യശ്ചൈതത്പഠതേ നിത്യം ശൃണുയാദ്യോ വിശേഷതഃ
ഇതിനെ ദിവസേന വായിക്കുന്നവനും, പ്രത്യേകിച്ച് കേൾക്കുന്നവനും,
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ ദശരഥശനൈശ്ചരസംവാദവര്ണനംനാമ ഷണ്ണവതിതമോഽധ്യായഃ
ശ്രീ സ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയുടെ ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിൽ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്ര മഹാത്മ്യത്തിൽ ദശരഥനും ശനൈശ്ചരനും തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിന്റെ വിവരണം എന്ന പേരിലുള്ള അറുപത്തിയാറാം അധ്യായം ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു.
ഭിനത്തി വചനാത്തസ്യ രാജ്ഞോ ദശരഥസ്യ ച
അത് രാജാവ് ദശരഥന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, അവൻ പിന്മാറി.
തദ്വൃത്താംതം സമാകര്ണ്യ തസ്യ ശക്രഃ പ്രഹര്ഷിതഃ
അവന്റെ കഥ കേട്ടശേഷം, ഇന്ദ്രൻ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
അത്യദ്ഭുതതരം കര്മ ത്വയൈതത്പൃഥിവീപതേ
ഭൂമിയുടെ അധിപനേ, നിന്റെ ഈ പ്രവർത്തി അത്യന്തം അത്ഭുതകരമാണ്.
അത ഏവ ഹി സംതുഷ്ടിഃ സഞ്ജാതാദ്യ തവോപരി
അതിനാൽ തന്നെ, ഇന്ന് നിന്നോടുള്ള സന്തോഷം എനിക്ക് ഉണർന്നു.
ശാശ്വതീ സര്വകൃത്യേഷു പരമാം ലോകസംസ്ഥിതാമ്
നീ എല്ലാ പ്രവർത്തികളിലും, ലോകത്തിൽ ശാശ്വതമായ ഉന്നത സ്ഥാനം നേടട്ടെ.
ഏവം ഭവതു രാജേംദ്ര ത്വയാ സഹ സദാ മമ
അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കട്ടെ, രാജാധിരാജാവേ; നീ എപ്പോഴും എന്നോടൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.
ത്വയാ സദൈവ മേ പാര്ശ്വേ സഭായാം ദേവസംനിധൌ
നീ എപ്പോഴും എന്റെ പക്കൽ, സഭയിൽ, ദേവന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഇരിക്കട്ടെ.
ഏവമുക്ത്വാ സഹസ്രാക്ഷോ ജഗാമ ത്രിദിവാലയമ്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ തന്റെ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് പോയി.
രക്ഷയിത്വാ ജഗത്സര്വം ശനൈശ്ചര കൃതാദ്ഭയാത്
ശനൈശ്ചരൻ ഉണ്ടാക്കിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് ലോകം മുഴുവൻ രക്ഷിച്ചശേഷം,
തതഃ പ്രഭൃതി നിത്യം സ സന്ധ്യാകാല ഉപസ്ഥിതേ ൬.൯൭.
അത് മുതൽ, എല്ലാ സന്ധ്യാകാലവും എത്തിയപ്പോൾ,
ഗീതം ദൃഷ്ട്വാ ച നൃത്യം ച താനാദിവിഹിതം ശുഭമ്
അവൻ ഗാനം, നൃത്തം എന്നിവ ശരിയായ രീതിയിൽ ചെയ്തതും, ശുഭമായതും കാണും.
സ്വയം ച കീര്തയിത്വാഥ പ്രയാതി നിജമംദിരമ്
അവൻ സ്വയം ഗാനം പാടിയ ശേഷം, തന്റെ വീടിലേക്ക് പോകും.
