ഗരുഡസ്യ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ ബാലഭാവാദപി പ്രഭോ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, പ്രഭുവേ, ഗരുഡന്റെ ബാല്യത്തിലും പോലും,
തസ്യ കന്യാ പുരാ ജാതാ മാധവീ നാമ സംമതാ
അവനു ഒരിക്കൽ മാധവി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായ ഒരു മകൾ ജനിച്ചു.
ന ദേവീ ന ച ഗന്ധര്വീ നാസുരീ ന ച പന്നഗീ
അവൾ ദേവിയല്ല, ഗാന്ധർവിയല്ല, അസുരിയല്ല, പന്നഗിയുമല്ല.
അഥ തസ്യാ വരാര്ഥായ ഗരുഡം വിഹഗാധിപമ്
അതിനുശേഷം, ആ പെൺകുട്ടിയുടെ വിവാഹത്തിനായി, പക്ഷികളുടേതാധിപനായ ഗരുഡൻ
ഏതസ്യാ മമ കന്യായാ വരം ത്വം വിഹഗാധിപ
എന്റെ ഈ മകള്ക്ക്, പക്ഷികളുടേതാധിപനായ നീ തന്നെയാണ് ഏറ്റവും അനുയോജ്യനായ വരൻ.
ത്വം ഭ്രമസ്വ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ഗൃഹീത്വേമാം ച കന്യകാമ്
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, നീ ഈ കന്യകയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് യാത്ര ചെയ്യണം.
തതസ്തസ്യാഃ കുമാര്യാ വൈ അനുരൂപം ഗുണാന്വിതമ് ൬.൮൦.
അതിനുശേഷം, ആ കന്യകയ്ക്ക് അനുയോജ്യവും ഗുണമുള്ളവനുമായ ഒരു വരൻ
ഏവമുക്തോഽഥ വിപ്രഃ സ തത്ക്ഷണാത്കന്യയാ സഹ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ആ കന്യകയുമായി ഉടൻ യാത്രയായി.
യംയം പശ്യതി വിപ്രഃ സ കുമാരം തരുണാകൃതിമ്
ബ്രാഹ്മണൻ കാണുന്ന ഓരോ യുവാവും,
കസ്യചിദ്രൂപമത്യുഗ്രം ന കുലം ച സുനിര്മലമ്
ചിലര്ക്ക് ഭയങ്കരമായ രൂപം ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവരുടെ വംശം ശുദ്ധമല്ലായിരുന്നു.
യസ്യ വാ ഗുണസന്ദോഹസ്തസ്യ നോ രൂപമുത്തമമ്
ചിലർക്കു നല്ല ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവരുടെ രൂപം അത്ര നല്ലതായിരുന്നില്ല.
ഏവം വര്ഷസഹസ്രാംതേ ഭ്രമതസ്തസ്യഭൂതലമ്
ഇങ്ങനെ ആയിരം വർഷം ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചശേഷം,
കദാചിദഥ തൌ ശ്രാന്തൌ ഭ്രമമാണാവിതസ്തതഃ
ഒരു ദിവസം, ഇരുവരും യാത്രയിൽ ക്ഷീണിച്ച് അലഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ,
ശ്വേതദ്വീപം സമാലോക്യ തഥാന്യാം ബദരീം ശുഭാമ്
അവർ ശ്വേതദ്വീപും അതുപോലെ തന്നെ പുണ്യമായ ബദരിയും കണ്ടു.
അഥ താഭ്യാം മുനിര്ദൃഷ്ടോ നാരദോ ബ്രഹ്മസംഭവഃ
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു ജനിച്ച നാരദമുനി അവർക്കു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ക്വ ദേവഃ പുംഡരീകാക്ഷഃ സാംപ്രതം വര്തതേ മുനേ ആവാഭ്യാം സംപ്രഹൃഷ്ടാഭ്യാം ന സംദൃഷ്ടഃ സ കേശവഃ
"മുനിയേ, കമലനയനനായ ദേവൻ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ് വസിക്കുന്നത്? ഞങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ഇവിടെ എത്തിയിട്ടും കേശവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല."
