ശാസനാനി പ്രദത്താനി ബ്രാഹ്മണാനാം മഹാത്മനാമ്
മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഉത്തരവുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
വിധ്വംസിതാഃ സ്ത്രിയോ നൈകാ വിധവാശ്ച വിശേഷതഃ ൪ കുമാര്യോ രൂപവത്യശ്ച തഥാ നിജ കുലോദ്ഭവാഃ
അനവധി സ്ത്രീകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് വിധവമാർ, അതുപോലെ തന്നെ സുന്ദരികളായ യുവതികളും അവരുടെ സ്വന്തം കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവരും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
ദേവതാരാധനം പൂജാം കര്തും നൈവ ദദാതി സഃ
ദേവതാരാധനയോ പൂജയോ ചെയ്യാൻ അവൻ അനുമതി നൽകിയില്ല.
പ്രോവാചാഥ ജനാന്സര്വാന്മാം പൂജയത സര്വദാ
അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു: 'എന്നെ എല്ലായ്പ്പോഴും ആരാധിക്കൂ.'
മയാ തുഷ്ടേന സര്വേഷാം സംപത്സ്യതി ഹൃദി സ്ഥിതമ്
എനിക്ക് സന്തോഷം ലഭിച്ചാൽ എല്ലാവർക്കും മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചതൊക്കെയും ലഭിക്കും.
തേന ശസ്ത്രവിഹീനാനാം വിശ്വസ്താനാം വധഃ കൃതഃ
അയാളാൽ ആയുധമില്ലാത്ത വിശ്വസിച്ചിരുന്നവരെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
അചൌരാഃ പ്രഗൃഹീതാശ്ച ചൌരാഃ സംരക്ഷിതാഃ സദാ ൬.൮൩.
ദോഷമില്ലാത്തവരെ പിടിച്ചു, കള്ളന്മാരെ എല്ലായ്പ്പോഴും സംരക്ഷിച്ചു.
ന കൃതം ച വ്രതം തേന ശ്രദ്ധാപൂതേന ചേതസാ
വിശ്വാസത്തോടെ മനസ്സ് ശുദ്ധമാക്കി ഒരുവ്രതവും അവൻ ആചരിച്ചില്ല.
ഏവം തസ്യ നരേന്ദ്രസ്യ പാപാസക്തസ്യ നിത്യശഃ
ഇങ്ങനെ പാപത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ള ആ രാജാവിന് എല്ലായ്പ്പോഴും
തതസ്തം വ്യാധിനാ ഗ്രസ്തം പുത്രപൌത്രവിവര്ജിതമ്
ശേഷം രോഗം പിടിച്ചും മക്കളും മുമ്മക്കളുമില്ലാതെയും അവൻ ആയിരുന്നു.
തം ച നിര്വാസയാമാസുസ്തസ്മാദ്ദേശാത്പദാതികമ്
അവനെ ആ ദേശത്തു നിന്ന് കാൽനടയായി പുറത്താക്കി.
സോഽപി സര്വൈഃ പരിത്യക്തസ്തേന പാപേന കര്മണാ
ആ പാപകരമായ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി അവനെയും എല്ലാവരും ഉപേക്ഷിച്ചു.
ഏകാകീ ഭ്രമമാണോഽഥ സോഽപി കഷ്ടവശം ഗതഃ
ഒറ്റയ്ക്ക് അലയുന്ന അവനും കഷ്ടതയുടെ അധീനനായി.
തതഃ പ്രാസാദമാസാദ്യ സുപര്ണാഖ്യസമുദ്ഭവമ്
ശേഷം, സുഫർണ്ണ എന്ന പേരിലുള്ള പ്രാസാദം അവൻ എത്തി.
തതോ ദിവ്യവപുര്ഭൂത്വാവിമാനവരമാശ്രിതഃ
അതിനുശേഷം, ദിവ്യരൂപം ധരിച്ച് അവൻ മനോഹരമായ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
സേവ്യമാനോപ്സരോഭിശ്ച സ്തൂയമാനശ്ച കിന്നരൈഃ
അവനെ അപ്സരസ്മാർ സേവിച്ചു, കിന്നരന്മാർ സ്തുതിച്ചു.
