ഉദ്ദ്യോതം കുരുതേ സൂര്യോ യാദൃക്തസ്യാഭിസംമതഃ
സൂര്യൻ അവനു ഇഷ്ടമായ പ്രകാശത്തിൽ തെളിഞ്ഞു കത്തുന്നു.
ലോകപാലാസ്തഥാ സര്വേ തസ്യ കര്മ പ്രചക്രിരേ
അങ്ങനെ ലോകങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നവരെല്ലാവരും അവന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിച്ചു.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ സര്വേ ദേവാഃ സമേത്യ തു 7.3.36.
ഒരു സമയത്ത് ദേവന്മാരെല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു കൂടിയിരിന്നു.
ഭഗവാന്കിം വയം കുര്മഃ കുത്ര യാമോ നിരാശ്രയാഃ
ഭഗവൻ, ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യണം? ആശ്രയം ഇല്ലാതെ ഞങ്ങൾ എവിടേക്ക് പോകണം?
ഏവമുക്തോ ഗുരുര്ദ്ദേവൈര്ധ്യാത്വാ കാലം ചിരം നൃപ
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഗുരു, രാജാവേ, ദീർഘകാലം കാലത്തെ ധ്യാനിച്ച് നിന്നു.
അവധ്യഃ സര്വദേവാനാം മുക്ത്വേകാം യോഷിതം സുരാഃ
ദേവന്മാരെല്ലാവർക്കും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, ഒരു സ്ത്രീയെ മാത്രം ഒഴിവാക്കി, ദേവന്മാരേ—
തപോഽര്ഥം തത്ര സംസിദ്ധിര്ജായതാമചിരാദ്ധി വഃ
തപസ്സിനായി, നിങ്ങളുടെ സിദ്ധി അവിടെ വൈകാതെ ഉണ്ടാകട്ടെ.
ആരാധയധ്വമേകാംതേ യയാ വ്യാപ്തമിദം ജഗത്
ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന അവളെ, ഒറ്റക്കായി ആരാധിക്കൂ.
കരിഷ്യതി സമുദ്യോഗമവതാരസമുദ്ഭവമ്
അവൾ അവതാരമായി ജനിക്കാൻ ശ്രമം ആരംഭിക്കും.
അഹം വഃ കീര്തയിഷ്യാമി ശക്തിയം മംത്രമുത്തമമ്
ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി ശക്തിയുടെ പരമമായ മന്ത്രം പറഞ്ഞുതരാം.
പുലസ്ത്യ ഉവാച ഏവമുക്താഃ സുരാഃ സര്വേ ഹര്ഷേണ മഹതാന്വിതാഃ
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർക്ക് പറഞ്ഞതോടെ, അവർക്കെല്ലാവർക്കും വലിയ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.
തത്ര സ്നാതാഞ്ഛുചീന്സര്വാന്ദീക്ഷയാമാസ ഗീഷ്പതിഃ
അവിടെ, ശുദ്ധിയും സ്നാനവും ചെയ്ത എല്ലാവരെയും വാഗ്ദേവൻ ദീക്ഷയെടുത്തു.
സാര്ധയാമത്രയം തത്ര പരിവാരസമന്വിതാഃ 7.3.36.
അവിടെ, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം മൂവരും ചേർന്ന് ദീക്ഷയെടുത്തു.
മംത്രേണ വിവിധേനൈവ ചാരുസ്തോത്രേണ ഭക്തിതഃ
വിവിധ മന്ത്രങ്ങളാൽ, മനോഹരമായ സ്തോത്രങ്ങളാൽ, ഭക്തിയോടെ,
നിര്മമാ നിരഹംകാരാ ഗുരുഭക്തിപരായണാഃ
സ്വാർത്ഥതയും അഹങ്കാരവും ഇല്ലാതെ, ഗുരുവിനോടുള്ള ഭക്തിയിൽ ഏർപ്പെട്ട്,
ഏവം സംതിഷ്ഠമാനാനാം തേഷാം പാര്ഥിവസത്തമ
അങ്ങനെ അവർ അവിടെ നിലകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, രാജാവേ,
ദീപജ്യോതിഃസമാവേശാത്തേഷാം ഗാത്രേഷു പാര്ഥിവ
ദീപത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള ഒരു തേജസ് അവരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു, രാജാവേ.
