രഥം തേനൈവ മാര്ഗേണ യത്ര സാ തിഷ്ഠതേ ധ്രുവമ് 7.3.36.
അവൾ ഉറപ്പായും നില്ക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ തന്നെ, നീ ഈ രഥം ഓടിക്കൊണ്ടുപോകൂ.
ബഹവസ്തേന മാര്ഗേണ യേനാസൌ പ്രസ്ഥിതോ നൃപ
രാജാവേ, അവൾ പോയ അതേ വഴിയിലൂടെ അനേകം പേർ ഇതിനകം പോയിട്ടുണ്ട്.
പപാത മഹതീ ചോല്കാ നിഹത്യ രവിമംഡലമ്
ഒരു വലിയ ജ്വാലാപിണ്ഡം സൂര്യന്റെ വട്ടം തട്ടി വീണു.
ഉപവിഷ്ടാസ്തഥാ വാംതാ ബഹുമൂത്രം പ്രസുസ്രുവുഃ
അവർ ഭയത്താൽ അവിടെ ഇരുന്നു, വളരെ മൂത്രം ഒഴിച്ചു.
സ താന്സര്വാനനാദൃത്യ മഹോത്പാതാന്സുദാരുണാന്
അവൻ ആ ഭയങ്കരമായ മഹാ അശുഭസൂചനകൾ എല്ലാം അവഗണിച്ചു.
വിമുംചംശ്ച ശരാന്നാദാംസ്തിഷ്ഠതിഷ്ഠേതി ച ബ്രുവന്
അവൻ അമ്പുകൾ വിട്ടുകൊണ്ട്, ഉച്ചത്തിൽ 'നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ' എന്ന് വിളിച്ചു.
മഹിഷം രോഷസംയുക്തം യോ വാരയതി സംഗരേ
യുദ്ധത്തിൽ കോപഭരിതനായ മഹിഷനെ ആരെങ്കിലും തടയുമോ—
തതോ ദേവീ സമാസാദ്യ പ്രോക്താ ഗര്വേണ പാര്ഥിവ
അതിനുശേഷം, ദേവിയെ സമീപിച്ച്, അവൻ അഭിമാനത്തോടെ അവളോട് പറഞ്ഞു, രാജാവേ.
ന ച ബാലിശി മേ വീര്യം ന സൌഭാഗ്യം ന വാ ധനമ്
എന്റെ ശക്തിയും ഭാഗ്യവും സമ്പത്തും ബാലിഷമായതല്ല.
നൂനം തത്ത്വേന ജാനാമി അവലിപ്താസി ഭാമിനി
നിശ്ചയമായി എനിക്ക് സത്യം അറിയാം; നീ അഹങ്കാരമുള്ളവളാണ്, സുന്ദരിയേ.
സ്ത്രിയം ത്വാം നോത്സഹേ ഹംതും പൌരുഷേ ച വ്യവസ്ഥിതഃ 7.3.36.
പുരുഷസഹസ്രത്തിൽ ഉറച്ചിരുന്നാലും, സ്ത്രീയായ നിന്നെ കൊല്ലാൻ എനിക്ക് മനസ്സില്ല.
ത്രൈലോക്യേ നാസ്തി മത്തുല്യഃ പുമാന്കശ്ചിച്ച ബാലിശി
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും എനിക്ക് തുല്യനായ പുരുഷൻ ആരുമില്ല, ബാലിഷയേ.
പ്രഗൃഹ്യ സശരം ചാപം വാക്യമേതദുവാച ഹ
അവൻ അമ്പുകൾ കെട്ടിയ വില്ല് പിടിച്ച്, ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കുമാര്യാഃ കാമയുക്തേന തഥാപി ശൃണു മേ വചഃ
കുമാരിയെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും, എന്നാലും എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.
പിതാമഹ വരം ദേവാ മന്യംതേ ദാനവാധമ
പിതാമഹനും ദേവരും ഈ ദാനവനെ യോഗ്യനെന്ന് കരുതുന്നു.
മുക്ത്വൈകാം കാമിനീം പാപ ത്വം കൃതഃ പദ്മയോനിനാ
ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീയെ വിട്ടയച്ച ശേഷം, പാപിയേ, പദ്മജന്മാവിനാൽ നീ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.
പിതാമഹവരഃ സോഽത്ര ജയശീലോഽസി ദാനവ
ഇവിടെ നിന്നു നിന്നെ പിതാമഹനിൽ നിന്നുള്ള അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചു, നീ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച ദാനവനാണ്.
ഏഷാ ത്വാമിഷുഭിസ്തീക്ഷ്ണൈര്നയാമി യമസാദനമ്
പക്ഷേ, ഈ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ യമലോകത്തിലേക്ക് അയക്കും.
ചതുര്ഭിശ്ചതുരോ വാഹാനനയദ്യമസാദനമ്
നാലു അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവൾ അവന്റെ നാലു കുതിരകളെയും യമലോകത്തിലേക്ക് വീഴ്ത്തി.
ധ്വജം ചിച്ഛേദ ചൈകേന തതോഽന്യേന ഹൃദി ക്ഷതഃ
ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് അവളുടെ പതാക മുറിച്ചു, മറ്റൊന്നുകൊണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ വേദനയുണ്ടാക്കി.
മൂര്ഛയാ സഹിതോ രാജന്കിംചിത്കാലമധോമുഖഃ 7.3.36.
അവൻ ക്ഷീണതയോടെ തല താഴ്ത്തി കുറേ നേരം നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
ദേവീ സഖീസമായുക്താ സര്വദേശേഷ്വതാഡയത്
ദേവി സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പ്രഹരിച്ചു.
ഛിന്നധന്വാ തതോ ദൈത്യശ്ചര്മഖങ്ഗസമന്വിതഃ
പിന്നീട്, വില്ല് തകർന്ന ദാനവൻ കയ്യിൽ കവചവും വാളും എടുത്തു.
തസ്യ ചാപതതസ്തൂര്ണം ഖഡ്ഗം ദ്വാഭ്യാം ഹ്യകൃന്തയത്
അവൻ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് ഓടുമ്പോൾ, അവൾ രണ്ട് അമ്പുകൾകൊണ്ട് വാൾ മുറിച്ചു കളഞ്ഞു.
വിശസ്ത്രോ വിരഥോ രാജന്സ തദാ ദാനവാധമഃ
അയുധമില്ലാതെ, രഥം ഇല്ലാതെ, രാജാവേ, ആ ദാനവൻ അവിടെ നിന്നു.
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം മനസി ധ്യായംസ്തൃണം തസ്യൈ മുമോച സഃ
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ ഒരു പുല്ല് അവളോടു എറിഞ്ഞു.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു സ ബ്രഹ്മാസ്തേ ദിവൌകസഃ
അത് തന്നെ സമയത്ത്, സ്വർഗ്ഗവാസികളേ, അവൻ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
തതോ ദേവീ ക്ഷണം ധ്യാത്വാ തദസ്ത്രം പാര്ഥിവോത്തമ
അപ്പോൾ ദേവി ഒരു നിമിഷം നില്ക്കി, ആ ആയുധത്തെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
ബ്രഹ്മാസ്ത്രേ വിഫലേ ജാതേ ഹ്യാഗ്നേയം ദാനവോത്തമഃ
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ഫലിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ, അത്യുത്തമനായ ദാനവൻ അഗ്നിയസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
ഏവം നാനാപ്രകാരാണി തേന മുക്താനി സാ തദാ
അങ്ങനെ, പലവിധ ആയുധങ്ങൾ അവൻ അപ്പോൾ പ്രയോഗിച്ചു.