തത്പുത്രശ്ചാഭവദ്രാജാ മംത്രിഭിസ്തു പുരസ്കൃതഃ
അവന്റെ മകനാണ് മന്ത്രിമാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രാജാവായത്.
യോ നിത്യമഗമത്സ്വര്ഗേ വാസവം രമതേ സദാ
അവൻ എപ്പോഴും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ താമസിക്കുന്നു.
ഗൃഹേ യസ്യ സ്വയം വിഷ്ണുര്ഭൂത്വാ ചൈവ ചതുര്വിധഃ
ആ വീട്ടിൽ സ്വയം വിഷ്ണു നാലു രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നുവെങ്കിൽ,
തേനാഗത്യാത്ര സത്ക്ഷേത്രേ തോഷിതോ മധുസൂദനഃ
അവൻ ഈ പുണ്യഭൂമിയിൽ എത്തുമ്പോൾ മധുസൂദനൻ സന്തോഷപ്പെടുന്നു.
തസ്യാപി വിശ്രുതാ വാപീ സ്വയം തേന വിനിര്മിതാ
അവനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ച പ്രശസ്തമായ കുളം അവിടുണ്ട്.
തസ്യാം യഃ കുരുതേ ശ്രാദ്ധം സംപ്രാപ്തേ പഞ്ചമീദിനേ
അവിടെ അഞ്ചാം ദിവസം ആരെങ്കിലും ശ്രാദ്ധം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ,
ഭിംദാനസ്തോഷിതസ്തേന കഥം നാരായണോ വദ
അങ്ങനെ അർപ്പിച്ച ഭോജനത്തിൽ നാരായണൻ സന്തോഷിക്കാതെ എങ്ങനെ ഇരിക്കും? പറയൂ.
സൂത ഉവാച തസ്മിഞ്ഛാസതി ധര്മജ്ഞേ സ്വധര്മേണ വസുന്ധരാമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അദ്ധർമ്മജ്ഞനായ അവൻ തന്റെ കർത്തവ്യം അനുസരിച്ച് ഭൂമിയെ ഭരിച്ചപ്പോൾ,
ബഹുക്ഷീരപ്രദാ ഗാവഃ സസ്യാനി ഗുണവംതി ച
ആവുകൾക്ക് ധാരാളം പാൽ കിട്ടി, വിളകൾ ഉത്തമമായിരുന്നു.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ ദൈവജ്ഞൈസ്തസ്യ ഭൂപതേഃ ൬.൯൬.
പിന്നീട് ഒരു സമയത്ത്, ആ രാജാവിനോട് ജ്യോതിഷികൾ പ്രവചിച്ചു,
തസ്യാനംതരമേവാശു ദുര്ഭിക്ഷം സംഭവിഷ്യതി യയാ സംപത്സ്യതേ സര്വം ഭൂതലം ഗതമാനവമ്
അവന്റെ ശേഷം ഉടൻ തന്നെ ഒരു ദുര്ഭിക്ഷം വരും, അതിലൂടെ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ ഇല്ലാതാകും.
തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സ രാജാ കുപിതോഽഭ്യഗാത്
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജാവ് കോപത്തോടെ സമീപിച്ചു.
തസ്യ തുഷ്ടേന സംദത്തം വിമാനം കാമഗം പുരാ
സന്തോഷം തോന്നിയപ്പോൾ അവനു മുൻപേ തന്നെ ഇഷ്ടം പോലെ പോകാവുന്ന ദിവ്യവിമാനം ലഭിച്ചിരുന്നു.
തതഃ സൂര്യപഥം മുക്ത്വാ തതശ്ചംദ്രസ്യ പാര്ഥിവഃ ൧൪ തത്ര ബാണം സമാരോപ്യ ശനൈശ്ചരമുപാദ്രവത്
അതിനുശേഷം സൂര്യന്റെ പാതയും ചന്ദ്രന്റെ പാതയും വിട്ട്, രാജാവ് ബാണം കയറ്റി ശനിയെ നേരെ സമീപിച്ചു.
