തതോ മേ സ്യാന്മൃഷാ വാണീ തസ്മാദ്ഗത്വാ തദംതികമ്
അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ വാക്കുകൾ പൊയ്മയാകും; അതുകൊണ്ട് അവന്റെ അടുക്കൽ പോകണം.
തഥാ മേ പരമം മിത്രം ദ്വിതീയം വാനരഃ സ്ഥിതഃ
അതുപോലെ തന്നെ, എന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയ സുഹൃത്ത് രണ്ടാമനായ വാനരൻ അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
സഭൃത്യോ വായുപുത്രശ്ച വാലിപുത്രസമന്വിതഃ
വായുപുത്രനും, വാലിയുടെ മകനും, ഭൃത്യന്മാരോടൊപ്പം അവിടെയുണ്ട്.
തസ്മാത്താനപി സംഭാഷ്യ സര്വാന്സംമംത്ര്യ സാദരമ്
അതിനാൽ അവരൊക്കെയും ആദരപൂർവ്വം വിളിച്ചു സംസാരിച്ച്, ആലോചിക്കണം.
ഏവം സംചിന്ത്യ സുചിരം സമാഹൂയ ച പുഷ്പകമ്
ഇങ്ങനെ ദീർഘമായി ആലോചിച്ച്, പുഷ്പകവിമാനം വിളിച്ചു.
അഥ തേ വാനരാ ദൃഷ്ട്വാ പ്രോദ്ദ്യോതം പുഷ്പകോദ്ഭവമ്
അപ്പോൾ വാനരന്മാർ പ്രകാശമുള്ള പുഷ്പകം ഉയരുന്നത് കണ്ടു.
തതഃ പ്രണമ്യ തേ ദൂരാജ്ജാനുഭ്യാമവനിം ഗതാഃ
അവർ ദൂരത്ത് നിന്ന് വന്ദനം ചെയ്ത്, മുട്ടുകാൽ കുഴച്ച് ഭൂമിയെ തൊട്ടു.
തതസ്തേനൈവ സംയുക്താഃ കിഷ്കിന്ധാം താം മഹാപുരീമ് ൬.൧൦൦.൬൦ അഥോത്തീര്യ വിമാനാഗ്ര്യാത്സുഗ്രീവഭവനേ ശുഭേ
അതിനുശേഷം, അവരൊക്കെയും ചേർന്ന് ആ മഹാനഗരിയായ കിഷ്കിന്ദയിൽ നിന്ന് പുഷ്പകവിമാനത്തിൽ കയറി, മനോഹരമായ സുഗ്രീവന്റെ ഭവനത്തിൽ എത്തി.
തത്ര രാമം നിവിഷ്ടം തേ വിശ്രാംതം വീക്ഷ്യ വാനരാഃ
അവിടെ രാമൻ വിശ്രമിച്ച് ഇരിക്കുന്നതും, വാനരന്മാർ അവനെ നോക്കി നിന്നതും ആയിരുന്നു.
കൃശോഽസ്യതീവ ചോദ്വിഗ്നഃ കച്ചിത്ക്ഷേമം ഗൃഹേ തവ
അവൻ വളരെ ക്ഷീണിച്ചും, മനസ്സിൽ വലിയ വിഷമവുമുള്ളവനായി കാണുന്നു. വീട്ടിൽ എല്ലാം സുഖമാണോ?
കായേ വാഽനുഗതോ നിത്യം തഥാ തേ ലക്ഷ്മണോഽനുജഃ
നിന്റെ സഹോദരനായ ലക്ഷ്മണൻ എപ്പോഴും പഴയപോലെ നിന്റെ കൂടെയുണ്ടോ?
തഥാ പ്രാണസമാഽഭീഷ്ടാ സീതാ തവ പ്രഭോ
നിനക്ക് ജീവനെപ്പോലും പ്രിയമായ സീതാ സുഖമായിട്ടുണ്ടോ, പ്രഭോ?
വാഷ്പപൂര്ണേക്ഷണോ ഭൂത്വാ സര്വം തേഷാം ന്യവേദയത്
കണ്ണുകൾ കണ്ണീരാൽ നിറഞ്ഞ്, അവൻ അവർക്കെല്ലാം എല്ലാം പറഞ്ഞു.
അഥ സീതാ പരിത്യക്താ തഥാ ഭ്രാതാ സ ലക്ഷ്മണഃ
അതിനുശേഷം സീതയെ ഉപേക്ഷിച്ചു, അങ്ങനെ തന്നെ സഹോദരനായ ലക്ഷ്മണനെയും.
