പ്രഗൃഹ്യതാം വരോഽസ്മാകം യഃ സദാ വര്തതേ ഹൃദി
നമ്മുടെ ഹൃദയത്തില് എപ്പോഴും നിലനില്ക്കുന്ന വരം നിന്നെ ലഭിക്കട്ടെ.
ഏതല്ലിംഗം സമഭ്യര്ച്യ തസ്യാഽസ്തു ഹൃദി വാംഛിതമ് ॥ ൬.൭൯.
ഈ ലിംഗത്തെ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാല് ഹൃദയത്തിലെ ആഗ്രഹം നിവൃത്തിയാകും.
കുംഡേഽത്ര വാംഛിതം സദ്യഃ സഫലം സ ഹി ലപ്സ്യതേ
ഈ കുണ്ടില് എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും ഉടനെ ഫലം കിട്ടും, കാരണം അവന് അതു ഉറപ്പായി നേടും.
നിഷ്കാമോ വാഽഥ സംപൂജ്യ ലിംഗമേതച്ഛുഭാവഹമ്
അല്ലെങ്കില് ആഗ്രഹമില്ലാതെയും ഈ മംഗളമായ ലിംഗത്തെ പൂജിക്കാം.
ഐരാവതം സമാരുഹ്യ ദക്ഷയജ്ഞേ തതോ ഗതഃ
അയിരാവതം കയറിയിട്ട് ഇന്ദ്രന് ദക്ഷയാഗത്തിലേക്ക് പോയി.
ദക്ഷോഽപി വിധിവദ്യജ്ഞം ചകാര ദ്വിജസത്തമാഃ
ദക്ഷനും യജ്ഞം വിധിപ്രകാരം നടത്തി, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹ വാലഖില്യാശ്രമമാഹാത്മ്യകഥനംനാമൈകോനാശീതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ എണ്പത്തൊമ്പതാമത്തെ അധ്യായം, 'വാലഖില്യാശ്രമത്തിന്റെ മഹത്വം' എന്ന പേരിലുള്ളത്, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രം വിഭാഗത്തില്, എണ്പതിനിരണ്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ആറാം ഭാഗത്തില് സമാപിക്കുന്നു.
അഥ സുപര്ണാഖ്യമാഹാത്മ്യം ഭവിഷ്യംതി ഋഷയ ഊചുഃ യദേതദ്ഭവതാ പ്രോക്തം തേജോവീര്യസമന്വിതഃ
അതിനുശേഷം ഭാവിയില് സുപര്ണന്റെ മഹത്വം ഉണ്ടാകുമെന്ന് മഹർഷിമാര് പറഞ്ഞു: 'ഭഗവനേ, നിങ്ങള് പറഞ്ഞത് തേജസ്സും ശക്തിയും നിറഞ്ഞതാണ്.'
സ കഥം തത്ര സംഭൂത ഏതന്നോ വിസ്തരാദ്വദ
അവന് അവിടെ എങ്ങനെ ജനിച്ചു? ദയവായി അതിന്റെ വിശദാംശങ്ങള് ഞങ്ങള്ക്ക് പറയൂ.
തൈര്മംത്രൈര്വാലഖില്യൈശ്ച മഹാഽമര്ഷസമന്വിതൈഃ
വാലഖില്യന്മാരുടെ അത്യന്തം കോപം നിറഞ്ഞ മന്ത്രങ്ങളാല്,
നിവാരിതൈശ്ച ദക്ഷേണ സൂചിതേ വിഹഗാധിപേ
ദക്ഷന് നിയന്ത്രിച്ച, പക്ഷിരാജാവിനെ കുറിച്ച് സൂചിപ്പിച്ചവയാല്,
തതഃ പ്രോവാച സംഹൃഷ്ടോ വിനതാം ദയിതാം നിജാമ്
അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ അവന് പ്രിയയായ വിനതയോട് പറഞ്ഞു,
യേന തേ ജായതേ പുത്രഃ സഹസ്രാക്ഷാധികോ ബലീ
നിനക്ക് ജനിക്കുന്ന മകന് ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രനേക്കാള് ശക്തനായിരിക്കും.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ തത്ക്ഷണാദേവ സംപപൌ
അവരുടെ ആ വാക്കുകള് കേട്ട ഉടനെ അവള് അതു കുടിച്ചു.
