തഥാപ്യേവം കരിഷ്യാമി തവ ദാസ്യാമി കൃത്സ്നശഃ
എങ്കിലും, ഞാൻ നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കും, എല്ലാം പൂർണ്ണമായി നിനക്ക് സമർപ്പിക്കും.
ഗൃഹ്യന്തേ യേന തേ സര്വേ വ്യാധയോഽപി സുദാരുണാഃ
എല്ലാ രോഗങ്ങളും, അത്യന്തം ഭയങ്കരമായവയും, ഇതിലൂടെ അകറ്റപ്പെടും.
യദി ദൃഷ്ടിപഥാത്തുഭ്യം ക്വചിദ്യാസ്യംതി ദൂരതഃ
നിന്റെ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് അവ ഏതെങ്കിലും ദൂരെ പോയാൽ പോലും,
യദാ ത്വം പൃഥിവീപാല സ്വര്ഗം യാസ്യസി ഭൂതലാത്
ഭൂമിയുടെ രാജാവേ, നീ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ,
സര്വേ മംത്രാസ്തഥാഽസ്ത്രാണി മമവാക്യാദസംശയമ്
എന്റെ വചനപ്രകാരം എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളും ആയുധങ്ങളും നിർവ്യാജമായി ഉണ്ടാകും.
ബാഢമിത്യേവ തേനോക്തേ തത്ക്ഷണാദ്ദ്വിജസത്തമാഃ
അവൻ 'ശരി' എന്ന് സമ്മതിച്ചപ്പോൾ, അന്നേ അതിവേഗം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ,
ജ്ഞാനസംപത്പ്രയുക്താനി യാദൃശാനി മഹാത്മനാ
മഹാത്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ലഭിച്ച ജ്ഞാനസമ്പത്തുള്ളവയായിരുന്നു അവ.
വ്യാധയോ യൈശ്ച ഗൃഹ്യംതേ മുച്യംതേ സ്വേച്ഛയാ സദാ ൬.൯൫.
അവയിലൂടെ രോഗങ്ങൾ പിടികൂടുകയും, ഇഷ്ടം പോലെ എപ്പോഴും മോചിതരാകുകയും ചെയ്യും.
തതസ്തം സകലം പ്രാപ്യ പ്രസാദം ചംഡികോദ്ഭവമ്
അതിനുശേഷം ചണ്ഡികയുടെ അനുഗ്രഹം മുഴുവൻ ലഭിച്ചുകൊണ്ട്,
ഏകാം മുക്ത്വാ നിജാം ഭാര്യാമേകം ദശരഥം സുതമ്
സ്വന്തം ഭാര്യയെയും ദശരഥന്റെ ഒരു മകനെയും മാത്രം വിട്ട്,
അജാരൂപാന്സ്വയം പശ്ചാദ്യഷ്ടിമാദായ രക്ഷതി
അവൻ തന്നേ, ഒരു കശുവണ്ടി എടുത്ത്, ആടുകളുടെ രൂപത്തിൽ ഉള്ളവരെ പിന്നീട് കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു.
ഗുപ്തോഽപി നാപരാധഃ സ്യാത്കസ്യചിത്പ്രകടഃ കുതഃ
അവൻ മറഞ്ഞിരുന്നാലും, ആരെയും ഒരു തെറ്റും ബാധിക്കില്ല; അത് എങ്ങനെ പുറത്തുവരും?
തദ്രൂപോ നിഗ്രഹസ്തസ്യ തത്ക്ഷണാദേവ ജായതേ
അവന്റെ രൂപം അങ്ങനെ തന്നെയാണ്; അവന്റെ നിയന്ത്രണം അതേ സമയത്ത് ഉണ്ടാകുന്നു.
അദൃഷ്ടാന്യപി ശസ്ത്രാണി താനി കുര്വംതി തത്ക്ഷണാത് കുര്വന്തി മനുജാസ്തേഷാം ചക്രേ വൈവസ്വതോ ഗ്രഹമ്
കാണാനാകാത്ത ആയുധങ്ങളും അവൻ അതേ സമയം ഉപയോഗിക്കുന്നു; മനുഷ്യർക്കായി വൈവസ്വതൻ കുടികൊള്ളുന്നു.
