ഹ്രിയംതേ ബാലകാ രാത്രൌ ഛിദ്രം പ്രാപ്യ സഹസ്രശഃ
രാത്രിയിൽ, വഴിയൊന്നുകിട്ടുമ്പോൾ, ആയിരക്കണക്കിന് കുട്ടികളെ അകറ്റിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു.
പ്രസാദഃ ക്രിയതാം തസ്മാദ്ബ്രാഹ്മണാനാം മഹാത്മനാമ്
അതിനാൽ, ആ മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദയ കാണിക്കണം.
തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ തതോംഽബാ കൃപയാന്വിതാ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അമ്പാ കരുണയോടെ നിറഞ്ഞു.
ഇമേ മത്പാദുകേ ദിവ്യേ ഗുഹാമധ്യഗതേ സദാ ൬.൮൯.
ഇവയാണ് എന്റെ ദിവ്യമായ പാദുകകൾ, എപ്പോഴും ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
യാ കാചില്ലൌല്യമാസ്ഥായ നിഷ്ക്രമിഷ്യതി മോഹതഃ
ആർക്കെങ്കിലും എങ്കിൽ അകമഴിഞ്ഞ്, മോഹത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകാൻ ശ്രമിച്ചാൽ,
പൂജാം കോ വാത്ര ചാഹാരസ്തസ്മാദ്ബ്രൂഹി സുരേശ്വരി
ഇവിടെ എന്താണ് പൂജയും അർപ്പണവും ചെയ്യേണ്ടത്, ദേവരാജ്ഞിയേ, ദയവായി പറയൂ.
പൂജാം സമ്യക്കരിഷ്യംതി സര്വാസാം ഭക്തിസംയുതാഃ
അവരൊക്കെയും ഭക്തിയോടെ ശരിയായി പൂജ നടത്തും.
പാദുകേ മേ പ്രപൂജ്യാദൌ മാംസ മദ്യാദിഭിഃ ക്രമാത്
ആദ്യം എന്റെ പാദുകകൾ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ച ശേഷം, ക്രമമായി മാംസം, മദ്യം തുടങ്ങിയവ അർപ്പിക്കണം.
തതസ്തഥേതി താഃ പ്രോച്യ ഗുഹാമധ്യേ വ്യവസ്ഥിതാഃ
അങ്ങനെ അവര് 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് ഗുഹയ്ക്കുള്ളില് തന്നെ താമസിച്ചു.
തതസ്തത്ര സമാഗത്യ പുരുഷാ അപി ദൂരതഃ പ്രയാംതി ച പരാം സിദ്ധിം ജന്മ മൃത്യുവിവര്ജിതാമ്
പിന്നീട്, ദൂരദൂരത്ത് നിന്ന് ആളുകളും അവിടെ എത്തി, ജനനമരണങ്ങളില്ലാത്ത പരമമായ സിദ്ധി നേടി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ നഷ്ടാ അഗ്നിഷ്ടോമാദികാഃ ക്രിയാഃ ॥ തീര്ഥയാത്രാവ്രതാന്യേവ സംയമാ നിയമാശ്ച യേ
ഇതിനിടയില് അഗ്നിഷ്ടോമം മുതലായ യാഗങ്ങള് ഇല്ലാതായി; തീര്ത്ഥയാത്രകളും വ്രതങ്ങളും നിയന്ത്രണങ്ങളും മാത്രം ശേഷിച്ചു.
യേ ചാപി ബ്രാഹ്മണാഃ ശാംതാഃ സദാ മദ്യസ്യ ദൂഷണമ്
ശാന്തരായ ബ്രാഹ്മണന്മാര് എപ്പോഴും മദ്യം അകറ്റി ജീവിച്ചു.
തര്പയംതി തഥാ മാംസൈസ്ത്യക്താശേഷമഖക്രിയാഃ
അവര് എല്ലാ യാഗങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് മാംസം കൊണ്ടു തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ഭീതാഃ സര്വേ ദേവാഃ സവാസവാഃ ൬.൮൯.
ഇതിനിടയില് ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവന്മാരും ഭയപ്പെട്ടു.
