പൃഷ്ടശ്ച ബ്രൂഹി ചേദ്ഭേക ത്വയാ ദൃഷ്ടോ ഹുതാശനഃ ൬.൯൦.
നീ ചോദിച്ചാൽ, കപ്പയെ, പറയൂ, നീ അഗ്നിദേവനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?
അസ്മിഞ്ജലാശയേ വഹ്നിഃ സാംപ്രതം പര്യവസ്ഥിതഃ
ഇപ്പോഴിതാ ഈ വെള്ളക്കുളം തന്നിലാണ് അഗ്നി ഇപ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്നത്.
അസ്മാകം നിധനം പ്രാപ്തം കുടുമ്ബം സുരസത്തമാഃ
നമ്മളുടേയും നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളുടേയും നാശം എത്തി, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
തച്ഛ്രുത്വാ തേ സുരാഃ സര്വേ സര്വതസ്തം ജലാശയമ്
അത് കേട്ട ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ആ വെള്ളക്കുളം ചുറ്റി നിന്നു.
യസ്മാദ്ഭേക ത്വയാ മൂഢ ദേവേഭ്യോഽഹം നിവേദിതഃ
കപ്പയെ, നീ മണ്ടനായതുകൊണ്ട് ദേവന്മാരെ എന്നെക്കുറിച്ച് അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏവമുക്ത്വാ തതഃ സ്ഥാനാത്തതോ വഹ്നിര്വിനിര്ഗതഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അഗ്നി ആ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് പുറത്ത് പോയി.
ഭോഭോ വഹ്നേ കിമര്ഥം ത്വം ദേവാന്ദൃഷ്ട്വാ പ്രഗച്ഛസി
അഗ്നേ, ദേവന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ നീ എന്തുകൊണ്ട് പോകുന്നു?
ത്വയ്യാഹുതിര്ഹുതാ സമ്യഗാദിത്യമുപതിഷ്ഠതേ
നിനക്കായി യഥാസമയം ഹോമം ചെയ്താൽ, അതു സൂര്യനിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്.
തസ്മാദ്ധാതാ വിധാതാ ച ത്വമേവ ജഗതഃ സ്ഥിതഃ
അതിനാൽ, നീയാണു സൃഷ്ടാവും നിയമാവുമാണ്, ഈ ലോകം നിലനിൽക്കുന്നത്.
അഗ്നിഷ്ടോമാദികാ യജ്ഞാസ്ത്വയി സര്വേ പ്രതിഷ്ഠിതാഃ
അഗ്നിഷ്ടോമം തുടങ്ങി എല്ലായാഗങ്ങളും നിനക്കിലാണ് ആധാരം.
ത്വമഗ്നേ സര്വഭൂതാനാമന്തശ്ചരസി സര്വദാ ൬.൯൦.
അഗ്നേ, നീ എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്നു.
തസ്മാത്കുരു പ്രസാദം ത്വം സര്വേഷാം ച ദിവൌകസാമ്
അതിനാൽ, ദേവലോകത്തിലെ എല്ലാവർക്കും അനുഗ്രഹം കാണിക്കണം.
സൂത ഉവാച പ്രോവാച പ്രണയാത്കോപം കൃത്വാ നത്വാ ച പദ്മജമ്
സൂതൻ പറഞ്ഞു: സ്നേഹത്താൽ കോപം നിയന്ത്രിച്ച്, പദ്മജനോടു നമസ്കരിച്ച് അഗ്നി പറഞ്ഞു.
അഹം കോപം സമാധായ ശക്രസ്യോപരി പദ്മജ
പദ്മജ, ഞാൻ എന്റെ കോപം ഇന്ദ്രനിലേക്കാണ് തിരിച്ചതു.
അനാവൃഷ്ട്യാ മഹേന്ദ്രസ്യ സംജാതശ്ചൌഷധീക്ഷയഃ
മഹേന്ദ്രന്റെ വരൾച്ച കാരണം ഔഷധികൾ നശിച്ചു.
ഏതസ്മാത്കാരണാന്നഷ്ടോ ന കാമാന്ന ച സംഭ്രമാത്
ഇതിനാലാണ് ഞാൻ അപ്രത്യക്ഷനായത്, ആഗ്രഹത്താലോ ആശയക്കുഴപ്പത്താലോ അല്ല.