ദ്വാദശാര്കപ്രഭാ ജാതാഃ ഷണ്മാസാഭ്യംതരേണ തേ
ആറ് മാസത്തിനുള്ളിൽ, പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലുള്ള തേജസ് അവരിൽ ഉദിച്ചു.
മംഡലം രചയാമാസ സര്വസിദ്ധിപ്രദായകമ്
അവൻ എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്ന ഒരു മണ്ഡലം സൃഷ്ടിച്ചു.
തേഷാം ശരീരഗം തേജഃ ശക്തിയൈര്മംത്രസത്തമൈഃ
അവരുടെ ശരീരത്തിൽ ഉള്ള തേജസ്സ്, അത്യുത്തമമായ ശക്തികളും മന്ത്രങ്ങളും ചേർന്ന്,
തതസ്തേജോമയീ കന്യാ തത്ര ജാതാ സ്വരൂപിണീ
അത് കൊണ്ടു അവിടെ തേജസ്സിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കന്യക അവളുടെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു.
ഇംദ്രസ്തസ്യൈ ദദൌ വജ്രം സ്വപാശം ച ജലേശ്വരഃ
ഇന്ദ്രൻ അവൾക്ക് വജ്രവും ജലേശ്വരൻ തന്റെ പാശവും നൽകി.
അന്യേ ചൈവ ഗണാഃ സര്വേ നിജശസ്ത്രാണി ഹര്ഷിതാഃ 7.3.36.
മറ്റു ദേവഗണങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ അവർക്കുള്ള ആയുധങ്ങൾ അവൾക്ക് നൽകി.
നമസ്തേ പദ്മപത്രാക്ഷി നമസ്തേ ജഗദമ്ബികേ
പദ്മപത്രംപോലെയുള്ള കണ്ണുള്ളവളേ, ലോകമാതാവേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
നമസ്തേ വിശ്വരൂപേ ച നമസ്തേ വിശ്വസംസ്തുതേ
സകലരൂപവും ഉള്ളവളേ, ലോകം പാടുന്നവളേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
ക്ഷമാ ഋദ്ധിഃ പ്രഭാ സ്വാഹാ സാവിത്രീ കമലാ സതീ
നീ ക്ഷമ, ഐശ്വര്യം, പ്രകാശം, സ്വാഹാ, സാവിത്രി, കമല, സതീ — എല്ലാം നീ തന്നെയാണ്.
ഭൈരവീ ഭീഷണാകാരാ ചംഡമുംഡാസിധാരിണീ
നീ ഭൈരവി, ഭയങ്കരമായ രൂപം, ചണ്ഡനും മുന്ഡനും നേരിടുന്ന വാൾ കൈവശമുള്ളവളാണ്.
മദ്യമാംസപ്രിയാ നിത്യം ഭക്തത്രാണപരായണാ
നീ എപ്പോഴും മദ്യം, മാംസം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളും ഭക്തരെ രക്ഷിക്കാൻ സദാ തയാറായവളുമാണ്.
താനബ്രവീദ്വരം സര്വാ ഗൃഹ്ണംതു മമ ദേവതാഃ
അവൾ അവരോട് പറഞ്ഞു: 'എന്ത് വരം വേണമെങ്കിലും ചോദിക്കൂ ദേവതകളേ, ഞാൻ നൽകാം.'
അവധ്യഃ സര്വഭൂതാനാം ദേവാനാം ച തഥാ കൃതഃ
അവൻ എല്ലാ ജീവികൾക്കും ദേവന്മാർക്കും അജയനായവനായി.