തത്കഥം സംക്ഷയസ്തസ്യാഃ കര്തും കേനാപി ശക്യതേ
അവളെ ആര്ക്കും നശിപ്പിക്കാന് എങ്ങനെ കഴിയുമെന്നു പറയൂ.
പരം തത്ര കരിഷ്യാമി സുഖോപായം സുരേശ്വരാഃ
ദേവന്മാരേ, അവിടെ സന്തോഷം നല്കുന്ന ഒരു മാര്ഗം ഞാന് ഒരുക്കാം.
ഏവമുക്ത്വാ തതോ ധ്യാനം ചക്രേ ദേവോ മഹേശ്വരഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹേശ്വരന് ധ്യാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
തസ്യാംതര്ഗതമാസീനമംഗുഷ്ഠാഗ്രമിതം ശുഭമ് ൬.൮൯.
അവളില് അംഗുഷ്ഠത്തിന്റെ അഗ്രം പോലെ ഒരു ശുഭമായത് ഉണ്ടായിരുന്നു.
തസ്യൈവം ധ്യായമാനസ്യ തൃതീയനയനാത്തതഃ
അവന് ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ചിരിക്കുമ്പോള് അവന്റെ മൂന്നാം കണ്ണില് നിന്ന്
അഥ സാ പ്രാഹ തം ദേവം പ്രണിപത്യ മഹേശ്വരമ്
പിന്നീട് അവള് മഹേശ്വരനെ സമീപിച്ച് നമസ്കരിച്ചു സംസാരിച്ചു.
ശ്രീമാതുര്ജഗതാം മുഖ്യേ താഭ്യാം പൂജാം ത്വമാചര
ലോകത്തിന്റെ പ്രധാനമായ അമ്മയായ ആ രണ്ടുപേരെയും നീ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം.
കന്യകാം സംപരിത്യജ്യ തവാന്വയവിവര്ദ്ധിതാമ്
നിന്റെ വംശത്തിൽ വളർന്നു വന്ന കന്യകയെ നീ പൂർണ്ണമായും വിട്ടുവിടണം.
കൌമാരബ്രഹ്മചര്യ്യേണ ത്വയാപി ച സുഭക്തിതഃ
യൗവനകാലത്തെ ബ്രഹ്മചര്യവും നിന്റെ ആത്മഭക്തിയും കൊണ്ടു നീ ജീവിക്കണം.
തവ പൂജാ കരിഷ്യന്തി യേ നരാ ഭക്തിതത്പരാഃ
ഭക്തിയിൽ മനസ്സു നിക്ഷേപിച്ചിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ നിന്നെയും പൂജിക്കും.
ഏവമുക്ത്വാ തതസ്തസ്യാ മംത്രമാര്ഗം യഥോചിതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം അവളോട് യുക്തമായ മന്ത്രപദ്ധതി അദ്ദേഹം വെളിപ്പെടുത്തി.
തതോ വിസര്ജയാമാസ ദത്ത്വാ ഛത്രാദിഭൂഷണമ്
പിന്നീട് ഛത്രം മുതലായ അലങ്കാരങ്ങൾ നൽകി അവളെ വിടവാങ്ങിച്ചു.
കന്യകാഃ പൂജയിഷ്യംതി പാദുകേ തേ സുശോഭനേ
കന്യകമാർ നിന്റെ മനോഹരമായ പാദുകകൾ പൂജിക്കും.
കൌമാരബ്രഹ്മചര്യ്യേണ ഭവിഷ്യത്യന്വയഃ കഥമ് ൬.൮൯.
യൗവനകാലത്തെ ബ്രഹ്മചര്യത്തിലൂടെ നിന്റെ വംശം എങ്ങനെ തുടരും?
ശ്രീഭഗവാനുവാച യസ്യായസ്യാഃ പ്രസന്നാ ത്വം കന്യകായാ വദിഷ്യസി
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: നീ സന്തോഷത്തോടെ ഏത് കന്യകയോടും സംസാരിച്ചാൽ—
ഏവം ചാന്യാ മഹാഭാഗേ പാരംപര്യേണ കന്യകാഃ ൪൨ തതഃ സാ താം സമാസാദ്യ പാദുകാസംഭവാം ഗുഹാമ്
അങ്ങനെ, മഹാഭാഗ്യശാലിയായവളേ, പാരമ്പര്യമായി മറ്റു കന്യകമാരും പിന്നെ അവൾ പാദുകയിൽ നിന്നുണ്ടായ ഗുഹയെ എത്തിച്ചേരും.
