യദി സ്യാത്തവ കാംതോഽസൌ ത്വം ച തസ്യ തഥാ പ്രിയാ 7.3.36.
അവൻ നിനക്കു ഇഷ്ടമായാൽ, നീയും അവനു പ്രിയയായാൽ—
ഏവമുക്താ തതസ്തേന ദേവീ വചനമബ്രവീത്
അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവി മറുപടി പറഞ്ഞു.
അവധ്യഃ സര്വഥാ ദൂതഃ സര്വത്ര പരികീര്തിതഃ
ദൂതൻ എപ്പോഴും എവിടെയും അക്ഷതനാണ് എന്ന് എല്ലാവരും പറയുന്നു.
ഗത്വാ ബ്രൂഹി ദുരാചാരം മഹിഷം ദാനവാധമമ്
പോയി, ദുഷ്ടനും നിന്ദ്യനും ആയ മഹിഷനോട് പറയൂ—
വധാര്ഥം തേ സമുദ്യോഗ ഏഷ സര്വോ മയാ കൃതഃ
നിന്നെ സംഹരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഈ മുഴുവൻ ശ്രമവും നടത്തിയിരിക്കുന്നത്.
ഭയേന മഹതാവിഷ്ടസ്തസ്യാ രൂപേണ വിസ്മിതഃ തസ്യാശ്ചൈവ തഥാഽഽലാപാനസ്പൃഹത്വം ച കൃത്സ്നശഃ
വലിയ ഭയത്തിൽ ആകയാൽ, അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ട്, അവളുടെ വാക്കുകളിൽ മുഴുവനും ആകർഷിതനായി,
തച്ഛുത്വാ മഹിഷോ രാജന്കാമബാണപ്രപീഡിതഃ
ഇത് കേട്ട മഹിഷൻ, രാജാവേ, മോഹബാണങ്ങളിൽ പെടുകയായിരുന്നു.
അര്ബുദേ പര്വതേ സേനാം കല്പയസ്വ സുദുര്ധരാമ്
അർബുദപർവതത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്ത ഒരു സൈന്യം ഒരുക്കൂ.
തതോഽസൌ കല്പയാമാസ ചതുരംഗാം വരൂഥിനീമ്
അതിനുശേഷം അവൻ നാലു വിഭാഗങ്ങളുള്ള ശക്തമായ സൈന്യം ഒരുക്കി.
തതോ ദ്വിപാശ്ച സംനദ്ധാ ദൃശ്യംതേഽധിഷ്ഠിതാ ഭടൈഃ
അപ്പോൾ യുദ്ധക്കളത്തിൽ സൈനികർ കയറിയ കാവലുള്ള ആനകൾ കാണപ്പെട്ടു.
അശ്വാശ്ചൈവാപ്യകല്മാഷാ വായുവേഗാഃ സുവര്ചസഃ 7.3.36.
കഴങ്കില്ലാത്തവയും കാറ്റുപോലെ വേഗമുള്ളതുമായ കുതിരകൾ അതീവ പ്രകാശമുള്ളവയായിരുന്നു.
വിമാനപ്രതിമാകാരാ രഥാസ്തേന പ്രകല്പിതാഃ
ആ രഥങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ പറക്കുന്ന മഹലുകൾ പോലെ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തവയായിരുന്നു.
പത്തയശ്ച മഹാകായാ മഹേഷ്വാസാ മഹാബലാഃ
പടയാളികൾ വലുതായ ശരീരവും ശക്തമായ വില്ലുകളും അതിശക്തിയും ഉള്ളവരായിരുന്നു.
ലക്ഷമേകം മതംഗാനാം രഥാനാം ത്രിഗുണം തതഃ
അവിടെ ഒരു ലക്ഷം ആനകളും അതിന്റെ മൂന്നിരട്ടി രഥങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതശ്ചാര്ബുദമാസാദ്യ വേഷ്ടയിത്വാ സ ദൂരതഃ
അതിനുശേഷം, വലിയൊരു കൂട്ടത്തെത്തിയ ശേഷം, അവൻ അകലെ നിന്ന് അതിനെ ചുറ്റി വളഞ്ഞു.
