തസ്യാ വേഗേന തത്തോയം പിബന്ത്യാസ്തത്രഭൂതലേ
അവളുടെ ശക്തിയാൽ, അവൾ ഭൂമിയിൽ ആ ജലം കുടിച്ചു.
തതോഽന്യാഃ ശതശോ ഗാവഃ പപുസ്തോയം മുനിര്മലമ്
അതിനുശേഷം, നൂറുകണക്കിന് മറ്റു പശുക്കളും ആ ശുദ്ധജലം കുടിച്ചു, മഹർഷേ.
യഥായഥാ ഗതാ ഗാവസ്തത്ര തോയം പിബംതി താഃ
ഓരോ പശുവും അവിടെ എത്തുമ്പോൾ, അവൾക്കൾ ജലം കുടിച്ചു.
തതശ്ച ഗോകുലേ കൃത്സ്നേ ജാതേ തൃഷ്ണാവിവര്ജിതേ ൬.൯൩.
അതിനുശേഷം, മുഴുവൻ ഗോശാലയിലും ദാഹം പൂർണ്ണമായി മാറി.
അംഗം പ്രക്ഷാല്യ പീത്വാപോ യാവന്നിഷ്ക്രാമതി ദ്രുതമ്
അവൻ ശരീരം കഴുകി ജലം കുടിച്ച്, വേഗത്തിൽ പുറത്ത് പോകുന്നതിന് മുമ്പ്,
തതോ വിസ്മയമാപന്നോ ഗത്വാ സ്വീയം നികേതനമ്
പിന്നീട്, അത്ഭുതംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞ്, അവൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
തൃണസ്തമ്ബം യഥാ ധേന്വാ തത്രോത്പാട്യ പ്രശക്തിതഃ
അവിടെ, ഒരു പശു ശക്തിയായി പുല്ല് കൂമ്പാരം പറിച്ചു.
ഭവംതി ച വിനിര്മുക്താ രോഗൈഃ പാപൈശ്ച തത്ക്ഷണാത്
അവർ രോഗങ്ങളും പാപങ്ങളും ഉടൻ തന്നെ വിട്ടുമാറുന്നു.
തതഃപ്രഭൃതി തത്ഖ്യാതം തീര്ഥം ഗോമുഖസംജ്ഞിതമ്
അതിനുശേഷം, ആ തീർത്ഥം 'ഗോമുഖം' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായി.
അഥ ഭീതഃ സഹസ്രാക്ഷസ്തദ്ദൃഷ്ട്വാ സ്വര്ഗദായകമ്
അപ്പോൾ ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രൻ, സ്വർഗം നൽകുന്ന അതിനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭയപ്പെട്ടു.
തസ്മാത്സ്ഥാനാദ്വിനിഷ്ക്രാംതം സൂതപുത്ര വദസ്വ നഃ
സൂതപുത്രാ, ആ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് പുറപ്പെട്ടവനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.
പുത്ര ശോകാഭിഭൂതേന തോഷിതോ ഗരുഡധ്വജഃ
മകനു വേണ്ടി ദുഃഖം അനുഭവിച്ചവനെ ഗരുഡധ്വജൻ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
തസ്യ പുത്രഃ സുവിഖ്യാതഃ സുവര്ചാ ഇതി വിശ്രുതഃ ൬.൯൩.
അവന്റെ മകൻ പ്രശസ്തനായി, 'സുവർചാ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
പൂര്വകര്മവിപാകേന സ ബാലോഽപി ച തത്സുതഃ
മുൻകൃത്യഫലത്താൽ, ബാലനാണെങ്കിലും ആ മകൻ—
അഥ തത്കാമികം ക്ഷേത്രം സ ഗത്വാ പൃഥിവീപതിഃ
അതിനുശേഷം, ഭൂമിയുടെ രാജാവ് ആഗ്രഹിച്ച കൃഷിഭൂമിയിൽ എത്തി.