ത്യജൈനം രോഹിണീമാര്ഗം സാംപ്രതം ത്വം ശനൈശ്ചര
ഇപ്പോൾ നീ ഈ രോഹിണി പാത വിട്ട് പോവണം, ശനിദേവാ,
ഏതേന നിശിതാഗ്രേഗ ശരേണാ നതപര്വണാ
ഈ മൂർച്ചയേറിയ വളഞ്ഞ അമ്പുകൊണ്ട്,
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ താദൃഗ്രൌദ്രതമം മഹത്
അവന്റെ അത്രയും ഭയാനകവും വലിയതുമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്,
കസ്ത്വം ബ്രൂഹി മഹാഭാഗ മമ മാര്ഗം രുണത്സി യഃ
നീ ആരാണ്? മഹാഭാഗനേ, എന്റെ വഴിയിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ ആരെന്ന് പറക.
രാജോവാച അഹം ദശരഥോ നാമ സൂര്യവംശോദ്ഭവോ നൃപഃ ൬.൯൬.
രാജാവ് പറഞ്ഞു: ഞാൻ ദശരഥൻ, സൂര്യവംശത്തിൽ ജനിച്ച രാജാവാണ്.
മമ യത്ത്വം പ്രകോപാഢ്യോ മന്മാര്ഗം ഹംതുമിച്ഛസി
നീ കോപത്തോടെ എന്റെ വഴിയെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുകൊണ്ട്,
സാംപ്രതം മമ ദൈവജ്ഞൈര്വാക്യമേതദുദാഹൃതമ്
ഇപ്പോൾ എന്റെ ജ്യോതിഷികൾ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
തസ്മിന്മന്ദ ത്വയാ ഭിന്നേ ന വര്ഷതി ശതക്രതുഃ
നീ അതു തകർക്കുകയാണെങ്കിൽ, മനസ്സില്ലാത്തവനേ, ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യിക്കില്ല.
ജാതേ വൃഷ്ടിനിരോധേഽഥ ജായംതേഽന്നാനി ന ക്ഷിതൌ
മഴ തടയുമ്പോൾ ഭൂമിയിൽ അന്നം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
ജനോച്ഛേദേ തതോ ജാതേ അഗ്നിഷ്ടോമാദികാഃ ക്രിയാഃ
അപ്പോൾ ജനങ്ങൾ നശിച്ചാൽ അഗ്നിഷ്ടോമം പോലുള്ള യാഗങ്ങൾ നിർത്തപ്പെടും.
ഏതസ്മാത്കാരണാദ്രുദ്ധോ മാര്ഗസ്തേ സൂര്യസംഭവ
ഇതിനാലാണ്, സൂര്യൻമൂലമുള്ള നിന്റെ വഴി തടയപ്പെട്ടത്.
തുഷ്ടോഽഹം തവ വീര്യേണ ന ത്വന്യേന മഹീപതേ
രാജാവേ, ഞാൻ നിന്റെ വീര്യത്തിൽ സന്തോഷവാനാണ്, മറ്റാരിലും അല്ല.
ന കേനചിത്കൃതം കര്മ യദേതദ്ഭവതാ കൃതമ്
നീ ചെയ്ത ഈ പ്രവർത്തി മറ്റാരും ചെയ്തിട്ടില്ല.
നാഹം പശ്യാമി ഭൂപാല കഥംചിദപി തൂര്ധ്വതഃ
രാജാവേ, ഞാൻ മുകളിലേക്ക് ആരെയും കാണുന്നില്ല.
ജാതമാത്രേണ ബാലേന മയാ പാദൌ നിരീക്ഷിതൌ ൬.൯൬.
കുഞ്ഞ് ജനിച്ച ഉടനെ ഞാൻ അവന്റെ കാലുകൾ നോക്കി.
ന ത്വയാ പുത്ര ദ്രഷ്ടവ്യം കിംചിദേവ കഥംചന
എന്നാൽ മകനേ, നീ ഒന്നും കാണരുത്.