യസ്യേന്ദ്രായുധസംഘാശ്ച നിഷ്ക്രാമംതി സഹസ്രശഃ
ഇന്ദ്രന്റെ ആയുധങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് പുറത്തുവരുന്നവൻ,
തദ്രാമസ്തു ഗൃഹീത്വാഽഥ വിസ്മയോത്ഫുല്ലലോചനഃ ॥ 6.103.
അത് രാമൻ എടുത്തു, അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ണുകൾ വലുതാക്കി നോക്കി.
അത്യദ്ഭുതകരം രത്നൈര്നിര്മിതം തിമിരാപഹമ്
അത് അത്യദ്ഭുതകരമായ, രത്നങ്ങളിൽ നിർമ്മിച്ച, ഇരുട്ട് അകറ്റുന്ന ഒരു വസ്തുവായിരുന്നു.
മമാശ്രമസമീപസ്ഥം തദ്ദേവദേവനിര്മിതമ്
അത് ദേവദേവൻ സൃഷ്ടിച്ചവയാണ്, എന്റെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം നില്ക്കുന്നു.
തസ്യ തീരേ മയാ ദൃഷ്ടം യദാശ്ചര്യമനുത്തമമ്
അതിന്റെയരികിൽ ഞാൻ അതുല്യമായ ഒരു അത്ഭുതം കണ്ടു.
കദാചിദ്രാഘവശ്രേഷ്ഠ നിശീഥേഽഹം സമുത്ഥിതഃ
ഒരു ദിവസം, രഘുവംശശ്രേഷ്ഠാ, അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു.
യാവത്താവദ്വിമാനം തദപ്സരോഗണരാജിതമ് അന്ധസ്തത്ര സമാരൂഢഃ സ്തൂയതേ കിന്നരൈര്നൃപഃ
അവിടെ ആ ആകാശരഥം അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടത്തോടെ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിൽ ഇരുന്ന രാജാവിനെ കിന്നരന്മാർ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്നു.
രത്നാഭരണമേതച്ച ബിഭ്രത്കണ്ഠേ സുനിര്മലമ്
അവൻ തിളങ്ങുന്ന, കറപ്പില്ലാത്ത രത്നാഭരണി കഴുത്തിൽ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അഥോത്തീര്യ വിമാനാഗ്ര്യാത്സ്കംധലഗ്നോ രഘൂദ്വഹ
അതിനുശേഷം ആ മനോഹരമായ ആകാശരഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, അവൻ സ്കന്ദന്റെ അടുത്ത് ചേർന്നു, രഘുവംശജ.
തതശ്ച സലിലാത്തസ്മാദാകൃഷ്യ ച കലേവരമ്
അതിനുശേഷം, അവൻ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് തന്റെ ശരീരം പുറത്തെടുത്തു.
യഥായഥാ മഹാമാംസം സ ഭക്ഷയതി രാഘവ
രാഘവ, അവൻ ആ വലിയ മാംസം ഒറ്റയടിക്ക് അല്ലാതെ, കുറുകുറുക്കായി കഴിച്ചു.
തതസ്തൃപ്തിം ചിരാത്പ്രാപ്യ ശുചിര്ഭൂത്വാ പ്രഹര്ഷിതഃ 6.103.
അവൻ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ് തൃപ്തി നേടിയപ്പോൾ, ശുദ്ധനും സന്തോഷവാനുമായി മാറി.
താവന്മയാ ദ്രുതം ഗത്വാ സ പൃഷ്ടഃ കൌതുകാന്നൃപഃ
അപ്പോൾ ഞാൻ വേഗത്തിൽ പോയി, ആ രാജാവിനോട് കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ഭോഭോ വൈമാനികശ്രേഷ്ഠ മുഹൂര്തം പ്രതിപാലയ
ആകാശരഥത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഒരു നിമിഷം ദയവായി കാത്തിരിക്കുക.
തച്ഛ്രുത്വാ സമ്മുഖോ ഭൂത്വാ പ്രണാമമകരോത്തതഃ
അത് കേട്ടവൻ നേരെ എന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് നിന്നു, ആദരപൂർവ്വം വന്ദനം ചെയ്തു.
സോഽയം രാജാ മയാ പൃഷ്ടഃ കൃതാനതിഃ പുരഃ സ്ഥിതഃ സേവ്യമാനോഽപ്സരോഭിശ്ച ഗന്ധര്വൈഃ കിന്നരൈസ്തഥാ
ഞാൻ ചോദിച്ച രാജാവ് എന്റെ മുന്നിൽ വന്ദനം ചെയ്ത് നിന്നു; അപ്സരസുകളും ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും അവനെ സേവിച്ചു.