പാദുകാഭ്യാം നരഃ പൂജാം പ്രകരോതി സമാഹിതഃ
ഒരു പുരുഷൻ ഏകാഗ്രതയോടെ പാദുകകൾ കൊണ്ട് പൂജ നടത്തുന്നു.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന കന്യാഹസ്തേന പാദുകേ
അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി കന്യകയുടെ കൈയിൽ നിന്നുള്ള പാദുകകൾ നേടണം.
വാംഛദ്ഭിഃ ശാശ്വതം സൌഖ്യമിഹ ലോകേ പരത്ര ച
ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ശാശ്വതമായ സന്തോഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ—
ഏതദ്വഃ സര്വമാഖ്യാതം മാഹാത്മ്യം പാദുകോദ്ഭവമ്
പാദുകയിൽ നിന്നുള്ള മഹാത്മ്യം മുഴുവൻ ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
യശ്ചൈതച്ഛൃണുയാദ്ഭക്ത്യാ ചതുര്ദശ്യാം സമാഹിതഃ
ആർ ഭക്തിയോടെ, ഏകാഗ്രതയോടെ, ചതുർദശി ദിവസത്തിൽ ഇത് കേൾക്കുകയാണോ—
ഇതി ശ്രീസ്കാന്ദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ ശ്രീമാതുഃ പാദുകാമാഹാത്മവര്ണനംനാമൈകോനനവതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിൽ, എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിലെ ആറാം ഭാഗമായ നാഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹാത്മ്യത്തിൽ, 'ശ്രീമാതാവിന്റെ പാദുകയുടെ മഹാത്മ്യവിവരണം' എന്ന പേരിലുള്ള എൺപത്തൊമ്പതാമത്തെ അധ്യായം.
ന തയോഃ കഥിതോത്പത്തിര്മാഹാത്മ്യം ച മഹാമതേ
അവരുടെ ഉത്ഭവവും മഹത്വവും ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല, മഹാമതിയുള്ളവനേ.
തസ്മാദ്വിസ്തരതോ ബ്രൂഹി ഏകൈകസ്യ പൃഥക്പൃഥക്
അതിനാൽ, ഓരോന്നെയും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം വിശദമായി പറയുക.
അഗ്നിതീര്ഥസമുദ്ഭൂതാം സര്വസൌഖ്യാവഹാം ശുഭാമ്
അഗ്നിതീർത്ഥത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച, എല്ലാ സുഖവും നൽകുന്ന, ശുഭമായതായ ഒരു വസ്തുവാണ് അതു.
സോമവംശസമുദ്ഭൂതഃ പ്രതീപോ നാമ ഭൂപതിഃ
ചന്ദ്രവംശത്തിൽ നിന്നു പ്രതീപൻ എന്നൊരു രാജാവു ജനിച്ചു.
തസ്യ പുത്രദ്വയം ജജ്ഞേ സര്വലക്ഷണലക്ഷിതമ്
അവനു എല്ലാ ഗുണങ്ങളുമുള്ള രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
അഥോ ശിവപദം പ്രാപ്തേ പ്രതീപേ നൃപസത്തമേ
അതിനുശേഷം, മഹാരാജാവായ പ്രതീപൻ ശിവന്റെ പദവിയിലേക്കു എത്തി.
തതശ്ച മംത്രിഭിഃ സര്വൈഃ ശംതനുസ്തസ്യ ചാനുജഃ
അതിനുശേഷം, എല്ലാ മന്ത്രിമാരും ചേർന്ന് അവന്റെ ഇളയമകനായ ശാന്തനുവിനെ രാജാവാക്കി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ശക്രോ ന വവര്ഷ ക്രുദ്ധാഽന്വിതഃ
ഇതിനിടയിൽ, കോപത്തോടെ ഇന്ദ്രൻ മഴ പെയ്യാൻ തയ്യാറായില്ല.