ഉപയേമേ സുതഃ പാംഡോര്യാം പാര്ഥശ്ചാരുഹാസിനീമ്
പാണ്ഡുവിന്റെ മകൻ, മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയുള്ള അവളെ വിവാഹം ചെയ്തു.
ഏതദ്വഃ സര്വമാഖ്യാതം മാധബീജന്മസമ്ഭവമ്
മാധവിയുടെ ജന്മത്തിന്റെ ഉത്ഭവം നിങ്ങൾക്കു മുഴുവൻ പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു.
യശ്ചൈതത്പഠതേ മര്ത്യോ ഭക്ത്യാ യുക്തഃ ശൃണോതി വാ
ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ വായിക്കുന്നവനോ, കേൾക്കുന്നവനോ,
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ സുപര്ണാഖ്യതീര്ഥമാഹാത്മ്യേ മാധവ്യാ അശ്വമുഖ്യാഃ ശ്രീകൃഷ്ണതപശ്ചര്യയാ പദ്മാദത്തശാപവിമുക്തിപൂര്വക സുഭദ്രാത്വപ്രാപ്തിവര്ണനംനാമ ചതുരശീതിതമോഽധ്യായഃ
പരിണാമോദ്ഭവം സര്വം ശ്രുതമസ്മാഭിരദ്യ തത്
ഇന്ന് ഞങ്ങൾ മാറ്റങ്ങളാൽ ഉദിച്ചതെല്ലാം കേട്ടു.
തേന യത്കമലാ ശപ്താ ബ്രാഹ്മണേന മഹാത്മനാ
അത് കൊണ്ടാണ് മഹാത്മാവായ ബ്രാഹ്മണൻ നിന്നെ, കമലേ, ശപിച്ചത്.
ഗജവക്ത്രാ സമുത്പന്നാ മഹാവിസ്മയകാരിണീ
അതിനാൽ നീ ആനമുഖമായി ജനിച്ചു, അത്ഭുതം സൃഷ്ടിച്ചു.
സാ പ്രോക്താ ഹരിണാ തിഷ്ഠ കിഞ്ചിത്കാലാംതരേ ശുഭേ
അവളോട് ഹരിച്ഛോദിച്ചു: 'ശുഭേ, കുറേ സമയം കാത്തിരിക്കൂ.'
തതോഽഹം മേദിനീപൃഷ്ഠേ ഹ്യവതീര്യ സമുദ്രജേ
അതിനുശേഷം ഞാൻ ഭൂമിയുടെ മേൽഭാഗത്ത്, സമുദ്രത്തരികിൽ ഇറങ്ങി.
അവജ്ഞായാഥ സാ തസ്യ തദ്വാക്യം ശാര്ങ്ഗധന്വിനഃ
ശാരംഗധന്വി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവൾ അവഗണിച്ചു.
ഏതത്ക്ഷേത്രം സമാസാദ്യ ത്രികാലം സ്നാനമാചരത്
ഈ തിരുത്തലായ സ്ഥലത്ത് എത്തി, അവൾ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്നാനം നടത്തി.
താമുവാച തതോ ബ്രഹ്മാ വര്ഷാംതേ തുഷ്ടിമാഗതഃ
അവിടെ, ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ ബ്രഹ്മാവു അവളോട് പറഞ്ഞു.
ബ്രാഹ്മണേന സുക്രുദ്ധേന കസ്മിശ്ചിത്കാരണാംതരേ
ഒരു കാരണത്താൽ അതീവ കോപത്തോടെ ബ്രാഹ്മണൻ അവളെ ശപിച്ചു.
തസ്മാത്തദ്രൂപിണീം ഭൂയോ മാം കുരുഷ്വ പിതാമഹ ൬.൮൫.
അതുകൊണ്ട്, പിതാമഹാ, എന്നെ വീണ്ടും പഴയ രൂപത്തിലാക്കണം.
തവ ഭദ്രേ വിശേഷേണ തസ്മാത്ത്വം സ്വഗൃഹം വ്രജ
ഭദ്രേ, പ്രത്യേകിച്ച് നിന്നുവേണ്ടി, നീ തിരിച്ച് നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുക.
മഹത്ത്വം തേ മയാ ദത്തമദ്യപ്രഭൃതി ശോഭനേ
ശോഭനേ, ഇന്നുമുതൽ ഞാൻ നിന്നെ മഹത്വം നൽകി.
