തത്പ്രഭാവാദിഹ പ്രാപ്തഃ സത്യമേതന്മയോദിതമ്
അവൻ അങ്ങനെ വന്നത് ആ ശക്തിയാൽ തന്നെയാണ്; ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്.
സ സര്വാഭ്യധികാം ഭൂതിം പ്രാപ്നുയാദ്വരവര്ണിനി
അവൻ എല്ലാരെയും മറികടക്കുന്ന ഐശ്വര്യം നേടും, മനോഹരവദനേ.
ഏതൈസ്തത്ര കൃതം സര്വൈര്ദേവി പ്രായോപവേശനമ് പ്രാസാദേ തത്ര നിര്മുക്താഃ പ്രാണൈര്യാംതി മമാംതികമ്
ഈവരെല്ലാവരും, ദേവി, അവിടെ ഉപവാസം ചെയ്ത് ജീവൻ വിട്ട്, ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നു എന്റെ അടുക്കൽ എത്തുന്നു.
വിസ്മയാവിഷ്ടഹൃദയാ സാധു സാധ്വിതി സാഽബ്രവീത്
ആശ്ചര്യത്തിൽ നിറഞ്ഞ ഹൃദയത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു: 'അറിയാം, അത്ഭുതം!'
തതഃപ്രഭൃതി ലോകേഽത്ര പുരുഷാ മുക്തിമിച്ഛവഃ
അത് മുതൽ ഈ ലോകത്ത് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ
പ്രായോപവേശനം കൃത്വാ ശ്രദ്ധയാ പരയാ യുതാഃ
പരമമായ വിശ്വാസത്തോടെ ഉപവാസം ചെയ്ത്,
ഏതദ്വഃ സര്വമാഖ്യാതം സര്വപാതകനാശനമ് ൬.൮൩.
സകല പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതെല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീസ്കന്ദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ശ്രീഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ സുപര്ണാഖ്യമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ത്ര്യശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം, 'സുപർണ്ണന്റെ മഹത്വവിവരണം' എന്ന പേരിൽ, ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിലെ ശ്രീഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു.
മാധവീം ഭഗിനീം പ്രാപ്യ ജന്മാംതരമുപസ്ഥിതാമ്
മാതാവിയുടെ സഹോദരിയായവളെ, മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ ലഭിച്ചു.
അശ്വവക്ത്രാം കരിഷ്യാമി തപസാ സുശുഭാനനാമ് സര്വം വിസ്തരതോ ബ്രൂഹി പരം കൌതൂഹലം ഹി നഃ
അവളെ അശ്വമുഖിയായും സുശുഭാനന എന്ന പേരിൽ തപസ്സിലൂടെ മാറ്റും; എല്ലാം വിശദമായി പറയൂ, ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ കൗതുകമാണ്.
ഗത്വാ വിഷ്ണുഃ സുരൈഃ സാര്ദ്ധം പ്രചക്രേ മംത്രനിശ്ചയമ്
വിഷ്ണു ദേവന്മാരോടൊപ്പം ചെന്നു, ആലോചന നടത്തി.
ഭാരാവതരണാര്ഥായ ദാനവാനാം വധായ ച
ഭൂഭാരം കുറയ്ക്കാനും ദാനവന്മാരെ സംഹരിക്കാനുമായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
ദേവക്യാ ജഠരേ ദേവഃ സംജാതോ ദൈത്യദര്പഹാ
ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ദൈവം, ദൈത്യരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കുന്നവൻ, ജനിച്ചു.
തസ്യാം ജജ്ഞേ ഹലീനാമ ബലഭദ്രഃ പ്രതാപവാന്
അവളിൽ ബലഭദ്രൻ എന്ന ഹലിനാമൻ ശക്തിയോടെ ജനിച്ചു.