അഥ തം സംനിധൌ ദൃഷ്ട്വാ ഗൌരീ പപ്രച്ഛ സാദരമ് അനേന കിം കൃതം കര്മ യത്പ്രാപ്തോഽത്ര വിഭൂതിധൃക് ॥ ൬.൮൩.
അപ്പോൾ അവനെ സമീപത്ത് കണ്ടു ഗൗരി ആദരപൂർവ്വം ചോദിച്ചു: 'ഇവിടെ ഈ മഹത്വം ലഭിക്കാൻ ഏത് പ്രവർത്തിയാണ് ഇദ്ദേഹം ചെയ്തതെന്ന്?'
വേണുസംജ്ഞോ ധരാപൃഷ്ഠേ കുഷ്ഠവ്യാധിസമാകുലഃ
ഭൂമിയിൽ വേണു എന്നറിയപ്പെട്ട അവൻ കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ചവനായിരുന്നു.
സ സംത്യക്തോ നിജൈര്ദാരൈഃ ശത്രുവര്ഗേണ ധര്ഷിതഃ
സ്വന്തം ഭാര്യമാർ ഉപേക്ഷിച്ചും ശത്രുക്കളുടെ പീഡനവും അനുഭവിച്ചും അവൻ ആയിരുന്നു.
ഉപവാസപരിശ്രാംതഃ സാംനിധ്യം മമ യത്ര ച
ഉപവാസത്തിൽ ക്ഷീണിച്ചവൻ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തി.
തത്പ്രഭാവാദിഹ പ്രാപ്തഃ സത്യമേതന്മയോദിതമ്
അവൻ അങ്ങനെ വന്നത് ആ ശക്തിയാൽ തന്നെയാണ്; ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്.
സ സര്വാഭ്യധികാം ഭൂതിം പ്രാപ്നുയാദ്വരവര്ണിനി
അവൻ എല്ലാരെയും മറികടക്കുന്ന ഐശ്വര്യം നേടും, മനോഹരവദനേ.
ഏതൈസ്തത്ര കൃതം സര്വൈര്ദേവി പ്രായോപവേശനമ് പ്രാസാദേ തത്ര നിര്മുക്താഃ പ്രാണൈര്യാംതി മമാംതികമ്
ഈവരെല്ലാവരും, ദേവി, അവിടെ ഉപവാസം ചെയ്ത് ജീവൻ വിട്ട്, ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നു എന്റെ അടുക്കൽ എത്തുന്നു.
വിസ്മയാവിഷ്ടഹൃദയാ സാധു സാധ്വിതി സാഽബ്രവീത്
ആശ്ചര്യത്തിൽ നിറഞ്ഞ ഹൃദയത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു: 'അറിയാം, അത്ഭുതം!'
തതഃപ്രഭൃതി ലോകേഽത്ര പുരുഷാ മുക്തിമിച്ഛവഃ
അത് മുതൽ ഈ ലോകത്ത് മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ
പ്രായോപവേശനം കൃത്വാ ശ്രദ്ധയാ പരയാ യുതാഃ
പരമമായ വിശ്വാസത്തോടെ ഉപവാസം ചെയ്ത്,
ഏതദ്വഃ സര്വമാഖ്യാതം സര്വപാതകനാശനമ് ൬.൮൩.
സകല പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതെല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീസ്കന്ദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ശ്രീഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ സുപര്ണാഖ്യമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ത്ര്യശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം, 'സുപർണ്ണന്റെ മഹത്വവിവരണം' എന്ന പേരിൽ, ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിലെ ശ്രീഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു.
മാധവീം ഭഗിനീം പ്രാപ്യ ജന്മാംതരമുപസ്ഥിതാമ്
മാതാവിയുടെ സഹോദരിയായവളെ, മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ ലഭിച്ചു.
അശ്വവക്ത്രാം കരിഷ്യാമി തപസാ സുശുഭാനനാമ് സര്വം വിസ്തരതോ ബ്രൂഹി പരം കൌതൂഹലം ഹി നഃ
അവളെ അശ്വമുഖിയായും സുശുഭാനന എന്ന പേരിൽ തപസ്സിലൂടെ മാറ്റും; എല്ലാം വിശദമായി പറയൂ, ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ കൗതുകമാണ്.