നമസ്തേ ദേവദേവേശ ഭക്താനാമഭയപ്രദ
ദേവന്മാരുടെ ദൈവമേ, ഭക്തന്മാരെ ഭയരഹിതരാക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
ത്വം യജ്ഞസ്ത്വം വഷട്കാരസ്ത്വം ചംദ്രസ്ത്വം പ്രഭാകരഃ
നീ യജ്ഞം, നീ വഷട് വിളി, നീ ചന്ദ്രൻ, നീ സൂര്യൻ.
യഥാ തിലഗതം തൈലം ഗൂഢം തിഷ്ഠതി സര്വദാ
എങ്ങിനെ എള്ളിനുള്ളിൽ എണ്ണ എല്ലായ്പ്പോഴും മറഞ്ഞ് നില്ക്കുന്നുവോ,
യഥാ കാഷ്ഠഗതോ വഹ്നിഃ സംസ്ഥിതോഽപി ന ലക്ഷ്യതേ
എങ്ങിനെ മരത്തിൽ അഗ്നി ഉണ്ടെങ്കിലും പുറത്തു കാണാനാവാത്തതുപോലെ,
യഥാ ദധിഗതം സര്പിര്നിഗൂഢത്വേന സംസ്ഥിതമ്
എങ്ങിനെ തയിരിനുള്ളിൽ നെയ്യ് ഒളിഞ്ഞ് നില്ക്കുന്നുവോ,
യഥാ ജലം ധരാപൃഷ്ഠാത്ഖനന്നാപ്നോതി മാനവഃ
എങ്ങിനെ മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിൽ കുഴിച്ചാൽ വെള്ളം ലഭിക്കുന്നുവോ,
താവച്ച ദുര്ലഭഃ സ്വര്ഗസ്താവച്ഛൂരാശ്ച ശത്രവഃ ൬.൧൦൪.
അങ്ങനെ സ്വർഗം ലഭിക്കാൻ എളുപ്പമല്ല, ശത്രുക്കൾ ശക്തരായിരിക്കും.
താവല്ലക്ഷ്മീശ്ചലാ നൄണാം താവദ്രോഗാഃ പൃഥഗ്വിധാഃ
അങ്ങനെ പുരുഷന്മാരിൽ ഐശ്വര്യം സ്ഥിരമല്ല, പലവിധ രോഗങ്ങളും ഉണ്ടാകും.
താവത്പുത്രോദ്ഭവം ദുഃഖം തഥാ പ്രിയസമു ദ്ഭവമ്॥ യാവത്ത്വം ദേവ നായാസി സന്തോഷം ദേഹിനാമിഹ
അങ്ങനെ പുത്രജനനത്തിന്റെ ദുഃഖവും, പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ദുഃഖവും തുടരും; ദൈവമേ, നീ ഈ ലോകത്തിലെ ജീവികൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നതുവരെ.
ഏവം സ്തുത്വാ തതോ ലിംഗം സ്നാപയിത്വാ യഥാവിധി
ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ച ശേഷം, അവൻ ലിംഗത്തെ വിധിപ്രകാരം സ്നാനമടക്കി.
പാരിജാതകപുഷ്പൈശ്ച തഥാ സന്താനസമ്ഭവൈഃ
പാരിജാതപൂക്കളാലും, സന്തതിയിൽ ജനിച്ചവയാലും,
പൂജാം ചക്രേ സുവിസ്തീര്ണാ ശ്രദ്ധയാ പരയാ യുതഃ
അവൻ അതീവ വിശ്വാസത്തോടെ വിശാലമായ പൂജ നടത്തി.
സ ച ഗീതം സ്വയം ചക്രേ താലമാദായ പാണിനാ
അവൻ തന്നെ പാട്ട് പാടാൻ തുടങ്ങി, കൈകൊണ്ട് താളം പിടിച്ചു.
