അശ്വാശ്ചൈവാപ്യകല്മാഷാ വായുവേഗാഃ സുവര്ചസഃ 7.3.36.
കഴങ്കില്ലാത്തവയും കാറ്റുപോലെ വേഗമുള്ളതുമായ കുതിരകൾ അതീവ പ്രകാശമുള്ളവയായിരുന്നു.
വിമാനപ്രതിമാകാരാ രഥാസ്തേന പ്രകല്പിതാഃ
ആ രഥങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ പറക്കുന്ന മഹലുകൾ പോലെ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തവയായിരുന്നു.
പത്തയശ്ച മഹാകായാ മഹേഷ്വാസാ മഹാബലാഃ
പടയാളികൾ വലുതായ ശരീരവും ശക്തമായ വില്ലുകളും അതിശക്തിയും ഉള്ളവരായിരുന്നു.
ലക്ഷമേകം മതംഗാനാം രഥാനാം ത്രിഗുണം തതഃ
അവിടെ ഒരു ലക്ഷം ആനകളും അതിന്റെ മൂന്നിരട്ടി രഥങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതശ്ചാര്ബുദമാസാദ്യ വേഷ്ടയിത്വാ സ ദൂരതഃ
അതിനുശേഷം, വലിയൊരു കൂട്ടത്തെത്തിയ ശേഷം, അവൻ അകലെ നിന്ന് അതിനെ ചുറ്റി വളഞ്ഞു.
ധ്യാനസ്ഥാം വീക്ഷ്യ താം ദേവീം കന്ദര്പശരപീഡിതഃ
ആ ദേവിയെ ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ കാമത്തിന്റെ ബാണങ്ങളിൽ പീഡിതനായി.
ശ്രുത്വാ തവേദൃശം രൂപമഹം പ്രാപ്തോ വരാനനേ
നിന്റെ സൗന്ദര്യം കേട്ടാണ് ഞാൻ വന്നതെൻ്റെ പ്രിയമുഖിയേ.
ഷഷ്ടിഭാര്യാസഹസ്രാണി മമ സംതി ശുചിസ്മിതേ
എനിക്ക് അറുപതിനായിരം ഭാര്യമാർ ഉണ്ട്, ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ.
അനര്ഹം തേ തപോ ബാലേ ഭുംക്ഷ്വ ഭോഗാന്യഥേപ്സിതാന്
നിന്റെ തപസ്സിന് അർഹതയില്ല, ബാലേ; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കു.
ഏവമുക്താഽപി സാ തേന നോത്തരം പ്രത്യഭാഷത
അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, അവൾ ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
തതസ്തം ലോലുപം ദൃഷ്ട്വാ സാ ദേവീ കോപസംയുതാ 7.3.36.
അവനെ അത്യാഗ്രഹത്തോടെ കാണുമ്പോൾ, ആ ദേവി കോപത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
അബ്രവീത്പരുഷം വാക്യം ഗച്ഛഗച്ഛേതി ചാസകൃത്
അവൾ കടുത്ത വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, വീണ്ടും വീണ്ടും 'പോ, പോ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ചു.
അഥാഽസൌ സചിവൈഃ സാര്ദ്ധം സമംതാത്പര്യവേഷ്ടയത്
അതിനുശേഷം, അവൻ തൻ്റെ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം അവളെ എല്ലാതിനും ചുറ്റും വളഞ്ഞു.
തതോ ജഹാസ സാ ദേവീ സശബ്ദം പരമേശ്വരീ
അപ്പോൾ പരമേശ്വരിയായ ദേവി ഉച്ചത്തിൽ ചിരിക്കയായിരുന്നു.
സുസന്നദ്ധാഃ സശസ്ത്രാശ്ച രോഷേണ മഹതാഽന്വിതാഃ
അവർ നല്ലതായി കാവലണിഞ്ഞും ആയുധധാരികളായും വലിയ കോപത്തോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതസ്തേ സഹിതാഃ സര്വേ മഹിഷം സമുപാദ്രവന്
പിന്നീട്, അവർ എല്ലാവരും ചേർന്ന് മഹിഷനിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു.
തതഃ സമഭവദ്യുദ്ധം ഗണാനാം ദാനവൈഃ സഹ
അതിനുശേഷം, ഗണങ്ങളും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
അഥാഽസൌ മഹിഷോ രുഷ്ടഃ സചിവൈര്വിംനിപാതിതൈഃ
അപ്പോൾ മഹിഷൻ, മന്ത്രിമാർ വീഴ്ത്തിയതോടെ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ മാറി.
രഥപ്രവരമാരുഹ്യ സാരഥിം സമഭാഷത
അവൻ അത്യുത്തമമായ രഥത്തിൽ കയറി, സാരഥിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ഹത്വൈനാമദ്യ യാസ്യാമി പാരം രോഷസ്യ ദുസ്തരമ്
ഇന്ന് അവളെ സംഹരിച്ച്, ഞാൻ ഈ കടുത്ത കോപത്തിന്റെ അതിരു കടന്നുപോകും.
രഥം തേനൈവ മാര്ഗേണ യത്ര സാ തിഷ്ഠതേ ധ്രുവമ് 7.3.36.
അവൾ ഉറപ്പായും നില്ക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ തന്നെ, നീ ഈ രഥം ഓടിക്കൊണ്ടുപോകൂ.
ബഹവസ്തേന മാര്ഗേണ യേനാസൌ പ്രസ്ഥിതോ നൃപ
രാജാവേ, അവൾ പോയ അതേ വഴിയിലൂടെ അനേകം പേർ ഇതിനകം പോയിട്ടുണ്ട്.
പപാത മഹതീ ചോല്കാ നിഹത്യ രവിമംഡലമ്
ഒരു വലിയ ജ്വാലാപിണ്ഡം സൂര്യന്റെ വട്ടം തട്ടി വീണു.
ഉപവിഷ്ടാസ്തഥാ വാംതാ ബഹുമൂത്രം പ്രസുസ്രുവുഃ
അവർ ഭയത്താൽ അവിടെ ഇരുന്നു, വളരെ മൂത്രം ഒഴിച്ചു.
സ താന്സര്വാനനാദൃത്യ മഹോത്പാതാന്സുദാരുണാന്
അവൻ ആ ഭയങ്കരമായ മഹാ അശുഭസൂചനകൾ എല്ലാം അവഗണിച്ചു.
വിമുംചംശ്ച ശരാന്നാദാംസ്തിഷ്ഠതിഷ്ഠേതി ച ബ്രുവന്
അവൻ അമ്പുകൾ വിട്ടുകൊണ്ട്, ഉച്ചത്തിൽ 'നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ' എന്ന് വിളിച്ചു.
മഹിഷം രോഷസംയുക്തം യോ വാരയതി സംഗരേ
യുദ്ധത്തിൽ കോപഭരിതനായ മഹിഷനെ ആരെങ്കിലും തടയുമോ—
തതോ ദേവീ സമാസാദ്യ പ്രോക്താ ഗര്വേണ പാര്ഥിവ
അതിനുശേഷം, ദേവിയെ സമീപിച്ച്, അവൻ അഭിമാനത്തോടെ അവളോട് പറഞ്ഞു, രാജാവേ.
ന ച ബാലിശി മേ വീര്യം ന സൌഭാഗ്യം ന വാ ധനമ്
എന്റെ ശക്തിയും ഭാഗ്യവും സമ്പത്തും ബാലിഷമായതല്ല.
നൂനം തത്ത്വേന ജാനാമി അവലിപ്താസി ഭാമിനി
നിശ്ചയമായി എനിക്ക് സത്യം അറിയാം; നീ അഹങ്കാരമുള്ളവളാണ്, സുന്ദരിയേ.