തച്ഛ്രുത്വാ സ ചതുര്വക്ത്രഃ ശക്രമാഹ തതഃ പരമ്
അത് കേട്ട നാലുമുഖൻ പിന്നെ ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു.
ജ്യേഷ്ഠം ഭ്രാതരമുല്ലംഘ്യ ശംതനുഃ പൃഥിവീപതിഃ
ജ്യേഷ്ഠനായ സഹോദരനെ അവഗണിച്ച്, ഭൂമിരാജാവായ ശന്തനു...
ഏതസ്മാത്കാരണാദ്വൃഷ്ടിഃ സംനിരുദ്ധാ മയാ പ്രഭോ
ഈ കാരണത്താലാണ് ഞാൻ മഴ പിറകോട്ടുവലിച്ചിരുന്നത്, പ്രഭോ.
തസ്യാക്രമസ്യ സംപ്രാപ്തം പാപം തേന മഹീഭുജാ
അവൻ ചെയ്ത അതിക്രമത്തിന്റെ പാപം ആ ഭൂപാലനിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
മദ്വാക്യാദ്യാതി നോ നാശം യാവദേതജ്ജഗത്ത്രയമ് ൬.൯൦.
എന്റെ കല്പന പ്രകാരം, ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം നാശം സംഭവിക്കില്ല.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ശക്ര ആദിദേശ ത്വരാന്വിതഃ
അതിനിടയിൽ, അതിവേഗം ഇന്ദ്രൻ ആജ്ഞ നൽകി.
തേഽപി ശക്രസമാദേശാത്സമസ്തധരണീതലമ്
ഇന്ദ്രന്റെ കല്പനപ്രകാരം അവർ എല്ലാവരും ഭൂമിയുടെ മേൽപ്പുറത്തേക്ക് പോയി.
അഥാബ്രവീത്പുനര്ബ്രഹ്മാ ദേവൈഃ സാര്ധം ഹുതാശനമ് സാംപ്രതം ത്വം വരം മത്തഃ പ്രാര്ഥയസ്വാഭിവാംഛിതമ്
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവു് ദേവന്മാരോടൊപ്പം അഗ്നിയോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'നീ ഇപ്പോൾ എന്നിൽനിന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം ചോദിക്കൂ.'
അയം ജലാശയഃ പുണ്യോ മന്നാമ്നാ പൃഥിവീതലേ
എന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ പുണ്യമായ ജലാശയം ഭൂമിയിൽ ഉണ്ട്.
അത്ര യഃ പ്രാതരുത്ഥായ സ്നാത്വാ ശ്രദ്ധാ സമന്വിതഃ തസ്യ തുഷ്ടിസ്ത്വയാ കാര്യാ ദ്രുതം മദ്വാക്യതഃ പ്രഭോ
ഇവിടെ ആരെങ്കിലും രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ്, വിശ്വാസത്തോടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, എന്റെ കല്പനപ്രകാരം നീ ഉടൻ അവനു് സന്തോഷം നൽകണം, പ്രഭോ.
അത്ര യഃ പ്രാതരുത്ഥായ സ്നാത്വാ വൈ വേദവിദ്ദ്വിജഃ
ഇവിടെ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ്, സ്നാനം ചെയ്യുന്നവനും, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ബ്രാഹ്മണനും,
അഗ്നിഷ്ടോമസ്യ യജ്ഞസ്യ സകലം ലപ്സ്യതേ ഫലമ്
അവൻ അഗ്നിഷ്ടോമ യാഗത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഫലവും നേടും.
ഏവമുക്ത്വാ സ ഭഗവാന്വിരരാമ പിതാമഹഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാനായ പിതാമഹൻ മൗനം പാലിച്ചു.
ഏവം തത്ര സമുദ്ഭൂതം വഹ്നിതീര്ഥം മഹാദ്ഭുതമ്
അങ്ങനെ അവിടെ അത്ഭുതകരമായ വഹ്നി തീർത്ഥം ഉദിച്ചു.