മാമു ഹ്രദേ നരഃ സ്നാത്വാ ദൃഷ്ട്വാ തം മുദ്ഗലേശ്വരമ് ഏതസ്മാത്കാരണാദ്രാജന്മാമുഹ്രദമിതി സ്മൃതമ്
മാമൂഹ്രദത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് മുദ്ഗളേശ്വരനെ കണ്ട പുരുഷൻ— അതുകൊണ്ടാണ് രാജാവേ, അതിനെ മാമൂഹ്രദം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
തത്തീര്ഥം സര്വതീര്ഥാനാം പ്രവരം ലോകവിശ്രുതമ്
ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമായ ആ തീർത്ഥം എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്.
മോക്ഷകാമോ വിശേഷേണ യ ഇച്ഛേത്പരമം പദമ്
മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും പരമപദം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും—
കസ്മിന്കാലേ ഫലം തേന കിം ദൃഷ്ടേന ഭവേന്നൃണാമ്
ഏത് സമയത്താണ് ആ ഫലം ലഭിക്കുന്നത്? അതിനെ കണ്ടാൽ മനുഷ്യർക്കെന്ത് ഫലം ലഭിക്കും?
യാം ശ്രുത്വാ മാനവഃ സമ്യക്സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
അത് കേട്ടാൽ മനുഷ്യൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും പൂര്ണമായും മോചിതനാകും.
പുരാ ദേവയുഗേ രാജന്മഹിഷോനാമ ദാനവഃ
ദേവയുഗത്തിൽ, രാജാവേ, മഹിഷൻ എന്നൊരു ദാനവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തേന ശക്രാദയോ ദേവാ ജിതാഃ സംഖ്യേ സഹസ്രശഃ
അവൻ ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരെയും ആയിരക്കണക്കിന് യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചു.
ത്രൈലോക്യം സ വശേ കൃത്വാ സ്വയമിന്ദ്രോ ബഭൂവ ഹ
മൂന്നു ലോകവും അവൻ കീഴടക്കി, സ്വയം ഇന്ദ്രനായി.
ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാ നാസത്യൌ മരുതാം ഗണാഃ
ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, അശ്വിനികൾ, മരുത്ഗണങ്ങൾ—
വഹ്നിര്ഭയം സമാപന്നസ്ത്യക്ത്വാ ദേവഗണാംസ്തദാ
—അഗ്നിയും ഭയപ്പെട്ട് ദേവഗണങ്ങളെ അന്ന് വിട്ടുപോയി.
ഉദ്ദ്യോതം കുരുതേ സൂര്യോ യാദൃക്തസ്യാഭിസംമതഃ
സൂര്യൻ അവനു ഇഷ്ടമായ പ്രകാശത്തിൽ തെളിഞ്ഞു കത്തുന്നു.
ലോകപാലാസ്തഥാ സര്വേ തസ്യ കര്മ പ്രചക്രിരേ
അങ്ങനെ ലോകങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നവരെല്ലാവരും അവന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിച്ചു.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ സര്വേ ദേവാഃ സമേത്യ തു 7.3.36.
ഒരു സമയത്ത് ദേവന്മാരെല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു കൂടിയിരിന്നു.
ഭഗവാന്കിം വയം കുര്മഃ കുത്ര യാമോ നിരാശ്രയാഃ
ഭഗവൻ, ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യണം? ആശ്രയം ഇല്ലാതെ ഞങ്ങൾ എവിടേക്ക് പോകണം?
ഏവമുക്തോ ഗുരുര്ദ്ദേവൈര്ധ്യാത്വാ കാലം ചിരം നൃപ
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഗുരു, രാജാവേ, ദീർഘകാലം കാലത്തെ ധ്യാനിച്ച് നിന്നു.
അവധ്യഃ സര്വദേവാനാം മുക്ത്വേകാം യോഷിതം സുരാഃ
ദേവന്മാരെല്ലാവർക്കും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, ഒരു സ്ത്രീയെ മാത്രം ഒഴിവാക്കി, ദേവന്മാരേ—
തപോഽര്ഥം തത്ര സംസിദ്ധിര്ജായതാമചിരാദ്ധി വഃ
തപസ്സിനായി, നിങ്ങളുടെ സിദ്ധി അവിടെ വൈകാതെ ഉണ്ടാകട്ടെ.
ആരാധയധ്വമേകാംതേ യയാ വ്യാപ്തമിദം ജഗത്
ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന അവളെ, ഒറ്റക്കായി ആരാധിക്കൂ.
കരിഷ്യതി സമുദ്യോഗമവതാരസമുദ്ഭവമ്
അവൾ അവതാരമായി ജനിക്കാൻ ശ്രമം ആരംഭിക്കും.
അഹം വഃ കീര്തയിഷ്യാമി ശക്തിയം മംത്രമുത്തമമ്
ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി ശക്തിയുടെ പരമമായ മന്ത്രം പറഞ്ഞുതരാം.
പുലസ്ത്യ ഉവാച ഏവമുക്താഃ സുരാഃ സര്വേ ഹര്ഷേണ മഹതാന്വിതാഃ
പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർക്ക് പറഞ്ഞതോടെ, അവർക്കെല്ലാവർക്കും വലിയ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.
തത്ര സ്നാതാഞ്ഛുചീന്സര്വാന്ദീക്ഷയാമാസ ഗീഷ്പതിഃ
അവിടെ, ശുദ്ധിയും സ്നാനവും ചെയ്ത എല്ലാവരെയും വാഗ്ദേവൻ ദീക്ഷയെടുത്തു.
സാര്ധയാമത്രയം തത്ര പരിവാരസമന്വിതാഃ 7.3.36.
അവിടെ, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം മൂവരും ചേർന്ന് ദീക്ഷയെടുത്തു.
മംത്രേണ വിവിധേനൈവ ചാരുസ്തോത്രേണ ഭക്തിതഃ
വിവിധ മന്ത്രങ്ങളാൽ, മനോഹരമായ സ്തോത്രങ്ങളാൽ, ഭക്തിയോടെ,
നിര്മമാ നിരഹംകാരാ ഗുരുഭക്തിപരായണാഃ
സ്വാർത്ഥതയും അഹങ്കാരവും ഇല്ലാതെ, ഗുരുവിനോടുള്ള ഭക്തിയിൽ ഏർപ്പെട്ട്,
ഏവം സംതിഷ്ഠമാനാനാം തേഷാം പാര്ഥിവസത്തമ
അങ്ങനെ അവർ അവിടെ നിലകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, രാജാവേ,
ദീപജ്യോതിഃസമാവേശാത്തേഷാം ഗാത്രേഷു പാര്ഥിവ
ദീപത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള ഒരു തേജസ് അവരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു, രാജാവേ.
ദ്വാദശാര്കപ്രഭാ ജാതാഃ ഷണ്മാസാഭ്യംതരേണ തേ
ആറ് മാസത്തിനുള്ളിൽ, പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലുള്ള തേജസ് അവരിൽ ഉദിച്ചു.
മംഡലം രചയാമാസ സര്വസിദ്ധിപ്രദായകമ്
അവൻ എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്ന ഒരു മണ്ഡലം സൃഷ്ടിച്ചു.
തേഷാം ശരീരഗം തേജഃ ശക്തിയൈര്മംത്രസത്തമൈഃ
അവരുടെ ശരീരത്തിൽ ഉള്ള തേജസ്സ്, അത്യുത്തമമായ ശക്തികളും മന്ത്രങ്ങളും ചേർന്ന്,