തച്ഛ്രുത്വാ വാനരാഃ സര്വേ സുഗ്രീവപ്രമുഖാസ്തതഃ
അത് കേട്ടപ്പോൾ, സുഖ്രീവൻ മുന്നിൽ നിന്നു എല്ലാ വാനരന്മാരും—
ഏവം ചിരം പ്രലപ്യോച്ചൈസ്തതഃ പ്രോചൂ രഘൂത്തമമ്
അവരൊക്കെയും ദീർഘകാലം ഉച്ചത്തിൽ ദുഃഖിച്ചു, പിന്നെ രഘുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനോടു പറഞ്ഞു.
ധന്യാ വയം ധരാപൃഷ്ഠേ യേഷാം ത്വം രഘുസത്തമ ൬.൧൦൦.
നീ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാകുന്നത് എത്ര ഭാഗ്യമാണ്, രഘുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠാ.
പ്രാതര്ലംകാം ഗമിഷ്യാമി യത്രാസ്തേ സ വിഭീഷണഃ
രാവിലെ ഞാൻ ലങ്കയിലേക്ക് പോകും, അവിടെ വിഭീഷണൻ താമസിക്കുന്നു.
പ്രധാനാമാത്യയുക്തേന ത്വയാപി കപിസത്തമ
നീയും, വാനരശ്രേഷ്ഠാ, പ്രധാനമന്ത്രിമാരോടൊപ്പം വരണം.
ഉപാസ്യമാനഃ സര്വൈസ്തൈഃ സദ്ഭക്ത്യാ വാനരോത്തമൈഃ
ആ വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ എല്ലാവരും സത്യഭക്തിയോടെ അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു.
തതഃ പ്രഭാതേ വിമലേ പ്രോദ്ഗതേ രവിമണ്ഡലേ
ശുദ്ധമായ പ്രഭാതത്തിൽ, സൂര്യന്റെ വലയം ഉയർന്നപ്പോൾ,
സുഗ്രീവേണ സുഷേണേന താരേണ കുമുദേന ച
സുഖ്രീവനും സുഷേണനും താരയും കുമുദനും കൂടെ,
ഗവാക്ഷേണ നലേനേവ തഥാ ജാംബവതാപി ച
ഗവാക്ഷനും നലനും ജാംബവാനും കൂടെ,
തതഃ സംപ്രസ്ഥിതഃ കാലേ ലംകാമുദ്ദിശ്യ രാഘവഃ
അപ്പോൾ, ശരിയായ സമയത്ത്, രാഘവൻ ലങ്കയിലേക്കായി പുറപ്പെട്ടു.
സംപ്രാപ്തസ്തത്ക്ഷണാദേവ ലംകാഖ്യാം ച മഹാപുരീമ്
അവൻ അതേ സമയത്ത് തന്നെ ലങ്ക എന്ന മഹാനഗരിയിൽ എത്തി.
തതോ വിഭീഷണോ ദൃഷ്ട്വാ പ്രോദ്ദ്യോതം പുഷ്പകോദ്ഭവമ് മംത്രിഭിഃ സകലൈഃ സാര്ധം തഥാ ഭൃത്യൈഃ സുതൈരപി
പിന്നീട് വിഭീഷണൻ, പ്രകാശമുള്ള പുഷ്പകവിമാനം ഉയരുന്നത് കണ്ടു, മന്ത്രിമാരും ഭൃത്യന്മാരും പുത്രന്മാരും ഒക്കെയും കൂടെ നിന്നു.
അഥ ദൃഷ്ട്വാ സുദൂരാത്തം രാമദേവം വിഭീഷണഃ
അതിനുശേഷം ദൂരത്ത് രാമദേവനെ കണ്ടു, വിഭീഷണൻ സമീപിച്ചു.
തഥാഗതം പരിഷ്വജ്യ സാദരം സ വിഭീഷണമ്
അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, വിഭീഷണനെ ആദരപൂർവ്വം സ്നേഹത്തോടെ അണച്ചു പിടിച്ചു.
വിഭീഷണഗൃഹം പ്രാപ്യ തത്ര സിംഹാസനേ ശുഭേ ൬.൧൦൧.
വിഭീഷണന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി, അവിടെ ശുഭമായ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു.
തതോ നിവേദയാമാസ തസ്മൈ സര്വം വിഭീഷണഃ
അതിനുശേഷം വിഭീഷണൻ അവനോട് എല്ലാം വിവരിച്ചു.