തസ്യാം സാ മാധവീ ജജ്ഞേ അശ്വവക്ത്രസ്വരൂപധൃക് വാസുദേവസമായുക്താ വിഷാദം പരമം ഗതാ
അവളിൽ തന്നെയാണ് അശ്വമുഖിയായ രൂപം ധരിച്ച്, വാസുദേവനോടൊപ്പം, മാതാവി ജനിച്ചു; അവൾ വലിയ ദുഃഖത്തിൽ ആകുകയായിരുന്നു.
അഥ തേ യാദവാഃ സര്വേ കൃതശാന്തികപൌഷ്ടികാഃ
അപ്പോൾ യാദവന്മാർ എല്ലാവരും ശാന്തിയും പോഷണവും ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങൾ നടത്തി.
ഏവം സാ യൌവനോപേതാ തഥാ ദുഃഖസമന്വിതാ
അവൾ യൗവനത്തിൽ ആയിരുന്നെങ്കിലും ദു:ഖത്തിൽ മുളച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
തതശ്ച ഭഗവാന്വിഷ്ണുര്ജ്ഞാത്വാ താം ഭഗിനീം തഥാ ൬.൮൪.
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു, തന്റെ സഹോദരിയെ അങ്ങനെയായ നിലയിൽ കണ്ടു.
താമാദായ ഗതസ്തൂര്ണം ബലദേവസമന്വിതഃ
അവളെ ബാലദേവനോടൊപ്പം ഉടൻ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി.
ബ്രഹ്മാണം തോഷയാമാസ സമ്യഗ്യജ്ഞപരായണഃ
യജ്ഞത്തിൽ അർപ്പിതനായ അവൻ ബ്രഹ്മാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
തതസ്തുഷ്ടിം ഗതോ ബ്രഹ്മാ വര്ഷാംതേ തസ്യ ശാര്ങ്ഗിണഃ
ശാരംഗധനുസ് കൈവശമുള്ളവൻ ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
തവ പ്രസാദാത്സദ്വക്ത്രാ ഭൂയാദേതന്മമേപ്സിതമ്
നിന്റെ കൃപയാൽ, സദ്മുഖനായവാ, ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ലഭിക്കട്ടെ.
സുഭദ്രാ നാമ വിഖ്യാതാ വീരസൂഃ പതിവല്ലഭാ
സുബദ്ര എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായ, വീരന്മാരെ ജനിപ്പിക്കുന്ന, ഭർത്താവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളാണ്.
ഏതദ്രൂപാം പുമാന്യോഽത്ര പൂജയിഷ്യതി ഭക്തിതഃ
ഈ രൂപത്തിൽ അവളെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കുന്ന പുരുഷൻ,
ദ്വാദശ്യാം മാഘമാസസ്യ ഗംധപുഷ്പാനുലേപനൈഃ
മാഘമാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കളും ലേപനങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്,
യാ നാരീ പതിനാ ത്യക്താ വംധ്യാ വാ ഭക്തിസംയുതാ
ഭർത്താവിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവളോ, വന്ധ്യയോ, ഭക്തിയുള്ള സ്ത്രീ,
ഭവിഷ്യതി സുപുത്രാഢ്യാ സുഭഗാ സാ സുഖാന്വിതാ
അവൾ നല്ല മക്കളും ഭാഗ്യവും സന്തോഷവും ലഭിച്ചവളായി മാറും.
ഏവമുക്ത്വാ ചതുര്വക്ത്രോ വിരരാമ തതഃ പരമ് ൬.൮൪.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ചതുര്മുഖനായ ബ്രഹ്മാവ് മൗനമായി.
താമാദായ വിശാലാക്ഷീം ചംദ്രബിംബസമാനനാമ്
ചന്ദ്രബിംബം പോലെ മുഖമുള്ള, വിശാലാക്ഷിയായ അവളെ എടുത്തു,
അവതീര്ണാ ധരാപൃഷ്ഠേ ലക്ഷ്മീശാപപ്രപീഡിതാ
ലക്ഷ്മിയുടെ ശാപം മൂലം ദു:ഖിതയായി ഭൂമിയിൽ അവൾ ഇറങ്ങി.