തസ്യ ചായതനേ പുണ്യേ യോഗാത്പ്രാണാന്പരിത്യജേത് ॥ പ്രായോപവേശനം കൃത്വാ ന സ ഭൂയോഽപി ജായതേ
ആ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ യോഗബലത്തോടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, പ്രായോപവേശം ആചരിച്ചാൽ, അവൻ ഇനി ജനിക്കേണ്ടതില്ല.
അപി പാപ സമാചാരഃ കൌലോ വാ നിര്ഘൃണോഽപി വാ ൬.൮൨.
പാപകരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ ആയാലും, കൗലമാർഗ്ഗത്തിൽ ഉള്ളവൻ ആയാലും, ക്രൂരനായാലും —
ത്രികാലം പൂജയന്യസ്തു ശ്രദ്ധാപൂതേന ചേതസാ ॥। സംവത്സരം വസേത്സോഽപി ശിവലോകേ മഹീയതേ
ആൾ വിശ്വാസത്തോടെ മനസ്സു ശുദ്ധീകരിച്ച്, ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം പൂജിച്ചാൽ, ഒരു വർഷം മാത്രം അവിടെ പാർത്താലും ശിവലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടും.
അഥവാ സോമവാരേണ യസ്തം പശ്യതി മാനവഃ
അല്ലെങ്കിൽ, ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യൻ സോമവാരത്തിൽ അവനെ കണ്ടാൽ —
സോഽപി യാതി ന സംദേഹഃ പുരുഷഃ ശിവമന്ദിരേ
അവനും സംശയമില്ലാതെ ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തും.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന കലികാലേ വിശേഷതഃ
അതിനാൽ, പ്രത്യേകിച്ച് കലിയുഗത്തിൽ, എല്ലാ ശ്രമവുംകൊണ്ട് —
സംത്യാജ്യാശ്ച തഥാ പ്രാണാസ്തദഗ്രേപ്രായസംശ്രിതൈഃ
അവന്റെ മുമ്പിൽ വ്രതം എടുത്ത് അവിടെയേയ്ക്ക് ജീവൻ വിട്ടാൽ നന്നാണ്.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ശ്രീഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ സുപര്ണേശ്വരാഖ്യമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ദ്വ്യശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിൽ, എൺപത്തിരണ്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സമാഹിതയിൽ, ആറാമത്തെ നഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹാത്മ്യത്തിൽ, സുപർണേശ്വരാഖ്യ മഹാത്മ്യവിവരണം എന്ന എൺപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
അഹം വഃ കീര്തയിഷ്യാമി പുരാണേ യദുദാഹൃതമ്
പുരാണത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതു ഞാൻ നിങ്ങളോട് വിവരിക്കാം.
വേണുര്നാമ മഹീപാലഃ പുരാസീത്സൂര്യവംശജഃ
പണ്ടു സൂര്യവംശത്തിൽ ജനിച്ച വേണു എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
ശാസനാനി പ്രദത്താനി ബ്രാഹ്മണാനാം മഹാത്മനാമ്
മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഉത്തരവുകൾ നൽകിയിരുന്നു.
വിധ്വംസിതാഃ സ്ത്രിയോ നൈകാ വിധവാശ്ച വിശേഷതഃ ൪ കുമാര്യോ രൂപവത്യശ്ച തഥാ നിജ കുലോദ്ഭവാഃ
അനവധി സ്ത്രീകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് വിധവമാർ, അതുപോലെ തന്നെ സുന്ദരികളായ യുവതികളും അവരുടെ സ്വന്തം കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവരും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
ദേവതാരാധനം പൂജാം കര്തും നൈവ ദദാതി സഃ
ദേവതാരാധനയോ പൂജയോ ചെയ്യാൻ അവൻ അനുമതി നൽകിയില്ല.
പ്രോവാചാഥ ജനാന്സര്വാന്മാം പൂജയത സര്വദാ
അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു: 'എന്നെ എല്ലായ്പ്പോഴും ആരാധിക്കൂ.'
മയാ തുഷ്ടേന സര്വേഷാം സംപത്സ്യതി ഹൃദി സ്ഥിതമ്
എനിക്ക് സന്തോഷം ലഭിച്ചാൽ എല്ലാവർക്കും മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചതൊക്കെയും ലഭിക്കും.
