സ തം പ്രോവാച തേ ജിഹ്വാ വിപരീതാ ഭവിഷ്യതി
അവന് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ നാവ് ഇനി മറിച്ചിരിക്കും.'
പ്രവിഷ്ടോ ഭഗവാന്വഹ്നിര്യഥാ ദേവൈര്ന ലക്ഷ്യതേ
ഭഗവാന് അഗ്നി ദേവന്മാര്ക്ക് കാണാനാവാത്തവിധം അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
അത്രാഽസൌ തിഷ്ഠതേ വഹ്നിര്നിര്ഝരേ പര്വതസ്യ ച
ഇവിടെ അഗ്നി പാറയുടെ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലും മലയില് താമസിക്കുന്നു.
കൃച്ഛ്രാദഹം വിനിഷ്ക്രാംതസ്തസ്മാന്മൃത്യുമുഖാത്സുരാഃ
ദേവതകളേ, വലിയ കഷ്ടപ്പാടോടെ ഞാന് മരണത്തിന്റെ വായില് നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു.
ഭവിഷ്യസി വിജിഹ്വസ്ത്വം ശപ്ത്വാ തം ദര്ദുരം നൃപഃ
അവന് ആ തവളയെ ശപിച്ച് രാജാവു പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ഇനി നാവ് ഉണ്ടാകില്ല.'
തതോ ദേവഗണാഃ സര്വേ നിഷ്ക്രാംതാഃ സലിലാശ്രയാത്
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവതകളും വെള്ളത്തില് നിന്നു പുറത്തുവന്നു.
ത്വയാ ഹീനം ജഗത്സര്വം നാശം യാസ്യതി സത്വരമ്
നീ ഇല്ലാതെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ വേഗത്തിൽ നശിച്ചുപോകും.
ത്വം മുഖം സര്വദേവാനാം ത്വയി ലോകാഃ പ്രതിഷ്ഠിതാഃ വിനാശമേവ യാസ്യാമസ്തസ്മാത്ത്വം ത്രാതുമര്ഹസി
സകല ദേവന്മാരുടെയും മുഖം നീയാണല്ലോ; ലോകങ്ങൾ നിനക്കു ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ ഇല്ലാതെ ഞങ്ങൾ നശിച്ചുപോകും; അതിനാൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണ്ടത് നിനക്കാണ്.
ത്വം ബ്രഹ്മാ ത്വം മഹാദേവസ്ത്വം വിഷ്ണുസ്ത്വം ദിവാകരഃ 7.3.30.
നീ ബ്രഹ്മാവും മഹാദേവനും വിഷ്ണുവും സൂര്യനും ആണു.
ഇംദ്രാദ്യാ വിബുധാഃ സര്വേ ത്വദായത്താ ഹുതാശന കിമര്ഥം ഭഗവന്നസ്മാനനാഗാംസ്ത്യക്തുമിച്ഛസി
ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും എല്ലാവരും നിനക്കാണ് ആശ്രിതർ, യജ്ഞങ്ങളുടെ നാഥാ. ഭഗവൻ, ഞങ്ങൾ കുറ്റമില്ലാത്തവരെ നീ ഉപേക്ഷിക്കാൻ എന്തിനാണ് ആഗ്രഹം?
തസ്യൈവ നിര്ഝരസ്യാഥ തടസ്ഥോ വാക്യമബ്രവീത്
അതു തന്നെയുള്ള ആ ജലധാരയുടെ തീരത്ത് നിന്നു അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തേനൈവ ന കരോത്യേഷ വൃഷ്ടിം മര്ത്ത്യേ സുരേശ്വരഃ
ഇതിനാലാണ് ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ മനുഷ്യർക്കു മഴ നൽകുന്നില്ല.
അതോഽഹം ഭൂതലം ത്യക്ത്വാ പ്രവിഷ്ടോ നിര്ഝരേ ത്വിഹ
അതിനാൽ ഞാൻ ഭൂമിയെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഈ ജലധാരയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ദേവാപിര്നാമ ധര്മജ്ഞഃ ക്ഷത്രിയാണാം യശസ്കരഃ
ദേവാപി എന്ന ധർമ്മജ്ഞനും ക്ഷത്രിയരിൽ പ്രശസ്തനുമായവനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
പ്രതീപസ്തത്സുതഃ സാധുഃ സര്വശീലവതാം വരഃ സംത്യക്ത്വാ ജഗൃഹേ രാജ്യം ശംതനുസ്തത്സുതോഽവരഃ
അവന്റെ മകൻ പ്രതീപൻ നല്ലവനും സദാചാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായിരുന്നു. അവൻ രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ശാന്തനു എന്ന മകനു രാജ്യം നൽകി.
ഏതസ്മാത്കാരണാദ്രാജ്യേ തസ്യ വൃഷ്ടിര്നിരാകൃതാ
ഈ കാരണത്താലാണ് അവന്റെ രാജ്യത്ത് മഴ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടത്.
ദ്രുതമാജ്ഞാപയാമാസ വൃഷ്ട്യര്ഥം ജഗതീതലേ
അവൻ ഭൂമിയിൽ മഴയ്ക്കായി ഉടൻ ആജ്ഞ നൽകി.
അഥ ശക്രസമാദിഷ്ടാ വിദ്യുത്വന്തോ ബലാഹകാഃ പൂരയാമാസുരത്യുഗ്രാ ദ്യുതിമന്തോ മഹീപതേ
ശക്രന്റെ കല്പനപ്രകാരം മിന്നൽ നിറഞ്ഞ, പ്രകാശമുള്ള, അതിയായ ഭയങ്കരമായ മേഘങ്ങൾ ആകാശം നിറച്ചു, രാജാവേ.
തതോഽഗമത്പരാം തുഷ്ടിം ഭഗവാന്ഹവ്യവാഹനഃ 7.3.30.
അതിനുശേഷം ഹവ്യവാഹനൻ എന്ന അഗ്നിദേവൻ പരമസന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
ദേവാ ഊചുഃ യത്തേ പ്രിയം തദസ്മാകം സുശീഘ്രം ഹി നിവേദയ
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: നിനക്കു പ്രിയമായത് ഞങ്ങൾക്കു ഉടൻ അറിയിക്കൂ.
ഖ്യാതിം യാതു ധരാപൃഷ്ഠേ യുഷ്മാകം ഹി പ്രസാദതഃ
നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ നിങ്ങളുടെ കീർത്തി ഭൂമിയിൽ വ്യാപിക്കട്ടെ.
അത്ര സ്നാതോ നരഃ സമ്യഗഗ്നിലോകം പ്രയാസ്യതി
ഇവിടെ ശരിയായി സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ അഗ്നിയുടെ ലോകത്തെത്തും.
യസ്തിലാന്ദാസ്യതി നരസ്തീര്ഥേഽസ്മിന്സുസമാഹിതഃ
ഈ തീർത്ഥത്തിൽ മനസ്സോടെ യാരെങ്കിലും എള്ള് ദാനം ചെയ്താൽ—
വഹ്നിശ്ച ഭഗവാന്രാജന്യഥാപൂര്വമവര്തത
അഗ്നിദേവൻ മുമ്പുപോലെ തന്റെ പ്രവർത്തനം തുടരാൻ തുടങ്ങി.
യശ്ചൈത്പഠതേ നിത്യം പ്രാതരുത്ഥായ ചോത്തമമ്
ആരായാലും ദിവസേന രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു ഇതു വായിച്ചാൽ, അവൻ ഉന്നതമായ ഫലം നേടും.
അഹോരാത്രകൃതാത്പാപാത്സ ശൃണ്വന്നപി മുച്യതേ
ദിവസവും രാത്രിയും ചെയ്ത പാപങ്ങൾ പോലും കേൾക്കുന്നതിലൂടെ തന്നെ ഒരാൾക്ക് മോചനം ലഭിക്കും.
യത്ര സ്നാതോ നരഃ സമ്യങ്മുച്യതേ ബ്രഹ്മഹത്യയാ
ശുദ്ധമായി ഇവിടെ കുളിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപത്തിൽ നിന്ന് ഒരാൾക്ക് മോചനം ലഭിക്കും.
പുരാഽഽസീത്പാര്ഥിവോനാമ ഇംദ്രസേനോ മഹീപതിഃ പതിവ്രതാ പതിപ്രാണാ സദാ പത്യുഃ പ്രിയേ സ്ഥിതാ
പണ്ടൊരിക്കൽ ഇന്ദ്രസേനൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; അവൻ ഭൂമിയിൽ ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ ഭർത്താവിനോടു അഗാധമായ സ്നേഹവും ഭക്തിയും പുലർത്തി, എല്ലായ്പ്പോഴും ഭർത്താവിനുവേണ്ടി ജീവിച്ചിരുന്നു.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ സ രാജാ സപരിഗ്രഹഃ
അപ്പോൾ, കുറേ കാലം കഴിഞ്ഞ്, ആ രാജാവും കുടുംബവും അവരുടെ വിധിക്ക് വിധേയരായി.
തം നിഹത്യ ധനം ഭൂരി ഗൃഹീത്വാ പ്രസ്ഥിതോ ഗൃഹമ്
അവനെ കൊല്ലുകയും, ധനസമ്പത്ത് പിടിച്ചെടുത്ത്, ജയിച്ചവൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി.