തതസ്തരീതു കാമാസ്തേ ക്ലിശ്യമാനാ ഇതസ്തതഃ
അതിനുശേഷം ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇവിടെ അവിടെ വല്ലാതെ പീഡിക്കപ്പെടുന്നു.
ഗച്ഛതാ തേന മാര്ഗേണ മഖേ ദക്ഷപ്രജാപതേഃ ജഗാമാഥ സമുല്ലംഘ്യ ഐശ്വര്യമദഗര്വിതഃ॥൬.൭൯.
അവൻ ദക്ഷപ്രജാപതി നടത്തിയ യാഗത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, അധികാരത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ മുഴുകി, എല്ലാം മറികടന്ന് മുന്നോട്ട് പോയി.
നിവൃത്യ സ്വാശ്രമം ഗത്വാ ചക്രുര്മംത്രം സനിശ്ചയമ്
തിരിച്ച് സ്വന്തം ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി, അവർ ഉറച്ച മനസ്സോടെ മന്ത്രം ചൊല്ലി തീരുമാനമെടുത്തു.
ശാക്രം പദം സമാസാദ്യ യസ്മാദേതേന പാപ്മനാ
ഇന്ദ്രന്റെ സിംഹാസനം എത്തിച്ചേർന്ന്, ഈ പാപിയുടെ കാരണത്താൽ,
അന്യഃ ശക്രഃ പ്രകര്തവ്യോ മംത്രവീര്യസമുദ്ഭവഃ
മന്ത്രശക്തിയിൽ നിന്നു മറ്റൊരു ഇന്ദ്രനെ സൃഷ്ടിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
യേന വ്യാപാദ്യതേ തേന ശക്രോഽയം മദഗര്വിതഃ
ആ അഹങ്കാരത്തിൽ മുങ്ങിയ ഇന്ദ്രനെ നശിപ്പിക്കാൻ ആരോ വരും.
തതസ്തേ ശുചയോ ഭൂത്വാ സ്കംദസൂക്തേന പാവകമ്
അതിനുശേഷം അവർ ശുദ്ധരായി, സ്കന്ദസൂക്തം ഉപയോഗിച്ച് അഗ്നിയെ ആഹ്വാനിച്ചു.
ഗര്ഭോപനിഷദേനൈവ നീലരുദ്രൈര്ദ്വിജോത്തമാഃ
ഗർഭോപനിഷത്തും നീലരുദ്രന്മാരും ചേർന്ന്, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ,
നിധായ കലശം മധ്യേ മംഡലസ്യോദകാവൃതമ്
മണ്ഡലത്തിന്റെ നടുവിൽ വെള്ളം നിറച്ച കലശം വെച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ശക്രഃ പ്രപശ്യതി സുദാരുണാന്
അതിനിടയിൽ ഇന്ദ്രൻ വളരെ ഭയങ്കരമായ അശുഭസൂചനകൾ കണ്ടു.
വാമോ ബാഹുശ്ച നേത്രം ച മുഹുഃ സ്ഫുരതി ചാസ്യ വൈ
അവന്റെ ഇടതു കൈയും കണ്ണും വീണ്ടും വീണ്ടും ഇളകിത്തുടങ്ങി.
ശിരോഹീനാം തഥാ ഛായാം ഗഗനേ ഭാസ്കരദ്വയമ് ൬.൭൯.
അവൻ തല ഇല്ലാത്ത നിഴലും ആകാശത്ത് രണ്ട് സൂര്യന്മാരും കണ്ടു.
ന ച മംദം ന ചാകാശേ സംസ്ഥിതാം സ്വര്ധുനീം ഹരിഃ
ആകാശത്ത് നിലകൊണ്ട മന്ദഗതിയിലുള്ള സ്വർഗ്ഗനദിയെ ഹരിയും കണ്ടില്ല.
മുക്തകേശീം വിവസ്ത്രാം ച കൃഷ്ണദംതാം ഭയാനകാമ്
വിടർന്ന മുടിയുമായി, വസ്ത്രരഹിതയായി, കറുത്ത പല്ലുകളോടെ ഭയാനകയായ സ്ത്രീയെ അവൻ കണ്ടു.
