സര്വദാ രാക്ഷസേന്ദ്രോഽസൌ ശുഭം രാമേശ്വരത്രയമ്
എപ്പോഴും ആ രാക്ഷസരാജാവ് മൂന്നു രാമേശ്വരന്മാരെയും ആരാധിക്കുന്നു.
ലംകാദ്വാരേ സ്ഥിതോ യോ വൈ സേതുഖണ്ഡേ മഹേശ്വരഃ
ലങ്കയുടെ വാതിൽക്കൽ, സെതുവിന്റെ ഭാഗത്ത് മഹേശ്വരൻ നില്ക്കുന്നു.
ജലമധ്യഗതം യച്ച സേതുഖംഡം ദ്വിതീയകമ്
ജലത്തിനടിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സെതുവിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഭാഗം അവിടെയുണ്ട്.
ഏനം ദേവ നിശീഥേ ച സര്വദാഗത്യ ഭക്തിതഃ
ഈ ദൈവത്തെ, അർദ്ധരാത്രിയിലും എല്ലായ്പ്പോഴും ഭക്തിയോടെ ആളുകൾ സന്ദർശിക്കുന്നു.
തസ്മാത്തിഷ്ഠ ത്വമവ്യഗ്രഃ സ്ഥാനേഽത്രൈവ സമാഹിതഃ
അതുകൊണ്ട് നീ ഇവിടെ തന്നെ മനസ്സാക്ഷരമായി അശാന്തതയില്ലാതെ ഉറപ്പോടെ നില്ക്കണം.
തേനൈവ സഹിതഃ പശ്ചാത്സ്വേച്ഛയാ തസ്യ മന്ദിരമ്
പിന്നീട് അവനോടൊപ്പം നീ ഇഷ്ടപ്രകാരം അവന്റെ ആലയം പ്രവേശിക്കാമെന്നു.
അഥ തേഷാം തദാകര്ണ്യ സ ദൂതോ ഹര്ഷസംയുതഃ ൬.൧൦൪.
അത് കേട്ട ദൂതന് അതീവ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
അഥ പ്രാപ്തേ നിശാര്ധേ സ രാക്ഷസൈഃ പരിവാരിതഃ
അര്ദ്ധരാത്രി വന്നപ്പോള് അവന് രാക്ഷസന്മാരാല് ചുറ്റപ്പെട്ടു.
വിമാനവരമാരൂഢഃ സ്തൂയമാനഃ സമന്തതഃ
അവന് മനോഹരമായ ആകാശയാനത്തില് കയറി എല്ലാ ദിശകളിലും പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടു.
ഉത്തീര്യ ച വിമാനാഗ്ര്യാത്കൃത്വാഽഥ ത്രിഃ പ്രദക്ഷിണാമ്
ശ്രേഷ്ഠമായ ആകാശയാനത്തില് നിന്ന് ഇറങ്ങി, അതിനെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
നമസ്തേ ദേവദേവേശ ഭക്താനാമഭയപ്രദ
ദേവന്മാരുടെ ദൈവമേ, ഭക്തന്മാരെ ഭയരഹിതരാക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.
ത്വം യജ്ഞസ്ത്വം വഷട്കാരസ്ത്വം ചംദ്രസ്ത്വം പ്രഭാകരഃ
നീ യജ്ഞം, നീ വഷട് വിളി, നീ ചന്ദ്രൻ, നീ സൂര്യൻ.
യഥാ തിലഗതം തൈലം ഗൂഢം തിഷ്ഠതി സര്വദാ
എങ്ങിനെ എള്ളിനുള്ളിൽ എണ്ണ എല്ലായ്പ്പോഴും മറഞ്ഞ് നില്ക്കുന്നുവോ,
യഥാ കാഷ്ഠഗതോ വഹ്നിഃ സംസ്ഥിതോഽപി ന ലക്ഷ്യതേ
എങ്ങിനെ മരത്തിൽ അഗ്നി ഉണ്ടെങ്കിലും പുറത്തു കാണാനാവാത്തതുപോലെ,
യഥാ ദധിഗതം സര്പിര്നിഗൂഢത്വേന സംസ്ഥിതമ്
എങ്ങിനെ തയിരിനുള്ളിൽ നെയ്യ് ഒളിഞ്ഞ് നില്ക്കുന്നുവോ,
യഥാ ജലം ധരാപൃഷ്ഠാത്ഖനന്നാപ്നോതി മാനവഃ
എങ്ങിനെ മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിൽ കുഴിച്ചാൽ വെള്ളം ലഭിക്കുന്നുവോ,
താവച്ച ദുര്ലഭഃ സ്വര്ഗസ്താവച്ഛൂരാശ്ച ശത്രവഃ ൬.൧൦൪.