തതസ്തുഷ്ടിം ഗതസ്തസ്യ സ്വയമേവ ജനാര്ദനഃ
പിന്നീട്, ജനാർദ്ദനൻ സ്വയം അവനിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി.
പരിതുഷ്ടോഽസ്മി തേ വത്സ തസ്മാച്ചിത്തേഽഭിവാംഛിതമ്
കുഞ്ഞേ, ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്; അതിനാൽ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും—
ബാലോഽപി തത്കുരുഷ്വാസ്യ കുഷ്ഠവ്യാധിപരിക്ഷയമ്
നീ ബാലനാണെങ്കിലും, അവന്റെ കുഷ്ഠരോഗം നീക്കം ചെയ്യുക.
ബ്രഹ്മണ്യശ്ച കൃതജ്ഞശ്ച സര്വശാസ്ത്രാര്ഥപാരഗഃ
അവൻ ബ്രഹ്മണിൽ ഭക്തിയുള്ളവനും, കൃതജ്ഞനുമായും, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിയവനുമായിരുന്നു.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ ബ്രാഹ്മണോഽനേന ഘാതിതഃ
പിന്നീട്, ഒരിക്കൽ, അവൻ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
അഥ പശ്യതി യാവത്സ പ്രഭാതേഽഭ്യുദിതേ രവൌ
പിന്നീട്, പ്രഭാതത്തിൽ സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, അവൻ അതു കണ്ടു.
അഥ തം ബ്രാഹ്മണം മത്വാ ഘൃണാവിഷ്ടഃ സുദുഃഖിതഃ
ആ ബ്രാഹ്മണനെ ഓർത്ത്, അവനെ ദയയും വലിയ ദുഃഖവും പിടിച്ചു.
രാജ്യേ പുത്രം സമാധായ വൈരാഗ്യം പരമം ഗതഃ ൬.൯൩.
രാജ്യം മകനിൽ ഏൽപ്പിച്ച്, അവൻ പരമമായ വൈരാഗ്യം നേടി.
തതഃ കാലേന സംപ്രാപ്തോ യമസ്യ സദനം പ്രതി
അതിനുശേഷം, കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞ്, അവൻ യമന്റെ ഭവനത്തിലെത്തിച്ചു.
ബ്രഹ്മഘാതോദ്ഭവേനൈവ ബാലഭാവേഽപി സംസ്ഥിതേ തൈര്നൂനം ബ്രാഹ്മണാഘാതോ വിഹിതശ്ചാന്യജന്മനി
ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം കൊണ്ടു, ബാലാവസ്ഥയിലായിരുന്നെങ്കിലും, മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ അവനു ബ്രാഹ്മണഹത്യ നിർണയിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു.
ഹാടകേശ്വരജേ ക്ഷേത്രേ യോ ഗത്വാ ശ്രാദ്ധമാചരേത്
ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിൽ ചെന്നു അവിടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവൻ
ന ബ്രാഹ്മണവധാദ്ബാഹ്യം കുഷ്ഠവ്യാധിഃ പ്രജായതേ
അതിനു പുറത്തുള്ള ബ്രാഹ്മണഹത്യകൊണ്ട് കുഷ്ടരോഗം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
പ്രസന്നേ ത്വയി ദേവേശ നാസാധ്യം വിദ്യതേ ഭുവി
ദേവാദിദേവാ, നിങ്ങൾ സന്തോഷിച്ചാൽ ഭൂമിയിൽ അസാധ്യമായത് ഒന്നുമില്ല.
ഏവമുക്തസ്തതസ്തേന ഭഗവാന്മധുസൂദനഃ
അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭഗവാൻ മധുസൂദനൻ
സാ ധ്യാതാ സഹസാ തേന വിഷ്ണുനാ പ്രഭവിഷ്ണുനാ
ശക്തനായ വിഷ്ണു അവളെ ഉടൻ ധ്യാനിച്ചു.