പപ്രച്ഛ ഭയസംത്രസ്തഃ കിമേതദിതി മേ ഗുരോ
ഭയത്താൽ വിറെച്ച്, 'ഇത് എന്താണ്, ഗുരുവേ?' എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു.
കിം മേ ഭവിഷ്യതി പ്രാജ്ഞ വിനാശഃ സാംപ്രതം വദ
'എനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നത്, ജ്ഞാനിയേ? നാശം വരുമോ എന്ന് ഇപ്പോൾ തന്നെ പറയൂ.'
ഉല്ലംഘിതാഃ സ്ഥിതാ മാര്ഗേ ഗോഷ്പദം തര്ത്തുമിച്ഛവഃ
വയലിലെ പശുവിന്റെ കുരു കടക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് വഴിയിൽ നിന്നു കാത്തുനിൽക്കുന്നവരാണ് അവർ.
തൈരേവാഥര്വണൈര്മംത്രൈസ്ത്വകൃതേഽസ്തി ശചീപതേ
അവരുടെ അതർവണമന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ടു മാത്രമേ, ശചീപതേ, നിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒന്നുമില്ല.
യുഷ്മാകം സുവിനാശായ സര്വദേവാധിനായകഃ
സകല ദേവന്മാരുടെയും അധിപൻ നിങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സഹസ്രാക്ഷോ ഭയാന്വിതഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രന് ഭയം നിറഞ്ഞു.
അസ്മന്നാശായ മുനിഭിര്വാലഖില്യൈഃ പ്രജാപതേ
പ്രജാപതേ, വാലഖില്യമുനികൾ ഞങ്ങളുടെ നാശത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
താന്വാരയ സ്വയം ഗത്വാ യാവന്നോ ജായതേ പരഃ ൬.൭൯.
നീ തന്നെ അവരിടത്തേക്ക് പോയി, മറ്റൊരാൾ ജനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അവരെ തടയണം.
അഥ ദക്ഷോ ദ്രുതം ഗത്വാ ശക്രാദ്യൈരമരൈര്വൃതഃ
പിന്നീട് ദക്ഷൻ, ഇന്ദ്രനും മറ്റു അമരന്മാരും കൂടെ ചേർന്ന്, വേഗത്തിൽ അവിടേക്ക് പോയി.
കിമേതത്ക്രിയതേ വിപ്രാഃ കര്മ രൌദ്രതമം മഹത്
മഹർഷികൾ, നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് ഇത്ര ഭയാനകവും വലിയതുമായ പ്രവൃത്തി എന്താണ്?
അഥ തേ ദക്ഷമാലോക്യ സമായാതം സ്വമാശ്രയമ്
തങ്ങളുടെ രക്ഷകനായ ദക്ഷനെ അവിടെ എത്തുന്നത് കണ്ടു,
അര്ഘ്യം ദത്ത്വാ യഥാന്യായം പൂജാം കൃത്വാഥ ഭക്തിതഃ
അവർ യഥാവിധി അർഘ്യം നൽകി, ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജയും നടത്തി.
ആദേശോ ദീയതാം ശീഘ്രം യദര്ഥമിഹ ചാഗതഃ
നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ഉടൻ പറഞ്ഞുതരിക.
ദക്ഷ ഉവാച ഏതദ്രൌദ്രതമം കര്മ സര്വദേവഭയാവഹമ്
ദക്ഷൻ പറഞ്ഞു: ഇത് ദേവന്മാർക്ക് ഭയം ഉണ്ടാക്കുന്ന അത്യന്തം ഭയാനകമായ പ്രവൃത്തി ആണ്.
ഉല്ലംഘിതാ മദോദ്രേകാത്കൃത്വാ ഹാസ്യം മുഹുര്മുഹുഃ
അവൻ തന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ എനിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും പരിഹാസം ചെയ്തു.
ശക്രോച്ഛേദായ ചാസ്മാഭിഃ ശകോഽന്യോ വീര്യമംത്രതഃ
ഇന്ദ്രനെ നശിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾ മന്ത്രശക്തിയാൽ മറ്റൊരാളെ ശക്തിയുള്ളവനാക്കി.