സാംപ്രതം മമ ദൈവജ്ഞൈര്വാക്യമേതദുദാഹൃതമ്
ഇപ്പോൾ എന്റെ ജ്യോതിഷികൾ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തസ്മിന്മന്ദ ത്വയാ ഭിന്നേ ന വര്ഷതി ശതക്രതുഃ
നീ അതു തകർക്കുകയാണെങ്കിൽ, മനസ്സില്ലാത്തവനേ, ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യിക്കില്ല.
ജാതേ വൃഷ്ടിനിരോധേഽഥ ജായംതേഽന്നാനി ന ക്ഷിതൌ
മഴ തടയുമ്പോൾ ഭൂമിയിൽ അന്നം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
ജനോച്ഛേദേ തതോ ജാതേ അഗ്നിഷ്ടോമാദികാഃ ക്രിയാഃ
അപ്പോൾ ജനങ്ങൾ നശിച്ചാൽ അഗ്നിഷ്ടോമം പോലുള്ള യാഗങ്ങൾ നിർത്തപ്പെടും.
ഏതസ്മാത്കാരണാദ്രുദ്ധോ മാര്ഗസ്തേ സൂര്യസംഭവ
ഇതിനാലാണ്, സൂര്യൻമൂലമുള്ള നിന്റെ വഴി തടയപ്പെട്ടത്.
തുഷ്ടോഽഹം തവ വീര്യേണ ന ത്വന്യേന മഹീപതേ
രാജാവേ, ഞാൻ നിന്റെ വീര്യത്തിൽ സന്തോഷവാനാണ്, മറ്റാരിലും അല്ല.
ന കേനചിത്കൃതം കര്മ യദേതദ്ഭവതാ കൃതമ്
നീ ചെയ്ത ഈ പ്രവർത്തി മറ്റാരും ചെയ്തിട്ടില്ല.
നാഹം പശ്യാമി ഭൂപാല കഥംചിദപി തൂര്ധ്വതഃ
രാജാവേ, ഞാൻ മുകളിലേക്ക് ആരെയും കാണുന്നില്ല.
ജാതമാത്രേണ ബാലേന മയാ പാദൌ നിരീക്ഷിതൌ ൬.൯൬.
കുഞ്ഞ് ജനിച്ച ഉടനെ ഞാൻ അവന്റെ കാലുകൾ നോക്കി.
ന ത്വയാ പുത്ര ദ്രഷ്ടവ്യം കിംചിദേവ കഥംചന
എന്നാൽ മകനേ, നീ ഒന്നും കാണരുത്.
തസ്മാത്ത്വയാ മഹത്കര്മ കൃതമീദൃക്സുദുഷ്കരമ്
അതുകൊണ്ട്, നീ വളരെ വലിയ, വളരെ കഠിനമായ ഒരു പ്രവർത്തി ചെയ്തു.
തസ്മാ ത്തവ കൃതേ നാഹം ഭേദയിഷ്യാമി രോഹിണീമ്
അതുകൊണ്ട്, നിന്റെ خاطر, ഞാൻ രോഹിണിയെ തകർക്കില്ല.
വരം വരയ ചാസ്മാകം തസ്മാദദ്യ ഭവിഷ്യതി
നമ്മിൽ നിന്ന് ഒരു വരം ചോദിക്കൂ; അതിനാൽ ഇന്ന് അതു നല്കും.
തസ്യാഽന്യദിവസം യാവത്പീഡാ കാര്യാ ന ച ത്വയാ
മറ്റൊരു ദിവസം കഴിയുന്നതുവരെ, നീ ആരെയും ദുഃഖിപ്പിക്കരുത്.
തിലദാനം കരോത്യേവം ലോഹദാനം ച യസ്തവ
നിന്റെ പേരിൽ ഇങ്ങനെ തിലം അല്ലെങ്കിൽ ഇരുമ്പ് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ,
രക്ഷണീയഃ സുകൃച്ഛ്രേഷു സംകടേഷു സദൈവ ഹി
അവനെ എല്ലായ്പ്പോഴും കഷ്ടതയിലും അപകടത്തിലും സംരക്ഷിക്കണം.