തേന ശസ്ത്രവിഹീനാനാം വിശ്വസ്താനാം വധഃ കൃതഃ
അയാളാൽ ആയുധമില്ലാത്ത വിശ്വസിച്ചിരുന്നവരെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
അചൌരാഃ പ്രഗൃഹീതാശ്ച ചൌരാഃ സംരക്ഷിതാഃ സദാ ൬.൮൩.
ദോഷമില്ലാത്തവരെ പിടിച്ചു, കള്ളന്മാരെ എല്ലായ്പ്പോഴും സംരക്ഷിച്ചു.
ന കൃതം ച വ്രതം തേന ശ്രദ്ധാപൂതേന ചേതസാ
വിശ്വാസത്തോടെ മനസ്സ് ശുദ്ധമാക്കി ഒരുവ്രതവും അവൻ ആചരിച്ചില്ല.
ഏവം തസ്യ നരേന്ദ്രസ്യ പാപാസക്തസ്യ നിത്യശഃ
ഇങ്ങനെ പാപത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ള ആ രാജാവിന് എല്ലായ്പ്പോഴും
തതസ്തം വ്യാധിനാ ഗ്രസ്തം പുത്രപൌത്രവിവര്ജിതമ്
ശേഷം രോഗം പിടിച്ചും മക്കളും മുമ്മക്കളുമില്ലാതെയും അവൻ ആയിരുന്നു.
തം ച നിര്വാസയാമാസുസ്തസ്മാദ്ദേശാത്പദാതികമ്
അവനെ ആ ദേശത്തു നിന്ന് കാൽനടയായി പുറത്താക്കി.
സോഽപി സര്വൈഃ പരിത്യക്തസ്തേന പാപേന കര്മണാ
ആ പാപകരമായ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി അവനെയും എല്ലാവരും ഉപേക്ഷിച്ചു.
ഏകാകീ ഭ്രമമാണോഽഥ സോഽപി കഷ്ടവശം ഗതഃ
ഒറ്റയ്ക്ക് അലയുന്ന അവനും കഷ്ടതയുടെ അധീനനായി.
തതഃ പ്രാസാദമാസാദ്യ സുപര്ണാഖ്യസമുദ്ഭവമ്
ശേഷം, സുഫർണ്ണ എന്ന പേരിലുള്ള പ്രാസാദം അവൻ എത്തി.
തതോ ദിവ്യവപുര്ഭൂത്വാവിമാനവരമാശ്രിതഃ
അതിനുശേഷം, ദിവ്യരൂപം ധരിച്ച് അവൻ മനോഹരമായ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
സേവ്യമാനോപ്സരോഭിശ്ച സ്തൂയമാനശ്ച കിന്നരൈഃ
അവനെ അപ്സരസ്മാർ സേവിച്ചു, കിന്നരന്മാർ സ്തുതിച്ചു.
അഥ തം സംനിധൌ ദൃഷ്ട്വാ ഗൌരീ പപ്രച്ഛ സാദരമ് അനേന കിം കൃതം കര്മ യത്പ്രാപ്തോഽത്ര വിഭൂതിധൃക് ॥ ൬.൮൩.
അപ്പോൾ അവനെ സമീപത്ത് കണ്ടു ഗൗരി ആദരപൂർവ്വം ചോദിച്ചു: 'ഇവിടെ ഈ മഹത്വം ലഭിക്കാൻ ഏത് പ്രവർത്തിയാണ് ഇദ്ദേഹം ചെയ്തതെന്ന്?'
വേണുസംജ്ഞോ ധരാപൃഷ്ഠേ കുഷ്ഠവ്യാധിസമാകുലഃ
ഭൂമിയിൽ വേണു എന്നറിയപ്പെട്ട അവൻ കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ചവനായിരുന്നു.
സ സംത്യക്തോ നിജൈര്ദാരൈഃ ശത്രുവര്ഗേണ ധര്ഷിതഃ
സ്വന്തം ഭാര്യമാർ ഉപേക്ഷിച്ചും ശത്രുക്കളുടെ പീഡനവും അനുഭവിച്ചും അവൻ ആയിരുന്നു.
ഉപവാസപരിശ്രാംതഃ സാംനിധ്യം മമ യത്ര ച
ഉപവാസത്തിൽ ക്ഷീണിച്ചവൻ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തി.