അഹമാസം പുരാ രാജാ ശ്വേതോനാമ മഹാമുനേ
മഹാമുനിയേ, ഞാൻ ഒരിക്കൽ ശ്വേതൻ എന്ന പേരുള്ള രാജാവായിരുന്നു.
ന കിംചിത്പ്രാങ്മയാ ദത്തം ന ഹുതം ജാതവേദസി 6.103.
ഞാൻ ആര്ക്കും ഒന്നും നൽകിയിട്ടില്ല, അഗ്നിയിൽ യാഗം ചെയ്തതുമില്ല, രഘുവംശജ.
ദൃഷ്ട്വാദൃഷ്ട്വാ മയാ രത്നം യത്കിംചിദ്ധരണീതലേ ॥ । തദ്വൈ ബലാദ്ധൃതം സര്വം സര്വേഷാമിഹ ദേഹിനാമ്
ഭൂമിയിൽ ഞാൻ കണ്ടതും കാണാത്തതുമായ എല്ലാ രത്നങ്ങളും ഇവിടെ ഉള്ള എല്ലാവരിൽ നിന്ന് ബലാൽ പിടിച്ചെടുത്തു.
തതഃ കാലേന ദീര്ഘേണ ജരാഗ്രസ്തസ്യ മേ ബലാത്
അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വയസ്സിന്റെ ബാധയാൽ എന്റെ ശക്തി ഇല്ലാതായി.
തതോഽഹം ജരയാ ഗ്രസ്തോ വൈരാഗ്യം പരമം ഗതഃ
അതിനുശേഷം വയസ്സിന്റെ ബാധയാൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായ വൈരാഗ്യം നേടി.
തതഃ ക്ഷുത്ക്ഷാമകണ്ഠോഽഹം സ്നാത്വാഽത്ര സലിലേ ശുഭേ
അതിനുശേഷം വിശപ്പാൽ എന്റെ കഴുത്ത് ഉണങ്ങിയപ്പോൾ, ഞാൻ ഈ പുണ്യമായ വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ചു.
പ്രാവിശ്യാഽത്ര ജലേ പുണ്യേ പംചത്വം സമുപാഗതഃ
ഈ വിശുദ്ധജലത്തിൽ കയറി, ഞാൻ മരണാവസ്ഥയിൽ എത്തി.
മാമന്യേന ശരീരേണ സമാദായ ച കിംകരാഃ
പിന്നീട്, ദൂതന്മാർ എന്നെ മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി.
ദിവ്യമാല്യാവരധരംദിവ്യഗന്ധാനുലേപനമ്
അവർ എന്നെ ദിവ്യമായ പുഷ്പമാലകളും ദിവ്യസുഗന്ധങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് അലങ്കരിച്ചു.
തതോ ബ്രഹ്മസഭാമധ്യേ ഹ്യഹം തൈര്ദേവകിംകരൈഃ
അതിനുശേഷം ആ ദൈവദൂതന്മാർ എന്നെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സഭയുടെ നടുവിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
സര്വൈഃ സഭാഗതൈര്ദൃഷ്ടാ വിസ്മിതാസ്യൈഃ പരസ്പരമ്
സഭയിലെ എല്ലാവരും എന്നെ കണ്ടു; അവർ പരസ്പരം അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
സര്വൈര്ദേവഗണൈര്ജുഷ്ടാ പ്രണാമഃ ക്രിയതാമിതി ॥ 6.103.
എല്ലാ ദേവതകളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയപ്പോൾ, 'വന്ദനം നടത്തുക' എന്ന് പറഞ്ഞു.
തതോഽഹം പ്രണിപത്യോച്ചൈസ്തം ദേവം ദേവസംയുതമ്
അതിനുശേഷം ഞാൻ ദൈവങ്ങളെ ചുറ്റിയുള്ള ആ ദേവനോട് വണങ്ങി ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചു.
യഥായഥാ കഥാസ്തത്ര പ്രജായന്തേ സഭാതലേ
അവിടെ സഭയിലുണ്ടാകുന്ന കഥകളെപ്പോലെ,
തഥാതഥാ മമാതീവ ക്ഷുദ്വൃദ്ധിം സംപ്രഗച്ഛതി
അങ്ങനെ തന്നെ എന്റെ വിശപ്പും വളരെ അധികമായി വർദ്ധിച്ചു.