വിമാനവരമാരുഹ്യ ഹംസബര്ഹിണനാദിതമ്
ഹംസങ്ങളും മയിലുകളും മുഴങ്ങുന്ന ഉത്തമമായ വിമാനം കയറി,
യദായദാ സ നിര്യാതി ശക്രസ്ഥാനാന്നിജാലയമ്
ഇന്ദ്രന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് തന്റെ വീടിലേക്ക് അവൻ പുറപ്പെടുമ്പോൾ,
ശക്രാദേശാത്തദാ വേത്തി ന സ ഭൂപഃ കഥംചന കഥയാമാസ തത്സര്വമഭ്യുക്ഷണസമുദ്ഭവമ്
അന്നത്തെ ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം രാജാവിന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല; അവൻ അഭിഷേക ചടങ്ങിൽ നിന്നുണ്ടായ എല്ലാ സംഭവങ്ങളും പറഞ്ഞു.
വൃത്താംതം തസ്യ രാജര്ഷേസ്തസ്യൈവ ഗൃഹമാഗതഃ
അവൻ ആ രാജർഷിയുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയ ശേഷം സംഭവങ്ങൾ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
തച്ഛ്രുത്വാ നാരദേനോക്തം ശ്രദ്ധേയമപി ഭൂപതിഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടും, അതു വിശ്വസിക്കാവുന്നതാണെങ്കിലും, രാജാവ് അതിൽ വിശ്വാസം തോന്നിയില്ല.
തഥാപി കൌതുകാവിഷ്ടോ ഗത്വാ ശക്രനിവേശനമ്
എന്നിരുന്നാലും, അത്യന്തം കൗതുകം തോന്നി, അവൻ ഇന്ദ്രന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
അലക്ഷ്യം വീക്ഷയാമാസ സ്വാസനം ദൂരമാസ്ഥിതഃ
ആർക്കും അറിയാതെ, ദൂരത്ത് നിന്ന് തന്റെ ഇരിപ്പിടം അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കി.
തതഃ ശക്രസമാദേശാദുത്ഥായ സുരകിംകരഃ ൬.൯൭.
അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഒരു ദേവദാസൻ എഴുന്നേറ്റു.
തദ്ദൃഷ്ട്വാ കോപസംപന്നഃ സ രാജാഽഭ്യേത്യ വാസവമ്
അത് കണ്ട രാജാവ് കോപത്തോടെ വാസവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
കിം മയാ നിഹതാ വിപ്രാഃ കിം വാ വിപ്രസമുദ്ഭവമ്
ഞാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൊല്ലുവോ, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്നുണ്ടായതോ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തുവോ?
കിം വാ നഷ്ടോഽസ്മി സംഗ്രാമേ ദൃഷ്ട്വാ ശത്രൂന്സമാഗതാന്
അല്ലെങ്കിൽ ശത്രുക്കൾ ഒന്നിച്ചുകൂടിയപ്പോഴോ യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ മരിച്ചുപോയോ?
മമ രാജ്യേഽഥവാ ശക്ര ദുര്ബലോ ബലവത്തരൈഃ
അല്ലെങ്കിൽ, ഇന്ദ്രാ, എന്റെ രാജ്യത്ത് ഞാൻ ശക്തരിൽ ഏറ്റവും ദുർബലനാണോ?
കിം വാ രാജ്യേ മദീയേ ച ജായതേ യോനിവിപ്ലവഃ
അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ രാജ്യത്ത് വംശത്തിൽ എന്തെങ്കിലും കലഹമോ അശാന്തിയോ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടോ?
കിം വാ ദുര്ജനവാക്യേന ദൂഷിതോ ദോഷവര്ജിതഃ
അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ കുറ്റമില്ലാത്തവനാണെങ്കിലും ദുഷ്ടന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അപകീർത്തിയിലായോ?
കിം വാ ചൌരോഽഥ പാപോ വാ ഗൃഹീതോ ദോഷവാന്സ്വയമ്
അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഒരു കള്ളനോ പാപിയോ, എന്റെ കുറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടു പിടിക്കപ്പെട്ടവനോ?
കിംസ്വിന്മയാ പരിത്യക്തഃ കോഽപ്യത്ര ശരണാഗതഃ
അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ അഭയം തേടിയവരെ ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ?