ഹേലോല്ലസത്സമുത്സാഹശക്തിം വ്യാപ്തജഗത്ത്രയാമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമെല്ലാം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന, കളിയോടെ തിളങ്ങുന്ന ശക്തിയോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
പവനാംദോലിതാംഭോജദലപര്വാംതവര്ത്തിനാമ്
കാറ്റിൽ ആടുന്ന താമരയുടെ ഇലകളുടെ അറ്റങ്ങളിൽ പാർക്കുന്നവരെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമഃ സൂര്യ്യാത്മനേ തുഭ്യം സംവിത്കിരണമാലിനേ
സൂര്യൻതന്നെ സ്വരൂപമായി, ചൈതന്യത്തിന്റെ കിരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമസ്തസ്മൈ യമവതേ യോഗിനാം ഗതയേ സദാ
യമനായവനേ, യോഗിമാർക്ക് എപ്പോഴും ആശ്രയമായവനേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യജ്ഞായ ഭുക്തഹവിഷ ഋഗ്യജുഃസാമരൂപിണേ 2.8.6.
യജ്ഞമായവനേ, ഹോമം സ്വീകരിച്ചവനേ, ഋക്, യജുസ്, സാമ Vedങ്ങൾ ആയി പ്രത്യക്ഷമായവനേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ശാംതായ ധര്മനിധയേ ക്ഷേത്രജ്ഞായാമൃതാത്മനേ ഘോരായ മായാവിധയേ സഹസ്രശിരസേ നമഃ
ശാന്തനായവനേ, ധർമ്മത്തിന്റെ നിധിയായവനേ, ക്ഷേത്രജ്ഞനായ അമൃതാത്മാവേ, ഭയങ്കരനായ മായാവിദ്ധനായ ആയിരം തലകളുള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യോഗനിദ്രാത്മനേ നാഭിപദ്മോദ്ഭൂതജഗത്സൃജേ
യോഗനിദ്രയാണ് സ്വരൂപമായവനേ, നാഭിയിലെ താമരയിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
കാര്യമേയായ ബലിനേ ജീവായ പരമാത്മനേ
പ്രവൃത്തികളുടെ ലക്ഷ്യവും അളവുമാകുന്നവനേ, ബലവാനായ ജീവനായ പരമാത്മാവേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ദൃപ്തായ സിംഹവപുഷേ ദൈത്യസംഹാരകാരിണേ
ഗർവ്വമുള്ളവനേ, സിംഹശരീരമുള്ളവനേ, ദാനവരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
സംസാരകാരണാജ്ഞാനമഹാസംതമസച്ഛിദേ
സംസാരത്തിന് കാരണമാകുന്ന അജ്ഞാനത്തിന്റെ മഹാന്ധകാരത്തെ ചിരുതുടയ്ക്കുന്നവനേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ശാന്തായ ശാന്തകല്ലോലകൈവല്യപദദായിനേ
ശാന്തനായവനേ, ആഴമുള്ള ശാന്തതയും തരംഗരഹിതമായ മോക്ഷപദവും നൽകുന്നവനേ, നിന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഇന്ദീവരദലശ്യാമം സ്ഫൂര്ജത്കിംജല്കവിഭ്രമമ്
നീലവര്ണമുള്ള താമരയുടെ ഇലപോലെയുള്ള കറുപ്പും, തിളങ്ങുന്ന പുഷ്പരേണുക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും ആയവനായിരുന്നു.
വവര്ഷ ദൃഷ്ടിസുധയാ സര്വാന്ദേവാന്കൃപാന്വിതഃ
അവൻ കരുണയോടെ ദൃഷ്ടിയുടെ അമൃതം മുഴുവൻ ദേവന്മാര്ക്കും ചൊരിഞ്ഞു.
ദൈതേയൈര്വിക്രമാക്രാന്തം പദം സമരദര്പിതൈഃ
യുദ്ധത്തിൽ ഉല്ലാസത്തോടെ ദൈത്യന്മാർ വീര്യത്തോടെ പിടിച്ചെടുത്ത സ്ഥലം.
സബലൈര്ബലഹീനാനാം പ്രതാപോ വിജിതഃ പരൈഃ 2.8.6.
ശക്തിയുള്ളവരുടെ വീര്യം ദുർബലരെ കീഴടക്കി, പിന്നെ അതും മറ്റുള്ളവരാൽ ജയിക്കപ്പെട്ടു.