ഗജവക്ത്രാം നരോ യസ്ത്വാം പൂജയിഷ്യതി ഭക്തിതഃ
ആനമുഖമായിരിക്കുന്ന നിന്നെ ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ,
ദ്വിതീയാദിവസേ യസ്ത്വാം മഹാലക്ഷ്മീരിതി ബ്രുവന്
അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടാം ദിവസം നിന്നെ മഹാലക്ഷ്മി എന്നു വിളിച്ചാൽ,
സപ്തജന്മാംതരാണ്യേവ ന ഭവിഷ്യതി സോഽധനഃ
അവൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഒരിക്കലും ദരിദ്രനാകില്ല.
സാഽപി ഹൃഷ്ടാ ഗതാ ദേവീ യത്ര തിഷ്ഠതി കേശവഃ
അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ദേവി കേശവൻ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോയി.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതി സാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗര ഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ മഹാലക്ഷ്മീമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ പഞ്ചാശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ അശീതിസാഹസ്ര്യമായ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിൽ, ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിലെ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ മഹാലക്ഷ്മീമാഹാത്മ്യവിവരണം എന്ന അമ്പത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
നക്ഷത്രൈഃ സ്ഥാപിതാ ദേവീ വാംഛിതസ്യ പ്രദായിനീ
നക്ഷത്രങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതയായ ദേവി, ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നൽകുന്നു.
ദക്ഷസ്യ തനയാ പൂര്വം സപ്തവിംശതിസംഖ്യയാ
ദക്ഷന്റെ മക്കളായി മുമ്പ് ഇരുപത്തേഴു പെൺമക്കളുണ്ടായിരുന്നു.
താസാം മധ്യേ ഽഭവച്ചൈകാ രോഹിണീ തസ്യ വല്ലഭാ
അവരിൽ ഒരാൾ, രോഹിണി എന്നവൾ, അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളായിരുന്നു.
തതോ ദൌര്ഭാഗ്യസംതപ്താഃ സര്വാ സ്താ ദക്ഷകന്യകാഃ
അതിനുശേഷം, ദുർഭാഗ്യം മൂലം ദു:ഖിതരായി ദക്ഷന്റെ ആ പെൺമക്കൾ എല്ലാവരും ആയിരുന്നു.
സംസ്ഥാപ്യ ദേവതാം ദുര്ഗാം ശ്രദ്ധയാ പരയാ യുതാഃ
അവൾക്കൊപ്പമൊത്ത്, അവർ പരമവിശ്വാസത്തോടെ ദുർഗ്ഗാദേവിയെ ദേവതയായി സ്ഥാപിച്ചു.
തതഃ കാലേന മഹതാ താസാം സാ തുഷ്ടിമഭ്യഗാത്
അങ്ങനെ വലിയൊരു കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവരുടെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.
തസ്മാത്തത്പ്രാര്ഥ്യതാം ചിത്തേ യദ്യുഷ്മാകം വ്യവസ്ഥിതമ്
അതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ എന്ത് ആഗ്രഹമുണ്ടോ, അതു പ്രാർത്ഥിക്കാം.
തതഃ പ്രോചുശ്ച താഃ സര്വാഃ പ്രസാദാത്തവ വാംഛിതമ്
അപ്പോൾ അവർ എല്ലാവരും പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറട്ടെ.'
ഏകം പത്യുഃ സുഖം മുക്ത്വാ യത്സൌഭാഗ്യസമുദ്ഭവമ്
ഒരു ഭർത്താവിന്റെ സുഖം, അതാണ് സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ ഉറവിടം, അതൊഴികെ,
ഇങ്ങനെ മഹാപുരാണമായ ശ്രീസ്കാന്ദത്തിൽ, ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിലെ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലെ സുപർണതീർത്ഥത്തിലെ മഹാത്മ്യത്തിൽ, മാധവിയുടെ അശ്വമുഖ്യ കഥയും, ശ്രീകൃഷ്ണൻ തപസ്സ് ചെയ്തതിലൂടെ പത്മയുടെ ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിച്ച് സുബദ്രയായതിന്റെ വിവരണവും ഉള്ള എൺപത്തിയൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള എൺപത്തിയൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.