ഏവം തജ്ജലപാനേന തേജോവീര്യസമ ന്വിതഃ
അങ്ങനെ ആ വെള്ളം കുടിച്ചതിനാൽ അവൻ ശക്തിയും ഉജ്ജ്വലതയും ലഭിച്ചു.
യേനാമൃതം ഹൃതം വീര്യാത്പരിഭൂയ പുരംദരമ്
അവന്റെ ബലത്താൽ തന്നെ അമൃതം എടുത്തു, പുരന്ദരനെ അതിജീവിച്ചു.
യോ ജജ്ഞേ ദയിതോ വിഷ്ണോര്വാഹനത്വമുപാഗതഃ ൬.൮൦.
വിഷ്ണുവിന് പ്രിയനായവനും, അവന്റെ വാഹനം എന്ന സ്ഥാനം നേടിയവനുമാണ് അവൻ.
യേന പൂര്വം തപസ്തപ്ത്വാ ക്ഷേത്രേഽത്രൈവ മഹാത്മനാ
ഇവിടെ തന്നെയുള്ള ഈ സ്ഥലത്ത്, മഹാത്മാവായ അവൻ കഠിനതപസ്സു ചെയ്താണ്
പക്ഷാപ്തിര്യേന സംജാതാ യസ്യ ഭൂയോഽപി താദൃശീ
അവനാണ് ആദ്യം ചിറകുകൾ നേടിയത്, പിന്നെയും അത്തരം ചിറകുകൾ തന്നെ വീണ്ടും ലഭിച്ചു.
മുനയ ഊചുഃ കഥം തസ്യ ഗതൌ പക്ഷൌ ഗരുഡസ്യ മഹാത്മനഃ ഏതന്നോ വിസ്തരാദ്ബ്രൂഹി സൂതപുത്ര യഥാതഥമ്
മുനികൾ ചോദിച്ചു: മഹാത്മാവായ ഗരുഡന് എങ്ങനെ ചിറകുകൾ ലഭിച്ചു? സുതപുത്രാ, ദയവായി അതിന്റെ എല്ലാ വിശദാംശങ്ങളും ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.
ഗരുഡസ്യ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ ബാലഭാവാദപി പ്രഭോ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, പ്രഭുവേ, ഗരുഡന്റെ ബാല്യത്തിലും പോലും,
തസ്യ കന്യാ പുരാ ജാതാ മാധവീ നാമ സംമതാ
അവനു ഒരിക്കൽ മാധവി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായ ഒരു മകൾ ജനിച്ചു.
ന ദേവീ ന ച ഗന്ധര്വീ നാസുരീ ന ച പന്നഗീ
അവൾ ദേവിയല്ല, ഗാന്ധർവിയല്ല, അസുരിയല്ല, പന്നഗിയുമല്ല.
അഥ തസ്യാ വരാര്ഥായ ഗരുഡം വിഹഗാധിപമ്
അതിനുശേഷം, ആ പെൺകുട്ടിയുടെ വിവാഹത്തിനായി, പക്ഷികളുടേതാധിപനായ ഗരുഡൻ
ഏതസ്യാ മമ കന്യായാ വരം ത്വം വിഹഗാധിപ
എന്റെ ഈ മകള്ക്ക്, പക്ഷികളുടേതാധിപനായ നീ തന്നെയാണ് ഏറ്റവും അനുയോജ്യനായ വരൻ.
ത്വം ഭ്രമസ്വ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ഗൃഹീത്വേമാം ച കന്യകാമ്
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, നീ ഈ കന്യകയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് യാത്ര ചെയ്യണം.
തതസ്തസ്യാഃ കുമാര്യാ വൈ അനുരൂപം ഗുണാന്വിതമ് ൬.൮൦.
അതിനുശേഷം, ആ കന്യകയ്ക്ക് അനുയോജ്യവും ഗുണമുള്ളവനുമായ ഒരു വരൻ
ഏവമുക്തോഽഥ വിപ്രഃ സ തത്ക്ഷണാത്കന്യയാ സഹ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ആ കന്യകയുമായി ഉടൻ യാത്രയായി.
യംയം പശ്യതി വിപ്രഃ സ കുമാരം തരുണാകൃതിമ്
ബ്രാഹ്മണൻ കാണുന്ന ഓരോ യുവാവും,
കസ്യചിദ്രൂപമത്യുഗ്രം ന കുലം ച സുനിര്മലമ്
ചിലര്ക്ക് ഭയങ്കരമായ രൂപം ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവരുടെ വംശം ശുദ്ധമല്ലായിരുന്നു.