പ്രോവാചാഥ സ്തുതിം കൃത്വാ വിനയാവനതഃ സ്ഥിതഃ
പിന്നീട്, സ്തുതി അർപ്പിച്ചശേഷം, വിനയത്തോടെ തലകുനിഞ്ഞ് അവൻ നിന്നു.
തിരസ്കാരസ്തഥാ ദത്തസ്തത്സര്വം ക്ഷമ്യതാം വിഭോ
അവജ്ഞ അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു; അതെല്ലാം ദൈവമേ, ക്ഷമിക്കണമേ.
പരിതുഷ്ടേന തേ കര്മ ദൃഷ്ട്വാ ചൈവാതിമാനുഷമ്
നിന്റെ അതിമാനുഷമായ പ്രവർത്തി കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ വളരെ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
യഥാ കൃതം ത്വയാ രാജ്യം പ്രജാഃ സംരക്ഷിതാ നൃപ
രാജാവേ, നീ രാജ്യഭാരം വഹിച്ച് ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചതുപോലെ—
തസ്മാദ്ഗച്ഛ മയാ സാര്ധം പാതാലേ പാര്ഥിവോത്തമ
അതുകൊണ്ട്, രാജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നീ എന്നോടൊപ്പം പാതാളത്തിലേക്ക് വരിക.
നാതഃ പരം ത്വയാ സ്ഥേയം മര്ത്യലോകേ കഥംചന
ഇനി നീ എങ്ങനെയും മനുഷ്യലോകത്ത് തുടരാൻ പാടില്ല.
പുത്രം രാജ്യേ പ്രതിഷ്ഠാപ്യ മംത്രിണാം സംനിവേദ്യ ച ॥ ൬.൯൫.
നിന്റെ മകനെ രാജസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി, മന്ത്രിമാരെ അറിയിക്കണം.
തഥാഹം ദേവ ദേവ്യാ ച പ്രോക്തഃ സംതുഷ്ടയാ പുരാ
ഇങ്ങനെ ദേവിയും ഞാൻ ഒരിക്കൽ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞിരുന്നു.
യദാ ത്വം ത്യജസി പ്രാജ്ഞ മര്ത്യലോകം സുദുസ്ത്യജമ്
പ്രജ്ഞാവാനായവനേ, നീ ഈ മനുഷ്യലോകം, ഉപേക്ഷിക്കാൻ അത്യന്തം പ്രയാസമുള്ളതാണെങ്കിലും, വിടുമ്പോൾ,
താനി ചാര്പയ മേ ഭൂയോ യേനാനൃണ്യം വ്രജാമ്യഹമ്
അപ്പോൾ ഞാൻ കടമകളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകാൻ വേണ്ടിയുള്ള ആ വസ്തുക്കൾ വീണ്ടും എനിക്ക് നൽകണം.
ഏവമുക്തസ്തതസ്തേന ഭഗവാംസ്ത്രിപുരാംതകഃ
അങ്ങനെ അവൻ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ത്രിപുരനാശകനായ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:
അബ്രവീച്ച സുതസ്തത്ര സ്വയം രാജാ ഭവിഷ്യതി
നിന്റെ മകനാണ് അവിടെ രാജാവാകുന്നത് എന്നും അവൻ പറഞ്ഞു.
ത്വം ചാഗച്ഛ മയാ സാര്ധമദ്യൈവ മമ മംദിരേ
നീയും ഇന്നുതന്നെ എന്നോടൊപ്പം എന്റെ വസതിയിലേക്ക് വരിക.
അദ്യ മാഘചതുര്ദശ്യാം ശുക്ലായാമപരോഽപി യഃ
ഇന്നത്തെ മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം തീയതിയിൽ, ആരായാലും—
കരിഷ്യതി പ്രവേശേന പ്രാണത്യാഗം നൃപോത്തമ
രാജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ആ ജലത്തിൽ കടന്ന് ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ,
സ്നാനം വാ പാര്ഥിവശ്രേഷ്ഠ യഃ കരിഷ്യതി മാനവഃ
അല്ലെങ്കിൽ, രാജശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അവിടെ കുളിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ,
ഏവമുക്ത്വാ തമാദായ നൃപം ഭാര്യാസമന്വിതമ് പ്രവിവേശ ജലേ തസ്മിന്ദേവീകുണ്ഡസമുദ്ഭവേ ॥ ൬.൯൫.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ രാജാവിനെയും ഭാര്യയെയും കൂട്ടി ദേവിയുടെ കുളത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ആ ജലത്തിൽ കടന്നു.
