അപി യദ്വൈശ്വദേവീയം കര്മ കിംചിദ്ദ്വിജന്മനാമ് ൬.൯൦.
ദ്വിജന്മാർ ചെയ്യുന്ന വൈശ്വദേവകർമ്മവും,
യസ്മാദ്ഭവതി സംപൂര്ണം കര്മ യജ്ഞാദികം ഹി തത്
ഇതുകൊണ്ടു യാഗാദികർമ്മങ്ങൾ എല്ലാം പൂർണ്ണമാകും.
യഃ സമ്യക്ഛ്രദ്ധയാ യുക്തോ വസോര്ദ്ധാരാം പ്രദാസ്യതി
ആർക്കും ശരിയായ വിശ്വാസത്തോടെ നെയ്യൊഴുക്കി അർപ്പിച്ചാൽ,
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ വസോര്ദ്ധാരാമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ നവതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, അശീതിസാഹസ്രം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ആറാം ഭാഗമായ നഗരഖണ്ഡത്തിലെ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ, നെയ്യൊഴുക്കിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന തൊണ്ണൂറ്റാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സംതോഷ്യ പാവകം ക്രുദ്ധം സ്വയമേവ ദ്വിജോത്തമാഃ
കോപിച്ച അഗ്നിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ സ്വയം,
തതഃ സര്വൈഃ സുരൈഃ സാര്ധം ശക്രവിഷ്ണുശിവാദിഭിഃ
ശേഷം, ഇന്ദ്രൻ, വിഷ്ണു, ശിവൻ തുടങ്ങിയ എല്ലാ ദേവന്മാരോടും കൂടി,
പാവകോഽപി ദ്വിജേംദ്രാണാമഗ്നിഹോത്രേഷു സംസ്ഥിതഃ
അഗ്നിയും ദ്വിജന്മാരിൽ പ്രധാനരായവരുടെ ഹോമങ്ങളിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനായി.
ഏവം തത്ര സമുദ്ഭൂതമഗ്നിതീര്ഥമനുത്തമമ്
അങ്ങനെ അവിടത്ത് അതുല്യമായ അഗ്നിതീർത്ഥം ഉദിച്ചുവന്നു.
അഥ സംപ്രസ്ഥിതാന്ദൃഷ്ട്വാ താന്ദേവാന്സ്വാശ്രമം പ്രതി
ശേഷം, ദേവന്മാർ അവരുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരികെ പോകുന്നത് കണ്ടു,
യുഷ്മത്കൃതേ വയം ശപ്താഃ പാവകേന സുരേശ്വരാഃ
നിങ്ങളുടെ കാരണത്താൽ ഞങ്ങൾ അഗ്നിയുടെ ശാപം ഏറ്റുവാങ്ങി, ദേവേന്ദ്രന്മാരേ.
കാര്യക്ഷമാ ന സംദേഹോ ഭവിഷ്യതി വിശേഷതഃ
പ്രവർത്തനശേഷിയിൽ പ്രത്യേകിച്ച് യാതൊരു സംശയവും ഉണ്ടാകില്ല.
തഥാ യൂയം നരേന്ദ്രാണാം മംദിരേഷു വ്യവസ്ഥിതാഃ
അങ്ങനെ, നിങ്ങൾ രാജാക്കന്മാരുടെ കൊട്ടാരങ്ങളിൽ വസിക്കും.
യഥാ ച ശുക തേ ജിഹ്വാ കൃതാ മംദാ ഹവിര്ഭുജാ
ശുകാ, നീ ഹവിസ്സു കഴിച്ചതുകൊണ്ട് നിന്റെ നാവു മന്ദമായതുപോലെ,
ശ്രീമതാം ച തഥാന്യേഷാമസ്മദീയപ്രസാദതഃ തദ്ഭവിഷ്യതി തേ ശബ്ദോ വിജിഹ്വസ്യാപി ദീര്ഘഗഃ ॥ ൬.൯൧.
അത് പോലെ, ഞങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, മഹത്വമുള്ള മറ്റുള്ളവർക്കും, നീ പറയുന്ന വാക്കുകൾ ദീർഘനാവുള്ളവർക്കും പ്രശസ്തമാകും.
