നിവാരിതൈശ്ച ദക്ഷേണ സൂചിതേ വിഹഗാധിപേ
ദക്ഷന് നിയന്ത്രിച്ച, പക്ഷിരാജാവിനെ കുറിച്ച് സൂചിപ്പിച്ചവയാല്,
തതഃ പ്രോവാച സംഹൃഷ്ടോ വിനതാം ദയിതാം നിജാമ്
അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അവന് പ്രിയയായ വിനതയോട് പറഞ്ഞു,
യേന തേ ജായതേ പുത്രഃ സഹസ്രാക്ഷാധികോ ബലീ
നിനക്ക് ജനിക്കുന്ന മകന് ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രനേക്കാള് ശക്തനായിരിക്കും.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ തത്ക്ഷണാദേവ സംപപൌ
അവരുടെ ആ വാക്കുകള് കേട്ട ഉടനെ അവള് അതു കുടിച്ചു.
ഏവം തജ്ജലപാനേന തേജോവീര്യസമ ന്വിതഃ
അങ്ങനെ ആ വെള്ളം കുടിച്ചതിനാൽ അവൻ ശക്തിയും ഉജ്ജ്വലതയും ലഭിച്ചു.
യേനാമൃതം ഹൃതം വീര്യാത്പരിഭൂയ പുരംദരമ്
അവന്റെ ബലത്താൽ തന്നെ അമൃതം എടുത്തു, പുരന്ദരനെ അതിജീവിച്ചു.
യോ ജജ്ഞേ ദയിതോ വിഷ്ണോര്വാഹനത്വമുപാഗതഃ ൬.൮൦.
വിഷ്ണുവിന് പ്രിയനായവനും, അവന്റെ വാഹനം എന്ന സ്ഥാനം നേടിയവനുമാണ് അവൻ.
യേന പൂര്വം തപസ്തപ്ത്വാ ക്ഷേത്രേഽത്രൈവ മഹാത്മനാ
ഇവിടെ തന്നെയുള്ള ഈ സ്ഥലത്ത്, മഹാത്മാവായ അവൻ കഠിനതപസ്സു ചെയ്താണ്
പക്ഷാപ്തിര്യേന സംജാതാ യസ്യ ഭൂയോഽപി താദൃശീ
അവനാണ് ആദ്യം ചിറകുകൾ നേടിയത്, പിന്നെയും അത്തരം ചിറകുകൾ തന്നെ വീണ്ടും ലഭിച്ചു.
മുനയ ഊചുഃ കഥം തസ്യ ഗതൌ പക്ഷൌ ഗരുഡസ്യ മഹാത്മനഃ ഏതന്നോ വിസ്തരാദ്ബ്രൂഹി സൂതപുത്ര യഥാതഥമ്
മുനികൾ ചോദിച്ചു: മഹാത്മാവായ ഗരുഡന് എങ്ങനെ ചിറകുകൾ ലഭിച്ചു? സുതപുത്രാ, ദയവായി അതിന്റെ എല്ലാ വിശദാംശങ്ങളും ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.
ഗരുഡസ്യ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ ബാലഭാവാദപി പ്രഭോ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, പ്രഭുവേ, ഗരുഡന്റെ ബാല്യത്തിലും പോലും,
തസ്യ കന്യാ പുരാ ജാതാ മാധവീ നാമ സംമതാ
അവനു ഒരിക്കൽ മാധവി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായ ഒരു മകൾ ജനിച്ചു.
ന ദേവീ ന ച ഗന്ധര്വീ നാസുരീ ന ച പന്നഗീ
അവൾ ദേവിയല്ല, ഗാന്ധർവിയല്ല, അസുരിയല്ല, പന്നഗിയുമല്ല.
അഥ തസ്യാ വരാര്ഥായ ഗരുഡം വിഹഗാധിപമ്
അതിനുശേഷം, ആ പെൺകുട്ടിയുടെ വിവാഹത്തിനായി, പക്ഷികളുടേതാധിപനായ ഗരുഡൻ
ഏതസ്യാ മമ കന്യായാ വരം ത്വം വിഹഗാധിപ
എന്റെ ഈ മകള്ക്ക്, പക്ഷികളുടേതാധിപനായ നീ തന്നെയാണ് ഏറ്റവും അനുയോജ്യനായ വരൻ.