ന തത്ര ഭയസംത്രസ്തസ്തതഃ പാപസമാചരേത്
അവിടെ ഭയത്തിൽ വിറയുന്നവൻ പാപം ചെയ്യില്ല.
തതസ്തേ പാപനിര്മുക്താ ലോകാഃ സംശുദ്ധഗാത്രകാഃ
അതിനുശേഷം, പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായ ലോകങ്ങൾ, ശുദ്ധമായ ശരീരങ്ങളോടെ,
ഏവം സ്ഥിതേഷു ലോകേഷു ഗതപാപാമയേഷു ച
അങ്ങനെ, ലോകങ്ങൾ അങ്ങനെ നിലകൊള്ളുമ്പോഴും പാപരോഗം ഇല്ലാതായിരിക്കുമ്പോഴും,
ന കശ്ചിന്നരകം യാതി ന ച മൃത്യുപഥം നരഃ ൬.൯൫.
അവിടെയാരും നരകത്തിലേക്കു പോകുന്നില്ല, മനുഷ്യൻ മരണപഥത്തിൽ കയറുന്നുമില്ല.
വ്യവഹാരേ തതോ നഷ്ടേ യമലോകസമുദ്ഭവേ
അതിനുശേഷം, നീതി നശിച്ചപ്പോൾ, യമലോകം ഉദിച്ചുയർന്നു.
തതോ വൈവസ്വതോ ഗത്വാ ബ്രഹ്മണഃ സദനം പ്രതി
അതിനുശേഷം വൈവസ്വതൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്കു പോയി.
അജാപാലേന ഭൂപേന തത്സര്വം വിഫലീകൃതമ്
ആടുകളെ കാത്തിരുന്ന രാജാവിനാൽ അതെല്ലാം ഫലഹീനമായി.
നാധയോ വ്യാധയസ്തത്ര ന പാപാനി മഹീതലേ
അവിടെ ദു:ഖങ്ങളോ രോഗങ്ങളോ പാപങ്ങളോ ഭൂമിയിൽ ഇല്ല.
തസ്മാത്കുരു സുരശ്രേഷ്ഠ പുനരേവ യഥാ പുരാ
അതിനാൽ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ വീണ്ടും ചെയ്യുക.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവു്
അഥാബ്രവീത്പ്രഹസ്യോച്ചൈസ്ത്രിനേത്രശ്ചതുരാനനമ്
അപ്പോൾ, വലിയൊരു ചിരിയോടെ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവൻ നാലുമുഖനോടു പറഞ്ഞു.
കഥം നിവാരണം തത്ര ക്രിയതേ കശ്ച നിഗ്രഹഃ
അവിടെ എങ്ങനെ നിയന്ത്രണം നടപ്പാക്കുന്നു, എങ്ങനെ അടക്കം സാധ്യമാകുന്നു?
തസ്മാത്തേന മഹീപേന യസ്മാന്മാര്ഗഃ പ്രദര്ശിതഃ ൬.൯൫.
അതിനാൽ ആ രാജാവാണ് ആ വഴി കാണിച്ചുതന്നത്.
തന്മയാപി യഥാ ചാസ്യ പ്രസാദഃ സുരസത്തമ
ഞാനുമവനോടു ദയ കാണിച്ചുതന്നു, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.
ഏവമുക്ത്വാ ചതുര്വക്ത്രം യമം പ്രാഹ തതഃ ശിവഃ യേന തത്സമയേ പ്രാപ്തേ തം നയാമി നിജാലയമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശിവൻ ബ്രഹ്മാവിനോടും യമനോടും പറഞ്ഞു: 'ആ സമയത്തിൽ ഞാൻ അവനെ എന്റെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും.'
യമ ഉവാച പഞ്ചവര്ഷസഹസ്രാണി തസ്യാതീതാനി ചായുഷഃ
യമൻ പറഞ്ഞു: 'അവന്റെ ആയുസ്സിൽ അഞ്ചായിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു.'