഃ പാതാലം ജീവിതൈഷിണഃ
ഭയഭീതരായി ജീവനു വേണ്ടി ഓടിയ അവർ പാതാളത്തിലേക്ക് കടന്നു.
വിശ്വേദേവാസ്തഥാ സാധ്യാ രുദ്രാ ഗുഹ്യകകിന്നരാഃ
വിശ്വദേവന്മാർ, സാധ്യന്മാർ, രുദ്രന്മാർ, ഗുഹ്യകർ, കിന്നരന്മാർ ഇവരും
സമംതാദ്ദിവ്യപുഷ്പൈശ്ച താം ദേവീം സമവാകിരന്
എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നും ദേവിയെ ദിവ്യപുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് പൂശി ആദരിച്ചു.