തതോ മയാ പ്രണമ്യോച്ചൈര്വിജ്ഞപ്തഃ പ്രപിതാമഹഃ
അതിനുശേഷം ഞാൻ താഴെ വണങ്ങി, വലിയ ശബ്ദത്തിൽ പ്രപിതാമഹനോട് അപേക്ഷിച്ചു.
ക്ഷുധാ മാം ബാധതേ അതീവ സാംപ്രതം പ്രപിതാമഹ
പ്രപിതാമഹാ, ഇപ്പോൾ വിശപ്പ് എന്നെ അത്യന്തം ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു.
ക്ഷുത്പിപാസാദയോ ദോഷാ ന വിദ്യംതേഽത്ര തേ കില
ഇവിടെ വിശപ്പും ദാഹവും പോലുള്ള ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ത്വയാ നാന്നം ക്വചിദ്ദത്തം കസ്യചിത്പൃഥിവീതലേ । തേനാത്രാപി ബുഭുക്ഷാ തേ വൃദ്ധിം ഗച്ഛതി ദുര്മതേ
നീ ഭൂമിയിൽ ഒരിക്കലും ആര്ക്കും അന്നം നൽകിയിട്ടില്ല; അതുകൊണ്ടാണ് ഇവിടെ പോലും നിന്റെ വിശപ്പ് കൂടുന്നത്, അജ്ഞാനിയേ.
തഥാ ഹൃതാനി രത്നാനി യാനി ദൃഷ്ടിഗതാനി തേ
അങ്ങനെ തന്നെ, നീ കാണുകയും ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്ത രത്നങ്ങളും നിന്നിൽ നിന്ന് എടുത്തുപോയി.
യസ്ത്വം പാതകയുക്തോഽപി സംപ്രാപ്തോ മമ മംദിരമ്
നീ പാപഭാരമുള്ളവനായിരുന്നെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ എന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് എത്തി.
യസ്മിഞ്ജലേ ത്വയാ മുക്താഃ പ്രാണാഃ പാപാ ത്മനാപിച 6.103.
നീ ജീവൻ വിട്ട ആ ജലത്തിൽ തന്നെയാണ്, പാപിയേ, നിന്റെ പാപങ്ങളും വിട്ടുപോയത്.
തതോഽസ്യ സ്പര്ശനാത്സദ്യോ വിമുക്തഃ സര്വപാതകൈഃ
അതിനുശേഷം അതിനെ സ്പർശിച്ചാൽ, അവൻ ഉടൻ തന്നെ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.
തഥാ രത്നാപഹാരേണ സഞ്ജാതാ ചാംധതാ തവ
അങ്ങനെ, രത്നം മോഷ്ടിച്ചതിനാൽ നിന്നിൽ കുരുടത്വം ഉണ്ടായി.
തതോ മയാ വിധിഃ പ്രോക്തഃ പുനരേവ ദ്വിജോത്തമ തസ്മാത്തത്രൈവ മാം ദേവ പ്രേഷയസ്വ കിമത്ര വൈ
അതുകൊണ്ട്, മഹാനുഭാവാ, ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു മാർഗ്ഗം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ദൈവമേ, എന്നെ അവിടെ അയക്കൂ; ഇവിടെ ഇനി എന്ത് ചെയ്യാനുണ്ട്?
നരകേ തവ വാസോ ന ശ്വേതദ്വീപസമുദ്ഭവമ്
നിന്റെ നരകവാസം ശ്വേതദ്വീപത്തിൽ നിന്നുള്ളതല്ല.
മാഹാത്മ്യം നാശമായാതി ശാസ്ത്രം സ്യാത്സത്യവര്ജിതമ്
മഹത്വം ഇല്ലാതാകുന്നില്ല; ശാസ്ത്രം സത്യം ഇല്ലാതെ പോകില്ല.
ഗത്വാ ജലാശയേ തസ്മിന്യത്ര പ്രാണാഃ സമുജ്ഝിതാഃ
അവിടെ ജീവൻ വിട്ടുപോയ ആ ജലാശയത്തിലേക്ക് ചെന്നാൽ,
തദ്ഭവിഷ്യതി മദ്വാക്യാ ദക്ഷയം ജലമധ്യഗമ്
എന്റെ വാക്ക് പ്രകാരം, ജലത്തിൽ കടന്നവനെ ഞാൻ അഭിഷേകം ചെയ്യും; അങ്ങനെ സംഭവിക്കും.
തതോഽഹം തസ്യ വാക്യേന ദീപോത്സവദിനേ സദാ
അതിനുശേഷം, അവന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ച്, ഞാൻ ദീപോത്സവം എപ്പോഴും ആചരിക്കുന്നു.