യഃ കുര്യാച്ഛാംതികം സമ്യക്തിലഹോമം ച ഭക്തിതഃ
ആർ ഭക്തിയോടെ ശരിയായി ശാന്തി ചെയ്യുകയും തിലഹോമം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു,
തസ്യ സാര്ധാനി വര്ഷാണി സപ്ത കാര്യാ പ്രയത്നതഃ
അവനു ഏഴര വർഷം ശ്രദ്ധയോടെ പാലിക്കണം.
ശനൈശ്ചരോ മഹീപാലവചനാദ്ദ്വിജസത്തമാഃ ॥ ൬.൯൬.
രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, മഹാത്മാക്കളായ ദ്വിജന്മാരേ, ശനൈശ്ചരൻ പതിയെ പുറപ്പെട്ടു.
ഏതദ്വഃ സര്വമാഖ്യാതം യത്പൃഷ്ടോഽഹം സുവിസ്തരാത് സംവാദം രോഹിണീഭേദേ സഞ്ജാതം സമുപസ്ഥിതേ
രോഹിണി വിഭജന സമയത്ത് ഉണ്ടായ സംവാദം സംബന്ധിച്ച്, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതിനാൽ ഞാൻ എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞുതന്നു.
യശ്ചൈതത്പഠതേ നിത്യം ശൃണുയാദ്യോ വിശേഷതഃ
ഇതിനെ ദിവസേന വായിക്കുന്നവനും, പ്രത്യേകിച്ച് കേൾക്കുന്നവനും,
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ ദശരഥശനൈശ്ചരസംവാദവര്ണനംനാമ ഷണ്ണവതിതമോഽധ്യായഃ
ശ്രീ സ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയുടെ ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിൽ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്ര മഹാത്മ്യത്തിൽ ദശരഥനും ശനൈശ്ചരനും തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിന്റെ വിവരണം എന്ന പേരിലുള്ള അറുപത്തിയാറാം അധ്യായം ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നു.
ഭിനത്തി വചനാത്തസ്യ രാജ്ഞോ ദശരഥസ്യ ച
അത് രാജാവ് ദശരഥന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, അവൻ പിന്മാറി.
തദ്വൃത്താംതം സമാകര്ണ്യ തസ്യ ശക്രഃ പ്രഹര്ഷിതഃ
അവന്റെ കഥ കേട്ടശേഷം, ഇന്ദ്രൻ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
അത്യദ്ഭുതതരം കര്മ ത്വയൈതത്പൃഥിവീപതേ
ഭൂമിയുടെ അധിപനേ, നിന്റെ ഈ പ്രവർത്തി അത്യന്തം അത്ഭുതകരമാണ്.
അത ഏവ ഹി സംതുഷ്ടിഃ സഞ്ജാതാദ്യ തവോപരി
അതിനാൽ തന്നെ, ഇന്ന് നിന്നോടുള്ള സന്തോഷം എനിക്ക് ഉണർന്നു.
ശാശ്വതീ സര്വകൃത്യേഷു പരമാം ലോകസംസ്ഥിതാമ്
നീ എല്ലാ പ്രവർത്തികളിലും, ലോകത്തിൽ ശാശ്വതമായ ഉന്നത സ്ഥാനം നേടട്ടെ.
ഏവം ഭവതു രാജേംദ്ര ത്വയാ സഹ സദാ മമ
അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കട്ടെ, രാജാധിരാജാവേ; നീ എപ്പോഴും എന്നോടൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.
ത്വയാ സദൈവ മേ പാര്ശ്വേ സഭായാം ദേവസംനിധൌ
നീ എപ്പോഴും എന്റെ പക്കൽ, സഭയിൽ, ദേവന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഇരിക്കട്ടെ.
ഏവമുക്ത്വാ സഹസ്രാക്ഷോ ജഗാമ ത്രിദിവാലയമ്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ തന്റെ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലേക്ക് പോയി.