പ്രോചുര്മഹേശ്വരം ഗത്വാ വിനയാവനതാഃ സ്ഥിതാഃ
അവര് മഹേശ്വരന്റെ അടുക്കല് പോയി വിനയത്തോടെ നമിച്ചു സംസാരിച്ചു.
ദേവാ ഊചുഃ ഹാടകേശ്വരജേ ക്ഷേത്രേ പാദുകേ തത്ര സംസ്ഥിതേ
ദേവന്മാര് പറഞ്ഞു: ഹടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തില് പാദുകകള് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണാ അപിദേവേശ മദ്യമാംസേന ഭക്തിതഃ
ദേവാദിധേവാ, ബ്രാഹ്മണന്മാരും പോലും ഭക്തിയോടെ മദ്യം മാംസം കൊണ്ടാണ് പൂജ ചെയ്യുന്നത്.
നഷ്ടാ ധര്മക്രിയാ സര്വാ മര്ത്യലോകേത്ര സാംപ്രതമ്
മനുഷ്യലോകത്ത് എല്ലാം ധർമ്മകൃത്യങ്ങളും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാതായി.
തസ്മാത്ത്വം കുരു ദേവേശ യഥാ സ്യാത്പാദുകാക്ഷയഃ
അതിനാല് ദേവാദിധേവാ, പാദുകകള് നശിക്കാതിരിക്കാന് വേണ്ടത് ചെയ്യണമേ.
ജഗന്മാതാഽക്ഷയാ സാക്ഷാന്മമാ പി ജനനീ ച സാ
ലോകമാതാവ് ശാശ്വതയാണു; അവള് എന്റെ മാതാവും തന്നെയാണ്.
തത്കഥം സംക്ഷയസ്തസ്യാഃ കര്തും കേനാപി ശക്യതേ
അവളെ ആര്ക്കും നശിപ്പിക്കാന് എങ്ങനെ കഴിയുമെന്നു പറയൂ.
പരം തത്ര കരിഷ്യാമി സുഖോപായം സുരേശ്വരാഃ
ദേവന്മാരേ, അവിടെ സന്തോഷം നല്കുന്ന ഒരു മാര്ഗം ഞാന് ഒരുക്കാം.
ഏവമുക്ത്വാ തതോ ധ്യാനം ചക്രേ ദേവോ മഹേശ്വരഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹേശ്വരന് ധ്യാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
തസ്യാംതര്ഗതമാസീനമംഗുഷ്ഠാഗ്രമിതം ശുഭമ് ൬.൮൯.
അവളില് അംഗുഷ്ഠത്തിന്റെ അഗ്രം പോലെ ഒരു ശുഭമായത് ഉണ്ടായിരുന്നു.
തസ്യൈവം ധ്യായമാനസ്യ തൃതീയനയനാത്തതഃ
അവന് ഇങ്ങനെ ധ്യാനിച്ചിരിക്കുമ്പോള് അവന്റെ മൂന്നാം കണ്ണില് നിന്ന്
അഥ സാ പ്രാഹ തം ദേവം പ്രണിപത്യ മഹേശ്വരമ്
പിന്നീട് അവള് മഹേശ്വരനെ സമീപിച്ച് നമസ്കരിച്ചു സംസാരിച്ചു.
ശ്രീമാതുര്ജഗതാം മുഖ്യേ താഭ്യാം പൂജാം ത്വമാചര
ലോകത്തിന്റെ പ്രധാനമായ അമ്മയായ ആ രണ്ടുപേരെയും നീ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം.
കന്യകാം സംപരിത്യജ്യ തവാന്വയവിവര്ദ്ധിതാമ്
നിന്റെ വംശത്തിൽ വളർന്നു വന്ന കന്യകയെ നീ പൂർണ്ണമായും വിട്ടുവിടണം.
കൌമാരബ്രഹ്മചര്യ്യേണ ത്വയാപി ച സുഭക്തിതഃ
യൗവനകാലത്തെ ബ്രഹ്മചര്യവും നിന്റെ ആത്മഭക്തിയും കൊണ്ടു നീ ജീവിക്കണം.
തവ പൂജാ കരിഷ്യന്തി യേ നരാ ഭക്തിതത്പരാഃ
ഭക്തിയിൽ മനസ്സു നിക്ഷേപിച്ചിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ നിന്നെയും പൂജിക്കും.