ധ്യാനസ്ഥാം വീക്ഷ്യ താം ദേവീം കന്ദര്പശരപീഡിതഃ
ആ ദേവിയെ ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ കാമത്തിന്റെ ബാണങ്ങളിൽ പീഡിതനായി.
ശ്രുത്വാ തവേദൃശം രൂപമഹം പ്രാപ്തോ വരാനനേ
നിന്റെ സൗന്ദര്യം കേട്ടാണ് ഞാൻ വന്നതെൻ്റെ പ്രിയമുഖിയേ.
ഷഷ്ടിഭാര്യാസഹസ്രാണി മമ സംതി ശുചിസ്മിതേ
എനിക്ക് അറുപതിനായിരം ഭാര്യമാർ ഉണ്ട്, ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ.
അനര്ഹം തേ തപോ ബാലേ ഭുംക്ഷ്വ ഭോഗാന്യഥേപ്സിതാന്
നിന്റെ തപസ്സിന് അർഹതയില്ല, ബാലേ; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കു.
ഏവമുക്താഽപി സാ തേന നോത്തരം പ്രത്യഭാഷത
അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, അവൾ ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
തതസ്തം ലോലുപം ദൃഷ്ട്വാ സാ ദേവീ കോപസംയുതാ 7.3.36.
അവനെ അത്യാഗ്രഹത്തോടെ കാണുമ്പോൾ, ആ ദേവി കോപത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
അബ്രവീത്പരുഷം വാക്യം ഗച്ഛഗച്ഛേതി ചാസകൃത്
അവൾ കടുത്ത വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, വീണ്ടും വീണ്ടും 'പോ, പോ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ചു.
അഥാഽസൌ സചിവൈഃ സാര്ദ്ധം സമംതാത്പര്യവേഷ്ടയത്
അതിനുശേഷം, അവൻ തൻ്റെ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം അവളെ എല്ലാതിനും ചുറ്റും വളഞ്ഞു.
തതോ ജഹാസ സാ ദേവീ സശബ്ദം പരമേശ്വരീ
അപ്പോൾ പരമേശ്വരിയായ ദേവി ഉച്ചത്തിൽ ചിരിക്കയായിരുന്നു.
സുസന്നദ്ധാഃ സശസ്ത്രാശ്ച രോഷേണ മഹതാഽന്വിതാഃ
അവർ നല്ലതായി കാവലണിഞ്ഞും ആയുധധാരികളായും വലിയ കോപത്തോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതസ്തേ സഹിതാഃ സര്വേ മഹിഷം സമുപാദ്രവന്
പിന്നീട്, അവർ എല്ലാവരും ചേർന്ന് മഹിഷനിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു.
തതഃ സമഭവദ്യുദ്ധം ഗണാനാം ദാനവൈഃ സഹ
അതിനുശേഷം, ഗണങ്ങളും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
അഥാഽസൌ മഹിഷോ രുഷ്ടഃ സചിവൈര്വിംനിപാതിതൈഃ
അപ്പോൾ മഹിഷൻ, മന്ത്രിമാർ വീഴ്ത്തിയതോടെ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ മാറി.
രഥപ്രവരമാരുഹ്യ സാരഥിം സമഭാഷത
അവൻ അത്യുത്തമമായ രഥത്തിൽ കയറി, സാരഥിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ഹത്വൈനാമദ്യ യാസ്യാമി പാരം രോഷസ്യ ദുസ്തരമ്
ഇന്ന് അവളെ സംഹരിച്ച്, ഞാൻ ഈ കടുത്ത കോപത്തിന്റെ അതിരു കടന്നുപോകും.