തതസ്തം ലോലുപം ദൃഷ്ട്വാ സാ ദേവീ കോപസംയുതാ 7.3.36.
അവനെ അത്യാഗ്രഹത്തോടെ കാണുമ്പോൾ, ആ ദേവി കോപത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
അബ്രവീത്പരുഷം വാക്യം ഗച്ഛഗച്ഛേതി ചാസകൃത്
അവൾ കടുത്ത വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, വീണ്ടും വീണ്ടും 'പോ, പോ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ചു.
അഥാഽസൌ സചിവൈഃ സാര്ദ്ധം സമംതാത്പര്യവേഷ്ടയത്
അതിനുശേഷം, അവൻ തൻ്റെ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം അവളെ എല്ലാതിനും ചുറ്റും വളഞ്ഞു.
തതോ ജഹാസ സാ ദേവീ സശബ്ദം പരമേശ്വരീ
അപ്പോൾ പരമേശ്വരിയായ ദേവി ഉച്ചത്തിൽ ചിരിക്കയായിരുന്നു.
സുസന്നദ്ധാഃ സശസ്ത്രാശ്ച രോഷേണ മഹതാഽന്വിതാഃ
അവർ നല്ലതായി കാവലണിഞ്ഞും ആയുധധാരികളായും വലിയ കോപത്തോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതസ്തേ സഹിതാഃ സര്വേ മഹിഷം സമുപാദ്രവന്
പിന്നീട്, അവർ എല്ലാവരും ചേർന്ന് മഹിഷനിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു.
തതഃ സമഭവദ്യുദ്ധം ഗണാനാം ദാനവൈഃ സഹ
അതിനുശേഷം, ഗണങ്ങളും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
അഥാഽസൌ മഹിഷോ രുഷ്ടഃ സചിവൈര്വിംനിപാതിതൈഃ
അപ്പോൾ മഹിഷൻ, മന്ത്രിമാർ വീഴ്ത്തിയതോടെ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ മാറി.
രഥപ്രവരമാരുഹ്യ സാരഥിം സമഭാഷത
അവൻ അത്യുത്തമമായ രഥത്തിൽ കയറി, സാരഥിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ഹത്വൈനാമദ്യ യാസ്യാമി പാരം രോഷസ്യ ദുസ്തരമ്
ഇന്ന് അവളെ സംഹരിച്ച്, ഞാൻ ഈ കടുത്ത കോപത്തിന്റെ അതിരു കടന്നുപോകും.
രഥം തേനൈവ മാര്ഗേണ യത്ര സാ തിഷ്ഠതേ ധ്രുവമ് 7.3.36.
അവൾ ഉറപ്പായും നില്ക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ തന്നെ, നീ ഈ രഥം ഓടിക്കൊണ്ടുപോകൂ.
ബഹവസ്തേന മാര്ഗേണ യേനാസൌ പ്രസ്ഥിതോ നൃപ
രാജാവേ, അവൾ പോയ അതേ വഴിയിലൂടെ അനേകം പേർ ഇതിനകം പോയിട്ടുണ്ട്.
പപാത മഹതീ ചോല്കാ നിഹത്യ രവിമംഡലമ്
ഒരു വലിയ ജ്വാലാപിണ്ഡം സൂര്യന്റെ വട്ടം തട്ടി വീണു.
ഉപവിഷ്ടാസ്തഥാ വാംതാ ബഹുമൂത്രം പ്രസുസ്രുവുഃ
അവർ ഭയത്താൽ അവിടെ ഇരുന്നു, വളരെ മൂത്രം ഒഴിച്ചു.
സ താന്സര്വാനനാദൃത്യ മഹോത്പാതാന്സുദാരുണാന്
അവൻ ആ ഭയങ്കരമായ മഹാ അശുഭസൂചനകൾ എല്ലാം അവഗണിച്ചു.