അയോധ്യാനഗരേ ഗത്വാ കരിഷ്യേ തപ ഉത്തമമ്
ഞാൻ അയോധ്യാ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി ഏറ്റവും ഉന്നതമായ തപസ്സ് ചെയ്യാം.
ഭവന്തോഽപി തപസ്തീവ്രം കുര്വംത്വമലമാനസാഃ
നിങ്ങളും മനസ്സു ശുദ്ധിയോടെ കഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്യണം.
അഗസ്ത്യ ഉവാച ഇത്യുക്ത്വാംതര്ദധേ ദേവാന്ദേവോ ഗരുഡവാഹനഃ
അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഗരുഡവാഹനനായ ദേവൻ ദേവന്മാരുടെ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
ഗുപ്തോ ഭൂത്വാ യദാ വിദ്വന്സുരതേജോഭിവൃദ്ധയേ
അവൻ മറഞ്ഞപ്പോൾ, ദൈവശക്തി ദേവന്മാരിൽ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ആയിരുന്നു, ജ്ഞാനിയേ.
ആഗതസ്യ ഹരേഃ പൂര്വം യത്ര ഹസ്തതലാച്ച്യുതമ്
ഹരിയുടെ വരവിനു മുമ്പ് അവന്റെ കൈയിലുനിന്ന് എന്തോ വീണിരുന്ന സ്ഥലത്താണ്—
തയോര്ദര്ശനമാത്രേണ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
അവ രണ്ടിനെ കാണുന്നവൻക്ക് മാത്രം എല്ലാ പാപങ്ങൾ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.
ജിത്വാ ദൈത്യാന്രണൈഃ സര്വാന്സംപ്രാപ്യ സ്വപദാന്യഥ
യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും ജയിച്ച്, പിന്നെ അവൻ തന്റെ സ്വസ്ഥലത്ത് എത്തി.
തതഃ സര്വേ സമേത്യാശു ബൃഹസ്പതിപുരസ്സരാഃ ഹരിം ദ്രഷ്ടുമഥാഗച്ഛന്നയോധ്യായാം സമുത്സുകാഃ
അതിനുശേഷം, ബൃഹസ്പതി മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച് എല്ലാവരും ഹരിയെ കാണാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ അയോധ്യയിലേക്ക് വേഗത്തിൽ ചേർന്നു.
ആഗത്യ ച തതഃ ശ്രുത്വാ നാനാവിധഗുണാദരമ് ഹരിമേകാഗ്രമനസാ ധ്യായന്തോ ധ്യാനനിഷ്ഠിതാഃ
അവിടെ എത്തി, ഹരിയുടെ വിവിധ ഗുണങ്ങളും മഹത്വവും കേട്ടു, മനസ്സു മുഴുവൻ ഹരിയിൽ ഏകാഗ്രമാക്കി, ധ്യാനത്തിൽ സ്ഥിരരായി.
താനാഗതാന്സമാലോക്യ പദഭക്ത്യാ കൃതാനതീന് 2.8.6.
അവിടെ എത്തിയവരെ, അർപ്പിതഭക്തിയോടെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിക്കുന്നവരെ കണ്ടു—
അധുനാ ഭവതാമിച്ഛാം കാം കരോമി സുരാ അഹമ്
ഇപ്പോൾ, ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏത് ഇഷ്ടവും ഞാൻ നിവർത്തിക്കും.
ദേവാ ഊചുഃ ഭഗവന്ദേവദേവേശ ത്വയാ സംപ്രതി സര്വശഃ
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: ഭഗവൻ, ദേവദേവനേ, നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലാം പൂർത്തിയാക്കി.
തഥാപി സര്വദാ ഭാവ്യം നിത്യം ദേവ ത്വയാ വിഭോ
എങ്കിലും, ദൈവമേ, നിങ്ങൾ എന്നും, എപ്പോഴും ഇവിടെ നിലനിൽക്കണം.
ഏവമേവ സദാ കാര്യം ശത്രുപക്ഷവിനാശനമ്
ഇങ്ങനെ ശത്രുക്കളുടെ പക്ഷം നശിപ്പിക്കേണ്ടത് എല്ലായ്പ്പോഴും ചെയ്യേണ്ടതാണ്.
ശ്രീമതാം തേജസോ വൃദ്ധിം കരിഷ്യാമി സദാസുരാഃ
ശ്രീമാന്മാരുടെ തേജസ് ഞാൻ എപ്പോഴും വർദ്ധിപ്പിക്കും, ദേവന്മാരേ.