ഹാടകേശ്വരജേ ക്ഷേത്രേ സ സംതിഷ്ഠതി സര്വദാ ॥ ൬.൮൦.
"ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിൽ ആ ദേവൻ എന്നും നിലകൊള്ളുന്നു."
തസ്മാത്തദ്ദര്ശനാര്ഥായ ഗമ്യതാം തത്ര മാ ചിരമ്
"അതിനാൽ, അവനെ കാണാൻ വൈകാതെ അവിടെ പോകൂ."
അഹമപ്യേവ തത്രൈവ പ്രസ്ഥിതസ്തസ്യ ദര്ശനാത്
"ഞാനും അവനെ ദർശിക്കാൻ അവിടേക്ക് പോകുകയാണ്."
അഥ തൌ പക്ഷിവിപ്രേന്ദ്രൌ സ ച ബ്രഹ്മസുതോ മുനിഃ
അതിനുശേഷം ആ രണ്ടു പ്രധാന പക്ഷിമുനിമാരും ബ്രഹ്മപുത്രനായ ആ മുനിയും
അഥ ദൃഷ്ട്വാ മഹത്തേജോ വൈഷ്ണവം ദൂരതോഽപി തമ്
ദൂരത്ത് നിന്ന് തന്നെ വലിയ വൈഷ്ണവതേജസ് അവർ കണ്ടു.
അത്രൈവ ത്വം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ തിഷ്ഠ ദൂരേഽപി തേജസഃ
"ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, നീ ഈ സ്ഥലത്ത്, ആ തേജസ്സിൽ നിന്ന് അകലെ തന്നെ നിൽക്കുക."
നോ ചേത്സംപത്സ്യസേ ഭസ്മ പതംഗ ഇവ പാവകമ്
"അല്ലെങ്കിൽ, നീ ഒരു പുഴുവിനെപ്പോലെ തീയിൽ ചുട്ട് ചാരമാകും."
ആവാഭ്യാം തത്പ്രസാദേന സോഢമേതത്സുദുഃസഹമ്
"അവന്റെ കൃപ കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഈ അത്യന്തം സഹിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതിനെ സഹിച്ചിരിക്കുന്നത്."
ഏവം തം ബ്രാഹ്മണം തത്ര മുക്ത്വാ ദൂരേ സുതാന്വിതമ്
അങ്ങനെ, ആ ബ്രാഹ്മണനെയും അവന്റെ പുത്രന്മാരെയും അകലെ വിട്ട്,
ദിവ്യസ്തുതിപരൌ മൂര്ധ്നി ധൃതഹസ്താംജലീപുടൌ
ദൈവസ്തുതിയിൽ ലീനരായി, കൈകൾ തലയിൽ ചേർത്ത്,
ത്രിഃപരികമ്യ തം ദേവമഷ്ടാംഗം പ്രണതൌ ഹരിമ് ൬.൮൦.
അവർ ആ ദേവനെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, അഷ്ടാംഗപ്രണാമത്തോടെ ഹരിയെ വണങ്ങി.
പാദസംവാഹനാസക്താം വിഷ്ണു വക്ത്രാഹിതേക്ഷണാമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങൾ മസാജ് ചെയ്യുന്നതിൽ ലഗ്നരായി, ദൃഷ്ടി വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് പതിപ്പിച്ചു,
സന്നിവിഷ്ടാം തദഭ്യാശേ സമ്യഗ്ധ്യാനപരായണാമ്
അവർ അടുത്ത് ഇരുന്നു, മനസ്സിൽ മുഴുവൻ ധ്യാനത്തിൽ ലീനരായി.
അഥ തൌ വിഷ്ണുനാ ഹര്ഷാദുഭാവപി പ്രഹര്ഷിതൌ
അപ്പോൾ, വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപകൊണ്ട് ഇരുവരും ആനന്ദത്തിൽ മുങ്ങി.