തതശ്ച മംദിരം നീതഃ സ്വകീയം ദ്വിജസത്തമാഃ ൯൧ അദ്യാപി തിഷ്ഠതേ തത്ര ജരാമരണവര്ജിതഃ
ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജന്മാരേ, പിന്നെ അവൻ തന്റെ സ്വന്തം വസതിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; ഇന്നും അവിടെ വൃദ്ധിയും മരണവും ഇല്ലാതെ അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
ഏവം തത്ര സമുദ്ഭൂതാ സാ ദേവീ പരമേശ്വരീ
അങ്ങനെ അവിടെ പരമേശ്വരിയായ ആ ദേവി ഉദിച്ചുവന്നു.
ഇതി ശ്രീസ്കാന്ദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ശ്രീഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേഽജാപാലേശ്വരീമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ പഞ്ചനവതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ അശീതിസാഹസ്ര്യമായ ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ആറാം ഭാഗത്തിലെ നഗരഖണ്ഡത്തിൽ ശ്രീഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹാത്മ്യത്തിൽ അജാപാലേശ്വരിമഹാത്മ്യവിവരണം എന്ന അഞ്ചുതൊണ്ണൂറ്റി അഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
തത്പുത്രശ്ചാഭവദ്രാജാ മംത്രിഭിസ്തു പുരസ്കൃതഃ
അവന്റെ മകനാണ് മന്ത്രിമാരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രാജാവായത്.
യോ നിത്യമഗമത്സ്വര്ഗേ വാസവം രമതേ സദാ
അവൻ എപ്പോഴും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ താമസിക്കുന്നു.
ഗൃഹേ യസ്യ സ്വയം വിഷ്ണുര്ഭൂത്വാ ചൈവ ചതുര്വിധഃ
ആ വീട്ടിൽ സ്വയം വിഷ്ണു നാലു രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നുവെങ്കിൽ,
തേനാഗത്യാത്ര സത്ക്ഷേത്രേ തോഷിതോ മധുസൂദനഃ
അവൻ ഈ പുണ്യഭൂമിയിൽ എത്തുമ്പോൾ മധുസൂദനൻ സന്തോഷപ്പെടുന്നു.
തസ്യാപി വിശ്രുതാ വാപീ സ്വയം തേന വിനിര്മിതാ
അവനാൽ തന്നെ നിർമ്മിച്ച പ്രശസ്തമായ കുളം അവിടുണ്ട്.
തസ്യാം യഃ കുരുതേ ശ്രാദ്ധം സംപ്രാപ്തേ പഞ്ചമീദിനേ
അവിടെ അഞ്ചാം ദിവസം ആരെങ്കിലും ശ്രാദ്ധം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ,
ഭിംദാനസ്തോഷിതസ്തേന കഥം നാരായണോ വദ
അങ്ങനെ അർപ്പിച്ച ഭോജനത്തിൽ നാരായണൻ സന്തോഷിക്കാതെ എങ്ങനെ ഇരിക്കും? പറയൂ.
സൂത ഉവാച തസ്മിഞ്ഛാസതി ധര്മജ്ഞേ സ്വധര്മേണ വസുന്ധരാമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: അദ്ധർമ്മജ്ഞനായ അവൻ തന്റെ കർത്തവ്യം അനുസരിച്ച് ഭൂമിയെ ഭരിച്ചപ്പോൾ,
ബഹുക്ഷീരപ്രദാ ഗാവഃ സസ്യാനി ഗുണവംതി ച
ആവുകൾക്ക് ധാരാളം പാൽ കിട്ടി, വിളകൾ ഉത്തമമായിരുന്നു.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ ദൈവജ്ഞൈസ്തസ്യ ഭൂപതേഃ ൬.൯൬.
പിന്നീട് ഒരു സമയത്ത്, ആ രാജാവിനോട് ജ്യോതിഷികൾ പ്രവചിച്ചു,