അത്രാഽഽഗത്യ തഡാഗാംതേ മഹാമാംസപ്രഭക്ഷണമ്
ഇവിടെ, കുളത്തിനരികിൽ എത്തി, അവൻ ആ വലിയ മാംസം കഴിച്ചു.
അവശ്യം സാനുകൂലോ മേ വിധിര്യത്ത്വം സമാഗതഃ
നിശ്ചയം, അനുകൂലമായ വിധി നിന്നെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
സാധൂനാം ദര്ശനം പുണ്യം തീര്ഥഭൂതാ ഹി സാധവഃ
സദുപുരുഷന്മാരെ കാണുന്നത് തന്നെ പുണ്യമാണ്; അവർ തീർത്ഥങ്ങൾ പോലെ വിശുദ്ധരാണ്.
തസ്മാത്സര്വം തവാഖ്യാനം കഥയാമി മഹാമുനേ । യേന മേ ഗര്ഹിതം ഭോജ്യം വിഭവശ്ച തഥേദൃശഃ
അതുകൊണ്ട്, മഹാമുനിയേ, എനിക്ക് ഈ നിന്ദ്യമായ ഭക്ഷണവും സമ്പത്തും എങ്ങനെ ലഭിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ എല്ലാം പറയാം.
അഹമാസം പുരാ രാജാ ശ്വേതോനാമ മഹാമുനേ
മഹാമുനിയേ, ഞാൻ ഒരിക്കൽ ശ്വേതൻ എന്ന പേരുള്ള രാജാവായിരുന്നു.
ന കിംചിത്പ്രാങ്മയാ ദത്തം ന ഹുതം ജാതവേദസി 6.103.
ഞാൻ ആര്ക്കും ഒന്നും നൽകിയിട്ടില്ല, അഗ്നിയിൽ യാഗം ചെയ്തതുമില്ല, രഘുവംശജ.
ദൃഷ്ട്വാദൃഷ്ട്വാ മയാ രത്നം യത്കിംചിദ്ധരണീതലേ ॥ । തദ്വൈ ബലാദ്ധൃതം സര്വം സര്വേഷാമിഹ ദേഹിനാമ്
ഭൂമിയിൽ ഞാൻ കണ്ടതും കാണാത്തതുമായ എല്ലാ രത്നങ്ങളും ഇവിടെ ഉള്ള എല്ലാവരിൽ നിന്ന് ബലാൽ പിടിച്ചെടുത്തു.
തതഃ കാലേന ദീര്ഘേണ ജരാഗ്രസ്തസ്യ മേ ബലാത്
അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വയസ്സിന്റെ ബാധയാൽ എന്റെ ശക്തി ഇല്ലാതായി.
തതോഽഹം ജരയാ ഗ്രസ്തോ വൈരാഗ്യം പരമം ഗതഃ
അതിനുശേഷം വയസ്സിന്റെ ബാധയാൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായ വൈരാഗ്യം നേടി.
തതഃ ക്ഷുത്ക്ഷാമകണ്ഠോഽഹം സ്നാത്വാഽത്ര സലിലേ ശുഭേ
അതിനുശേഷം വിശപ്പാൽ എന്റെ കഴുത്ത് ഉണങ്ങിയപ്പോൾ, ഞാൻ ഈ പുണ്യമായ വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ചു.
പ്രാവിശ്യാഽത്ര ജലേ പുണ്യേ പംചത്വം സമുപാഗതഃ
ഈ വിശുദ്ധജലത്തിൽ കയറി, ഞാൻ മരണാവസ്ഥയിൽ എത്തി.
മാമന്യേന ശരീരേണ സമാദായ ച കിംകരാഃ
പിന്നീട്, ദൂതന്മാർ എന്നെ മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി.
ദിവ്യമാല്യാവരധരംദിവ്യഗന്ധാനുലേപനമ്
അവർ എന്നെ ദിവ്യമായ പുഷ്പമാലകളും ദിവ്യസുഗന്ധങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് അലങ്കരിച്ചു.
തതോ ബ്രഹ്മസഭാമധ്യേ ഹ്യഹം തൈര്ദേവകിംകരൈഃ
അതിനുശേഷം ആ ദൈവദൂതന്മാർ എന്നെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സഭയുടെ നടുവിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.