താനയുക്ത്യാ സമോപേതം ഗ്രാമൈ രാഗൈഃ സ്വലംകൃതമ്
അത് ശരിയായ താളത്തോടും, മനോഹരമായ രാഗങ്ങളോടും, സംഗീതസുരങ്ങളോടും കൂടി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
യാവത്സംപ്രസ്ഥിതോ ഭൂയോ ലംകാം പ്രതി വിഭീഷണഃ
അതിനിടയിൽ, വിഭീഷണൻ വീണ്ടും ലങ്കയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ—
വിശേഷതസ്തു തേനോക്തം യത്തസ്യ പുരതഃ പുരാ
പ്രത്യേകമായി, മുമ്പ് അവൻ അവന്റെ മുമ്പിൽ പറഞ്ഞതെല്ലാം—
തച്ഛ്രുത്വാഥ പ്രണമ്യോച്ചൈര്ദൂതം പ്രാഹ വിഭീഷണഃ ൬.൧൦൪.
അത് കേട്ട വിഭീഷണൻ ആദരത്തോടെ വന്ദനം ചെയ്ത് ഉച്ചത്തിൽ ദൂതനോട് പറഞ്ഞു.
യദ്യേവം വിഹിതം രാജ്യേ രാമപുത്രസ്യ രാക്ഷസൈഃ
രാമന്റെ മകനു രാജ്യം രാക്ഷസന്മാർ നൽകിയത് സത്യമായെങ്കിൽ,
തസ്മാന്മഹാപ്രസാദോ മേ കൃതസ്തേന മഹാത്മനാ
അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചു.
ഏവമുക്ത്വാ സ താന്സര്വാഞ്ഛോധയാമാസ രാക്ഷസാന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരോടും ചോദ്യം ചെയ്തു.
തതസ്തത്രൈവ ചാനീയ തസ്യ ദൂതസ്യ സംനിധൌ
അതിനുശേഷം, അവരെ അവിടെ തന്നെയ്ക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് ആ ദൂതന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിർത്തി.
യൈഃ കൃതോ ജനവിധ്വംസോ രാക്ഷസൈഃ സുദുരാത്മഭിഃ
ജനങ്ങളെ നശിപ്പിച്ച ദുഷ്ടസ്വഭാവമുള്ള രാക്ഷസന്മാരെ—
തേ സര്വേ വ്യംതരാ രൌദ്രാഃ പ്രഭവംതു സുദുഃഖിതാഃ
അവരൊക്കെയും ക്രൂരരും ഭയങ്കരരുമായി അത്യന്തം ദുഃഖിതരാകട്ടെ.
സര്വഭോഗപരിത്യക്താഃ ശീതാതപസഹി ഷ്ണവഃ
എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളും വിട്ട്, തണുപ്പും ചൂടും സഹിച്ച്,
ഏവം ദത്ത്വാഥ തേഷാം സ ശാപം രാക്ഷസസത്തമഃ
ഇങ്ങനെ അവർക്കു ശാപം നൽകി, രാക്ഷസന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ—
അദ്യപ്രഭൃതി നോ കശ്ചിദ്രാക്ഷസഃ സംപ്രയാസ്യതി ക്ഷമ്യതാമപരാധോ മേ യദജ്ഞാനാ ദയംകൃതഃ
ഇന്നുമുതൽ ഒരു രാക്ഷസനും പുറത്തേക്കു പോകരുത്; അജ്ഞാനത്തിൽ ഞാൻ ചെയ്ത പാപം ക്ഷമിക്കണം.
രാക്ഷസൈര്ദുഷ്ടജാതീയൈര്മഹാമാംസസ്യലോലുപൈഃ ൬.൧൦൪.
ദുഷ്ടജന്മമായ, വലിയ മാംസത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന രാക്ഷസന്മാർ കൊണ്ട്—
യദന്യദപി കൃത്യം സ്യാദ്ദൈവം വാ മാനുഷം ച വാ
ദൈവം അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യർ നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും കാര്യങ്ങൾ ശേഷിച്ചാൽ,
താനി ഗത്വാ സ്വയം ശീഘ്രം ത്വമുത്പാടയ രാക്ഷസ
നീ തന്നെ വേഗത്തിൽ പോയി അവയെല്ലാം നീക്കം ചെയ്യണം, രാക്ഷസാ.
ഏതദേവ പരം കൃത്യം സര്വലോകസുഖാവഹമ്
ഇതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കര്ത്തവ്യം, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നത്.