ത്വം ഭ്രമസ്വ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ഗൃഹീത്വേമാം ച കന്യകാമ്
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, നീ ഈ കന്യകയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് യാത്ര ചെയ്യണം.
തതസ്തസ്യാഃ കുമാര്യാ വൈ അനുരൂപം ഗുണാന്വിതമ് ൬.൮൦.
അതിനുശേഷം, ആ കന്യകയ്ക്ക് അനുയോജ്യവും ഗുണമുള്ളവനുമായ ഒരു വരൻ
ഏവമുക്തോഽഥ വിപ്രഃ സ തത്ക്ഷണാത്കന്യയാ സഹ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ആ കന്യകയുമായി ഉടൻ യാത്രയായി.
യംയം പശ്യതി വിപ്രഃ സ കുമാരം തരുണാകൃതിമ്
ബ്രാഹ്മണൻ കാണുന്ന ഓരോ യുവാവും,
കസ്യചിദ്രൂപമത്യുഗ്രം ന കുലം ച സുനിര്മലമ്
ചിലര്ക്ക് ഭയങ്കരമായ രൂപം ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവരുടെ വംശം ശുദ്ധമല്ലായിരുന്നു.
യസ്യ വാ ഗുണസന്ദോഹസ്തസ്യ നോ രൂപമുത്തമമ്
ചിലർക്കു നല്ല ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവരുടെ രൂപം അത്ര നല്ലതായിരുന്നില്ല.
ഏവം വര്ഷസഹസ്രാംതേ ഭ്രമതസ്തസ്യഭൂതലമ്
ഇങ്ങനെ ആയിരം വർഷം ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചശേഷം,
കദാചിദഥ തൌ ശ്രാന്തൌ ഭ്രമമാണാവിതസ്തതഃ
ഒരു ദിവസം, ഇരുവരും യാത്രയിൽ ക്ഷീണിച്ച് അലഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ,
ശ്വേതദ്വീപം സമാലോക്യ തഥാന്യാം ബദരീം ശുഭാമ്
അവർ ശ്വേതദ്വീപും അതുപോലെ തന്നെ പുണ്യമായ ബദരിയും കണ്ടു.
അഥ താഭ്യാം മുനിര്ദൃഷ്ടോ നാരദോ ബ്രഹ്മസംഭവഃ
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു ജനിച്ച നാരദമുനി അവർക്കു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ക്വ ദേവഃ പുംഡരീകാക്ഷഃ സാംപ്രതം വര്തതേ മുനേ ആവാഭ്യാം സംപ്രഹൃഷ്ടാഭ്യാം ന സംദൃഷ്ടഃ സ കേശവഃ
"മുനിയേ, കമലനയനനായ ദേവൻ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ് വസിക്കുന്നത്? ഞങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ഇവിടെ എത്തിയിട്ടും കേശവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല."
ഹാടകേശ്വരജേ ക്ഷേത്രേ സ സംതിഷ്ഠതി സര്വദാ ॥ ൬.൮൦.
"ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിൽ ആ ദേവൻ എന്നും നിലകൊള്ളുന്നു."
തസ്മാത്തദ്ദര്ശനാര്ഥായ ഗമ്യതാം തത്ര മാ ചിരമ്
"അതിനാൽ, അവനെ കാണാൻ വൈകാതെ അവിടെ പോകൂ."
അഹമപ്യേവ തത്രൈവ പ്രസ്ഥിതസ്തസ്യ ദര്ശനാത്
"ഞാനും അവനെ ദർശിക്കാൻ അവിടേക്ക് പോകുകയാണ്."
അഥ തൌ പക്ഷിവിപ്രേന്ദ്രൌ സ ച ബ്രഹ്മസുതോ മുനിഃ
അതിനുശേഷം ആ രണ്ടു പ്രധാന പക്ഷിമുനിമാരും ബ്രഹ്മപുത്രനായ ആ മുനിയും