ഏവമുക്ത്വാഽഥ തേ ദേവാഃ സ്വസ്ഥാനം പ്രസ്ഥിതാസ്തതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ദേവന്മാർ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേഽഗ്നിതീര്ഥോത്പത്തിവര്ണനംനാമൈകനവതിതമോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ അശീതിസാഹസ്രമായ ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ആറാം ഭാഗമായ നഗരരഖണ്ഡത്തിലെ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ അഗ്നിതീർത്ഥത്തിന്റെ ഉത്ഭവം വിവരിക്കുന്ന ഒൻപത്പത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മകുംഡസമുത്പത്തിരധുനാ ശ്രൂയതാം ദ്വിജാഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഇപ്പോൾ ബ്രഹ്മകുണ്ടത്തിന്റെ ഉത്ഭവം നിങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ.
യദാ സംസ്ഥാപിതോ ബ്രഹ്മാ മാര്കംഡേന മഹാത്മനാ
മഹാത്മാവായ മാർകണ്ഡേയൻ ബ്രഹ്മാവിനെ അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചപ്പോൾ,
പ്രോക്തം ച കാര്തികേ മാസി കൃത്തികാസ്ഥേ നിശാകരേ
കാർത്തികമാസത്തിൽ, ചന്ദ്രൻ കൃതികാനക്ഷത്രത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
പൂജയിഷ്യതി യോ ദേവം പദ്മയോനിം തതഃ പരമ്
അന്നത്തെ സമയത്ത്, ആരെങ്കിലും പദ്മജനനായ ദേവനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ,
ബ്രാഹ്മണോഽപി യദി സ്നാനം തത്ര കുണ്ഡേ കരിഷ്യതി
അവിടെ ബ്രാഹ്മണൻ ആ കുണ്ടിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ,
ഏവം പ്രവദതസ്തസ്യ മാര്കംഡേയസ്യ സന്മുനേഃ
ഇങ്ങനെ മഹർഷിയായ മാർകണ്ഡേയൻ പ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ,
തതഃ ശ്രദ്ധാപ്രയുക്തേന തേന തദ്ഭീഷ്മപംചകമ്
അവിടെ വിശ്വാസപൂർവ്വം ഭീഷ്മപഞ്ചകം ആചരിച്ചു.
തതശ്ച കൃത്തികായോഗേ പൂര്ണിമായാം യഥാവിധി
അതിനുശേഷം, കൃതികാനക്ഷത്രയോഗവും പൗർണമിയും വന്നപ്പോൾ, വിധിപ്രകാരം ആചാരങ്ങൾ നടത്തി.
തതഃ കാലവിപാകേന സ പംചത്വമുപാഗതഃ ജാതിസ്മരഃ പ്രഭായുക്തഃ പിതൃമാതൃപ്രതുഷ്ടിദഃ
അതിനുശേഷം, സമയത്തിന്റെ പ്രവാഹത്തിൽ, അവൻ മരണത്തെത്തിച്ചു; ജന്മസ്മരണയുള്ളവനായി, പ്രകാശമുള്ളവനായി, പിതാവിനും മാതാവിനും സന്തോഷം നൽകുന്നവനായി.
ഏവം പ്രഗച്ഛതസ്തസ്യ വൃദ്ധിം തത്ര പുരോത്തമേ ൬.൯൨.
ഇങ്ങനെ അവൻ മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, ആ മഹാനഗരത്തിൽ അവന്റെ ഐശ്വര്യം വർദ്ധിച്ചു.
അന്യദേഹോദ്ഭവേ വാപി തസ്യ ശൂദ്രേപരിസ്ഥിതഃ
അല്ലെങ്കിൽ, മറ്റൊരു ജന്മം സ്വീകരിച്ചാലും, അവൻ ശൂദ്രരിൽ ജനിച്ചു.
ഉപകാരപ്രദാനം ച യത്കിംചിത്തസ്യ സംമതമ് തസ്യ പഞ്ചത്വമാപന്നഃ സംപ്രാപ്തേ ചായുഷഃ ക്ഷയേ
അവൻ ശരിയായെന്ന് കരുതിയ ഏത് സഹായവും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ആയുസ്സിന്റെ അവസാനം അവൻ മരണം പ്രാപിച്ചു.
അഥ തസ്യ മഹാശോകം സ കൃത്വാ തദനംതരമ്
അതിനുശേഷം, അവനു വലിയ ദുഃഖം ഉണ്ടാക്കി.
അഥ തസ്യ സമാലോക്യ താദൃശം തദ്വിചേഷ്ടിതമ്
അവന്റെ അത്തരത്തിലുള്ള പ്രവൃത്തികൾ കണ്ടപ്പോൾ,