അങ്ങനെ സ്വർഗം ലഭിക്കാൻ എളുപ്പമല്ല, ശത്രുക്കൾ ശക്തരായിരിക്കും.
താവല്ലക്ഷ്മീശ്ചലാ നൄണാം താവദ്രോഗാഃ പൃഥഗ്വിധാഃ
അങ്ങനെ പുരുഷന്മാരിൽ ഐശ്വര്യം സ്ഥിരമല്ല, പലവിധ രോഗങ്ങളും ഉണ്ടാകും.
താവത്പുത്രോദ്ഭവം ദുഃഖം തഥാ പ്രിയസമു ദ്ഭവമ്॥ യാവത്ത്വം ദേവ നായാസി സന്തോഷം ദേഹിനാമിഹ
അങ്ങനെ പുത്രജനനത്തിന്റെ ദുഃഖവും, പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ദുഃഖവും തുടരും; ദൈവമേ, നീ ഈ ലോകത്തിലെ ജീവികൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നതുവരെ.
ഏവം സ്തുത്വാ തതോ ലിംഗം സ്നാപയിത്വാ യഥാവിധി
ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ച ശേഷം, അവൻ ലിംഗത്തെ വിധിപ്രകാരം സ്നാനമടക്കി.
പാരിജാതകപുഷ്പൈശ്ച തഥാ സന്താനസമ്ഭവൈഃ
പാരിജാതപൂക്കളാലും, സന്തതിയിൽ ജനിച്ചവയാലും,
പൂജാം ചക്രേ സുവിസ്തീര്ണാ ശ്രദ്ധയാ പരയാ യുതഃ
അവൻ അതീവ വിശ്വാസത്തോടെ വിശാലമായ പൂജ നടത്തി.
സ ച ഗീതം സ്വയം ചക്രേ താലമാദായ പാണിനാ
അവൻ തന്നെ പാട്ട് പാടാൻ തുടങ്ങി, കൈകൊണ്ട് താളം പിടിച്ചു.
താനയുക്ത്യാ സമോപേതം ഗ്രാമൈ രാഗൈഃ സ്വലംകൃതമ്
അത് ശരിയായ താളത്തോടും, മനോഹരമായ രാഗങ്ങളോടും, സംഗീതസുരങ്ങളോടും കൂടി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
യാവത്സംപ്രസ്ഥിതോ ഭൂയോ ലംകാം പ്രതി വിഭീഷണഃ
അതിനിടയിൽ, വിഭീഷണൻ വീണ്ടും ലങ്കയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ—
വിശേഷതസ്തു തേനോക്തം യത്തസ്യ പുരതഃ പുരാ
പ്രത്യേകമായി, മുമ്പ് അവൻ അവന്റെ മുമ്പിൽ പറഞ്ഞതെല്ലാം—
തച്ഛ്രുത്വാഥ പ്രണമ്യോച്ചൈര്ദൂതം പ്രാഹ വിഭീഷണഃ ൬.൧൦൪.
അത് കേട്ട വിഭീഷണൻ ആദരത്തോടെ വന്ദനം ചെയ്ത് ഉച്ചത്തിൽ ദൂതനോട് പറഞ്ഞു.
യദ്യേവം വിഹിതം രാജ്യേ രാമപുത്രസ്യ രാക്ഷസൈഃ
രാമന്റെ മകനു രാജ്യം രാക്ഷസന്മാർ നൽകിയത് സത്യമായെങ്കിൽ,
തസ്മാന്മഹാപ്രസാദോ മേ കൃതസ്തേന മഹാത്മനാ
അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചു.
ഏവമുക്ത്വാ സ താന്സര്വാഞ്ഛോധയാമാസ രാക്ഷസാന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരോടും ചോദ്യം ചെയ്തു.