വിമുംചംശ്ച ശരാന്നാദാംസ്തിഷ്ഠതിഷ്ഠേതി ച ബ്രുവന്
അവൻ അമ്പുകൾ വിട്ടുകൊണ്ട്, ഉച്ചത്തിൽ 'നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ' എന്ന് വിളിച്ചു.
മഹിഷം രോഷസംയുക്തം യോ വാരയതി സംഗരേ
യുദ്ധത്തിൽ കോപഭരിതനായ മഹിഷനെ ആരെങ്കിലും തടയുമോ—
തതോ ദേവീ സമാസാദ്യ പ്രോക്താ ഗര്വേണ പാര്ഥിവ
അതിനുശേഷം, ദേവിയെ സമീപിച്ച്, അവൻ അഭിമാനത്തോടെ അവളോട് പറഞ്ഞു, രാജാവേ.
ന ച ബാലിശി മേ വീര്യം ന സൌഭാഗ്യം ന വാ ധനമ്
എന്റെ ശക്തിയും ഭാഗ്യവും സമ്പത്തും ബാലിഷമായതല്ല.
നൂനം തത്ത്വേന ജാനാമി അവലിപ്താസി ഭാമിനി
നിശ്ചയമായി എനിക്ക് സത്യം അറിയാം; നീ അഹങ്കാരമുള്ളവളാണ്, സുന്ദരിയേ.
സ്ത്രിയം ത്വാം നോത്സഹേ ഹംതും പൌരുഷേ ച വ്യവസ്ഥിതഃ 7.3.36.
പുരുഷസഹസ്രത്തിൽ ഉറച്ചിരുന്നാലും, സ്ത്രീയായ നിന്നെ കൊല്ലാൻ എനിക്ക് മനസ്സില്ല.
ത്രൈലോക്യേ നാസ്തി മത്തുല്യഃ പുമാന്കശ്ചിച്ച ബാലിശി
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും എനിക്ക് തുല്യനായ പുരുഷൻ ആരുമില്ല, ബാലിഷയേ.
പ്രഗൃഹ്യ സശരം ചാപം വാക്യമേതദുവാച ഹ
അവൻ അമ്പുകൾ കെട്ടിയ വില്ല് പിടിച്ച്, ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കുമാര്യാഃ കാമയുക്തേന തഥാപി ശൃണു മേ വചഃ
കുമാരിയെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും, എന്നാലും എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.
പിതാമഹ വരം ദേവാ മന്യംതേ ദാനവാധമ
പിതാമഹനും ദേവരും ഈ ദാനവനെ യോഗ്യനെന്ന് കരുതുന്നു.
മുക്ത്വൈകാം കാമിനീം പാപ ത്വം കൃതഃ പദ്മയോനിനാ
ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീയെ വിട്ടയച്ച ശേഷം, പാപിയേ, പദ്മജന്മാവിനാൽ നീ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.
പിതാമഹവരഃ സോഽത്ര ജയശീലോഽസി ദാനവ
ഇവിടെ നിന്നു നിന്നെ പിതാമഹനിൽ നിന്നുള്ള അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചു, നീ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച ദാനവനാണ്.
ഏഷാ ത്വാമിഷുഭിസ്തീക്ഷ്ണൈര്നയാമി യമസാദനമ്
പക്ഷേ, ഈ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ യമലോകത്തിലേക്ക് അയക്കും.
ചതുര്ഭിശ്ചതുരോ വാഹാനനയദ്യമസാദനമ്
നാലു അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവൾ അവന്റെ നാലു കുതിരകളെയും യമലോകത്തിലേക്ക് വീഴ്ത്തി.
ധ്വജം ചിച്ഛേദ ചൈകേന തതോഽന്യേന ഹൃദി ക്ഷതഃ
ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് അവളുടെ പതാക മുറിച്ചു, മറ്റൊന്നുകൊണ്ട് ഹൃദയത്തിൽ വേദനയുണ്ടാക്കി.