മാഹാത്മ്യം സര്വപാപാനാം സദ്യോ നാശനകാരകമ് രുദ്രശീര്ഷസ്യ മാഹാത്മ്യം തസ്മാച്ഛ്രോതവ്യമാദരാത്
രുദ്രശീർഷത്തിന്റെ മഹത്വം എല്ലാ പാപങ്ങളും ഉടൻ നശിപ്പിക്കുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട് അതിന്റെ മഹത്വം ഭക്തിയോടെ കേൾക്കണം.
ഇതി ശ്രീസ്കാന്ദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ശ്രീഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ രുദ്രശീര്ഷ (ജാഗേശ്വര )മാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമാഷ്ടസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ അശീതിസാഹസ്രം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിൽ ശ്രീഹാട്ടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ രുദ്രശീർഷ (ജാഗേശ്വര) മഹത്വവിവരണം എന്ന എഴുപത്തി എട്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ലിംഗമസ്തി സുവിഖ്യാതം സര്വപാതകനാശനമ്
അവിടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതായൊരു പ്രശസ്തമായ ലിംഗമുണ്ട്.
യമാരാധ്യ ച തൈഃ പൂര്വം ശക്രാമര്ഷസമന്വിതൈഃ
ഇന്ദ്രനും അമരന്മാരും കോപത്തോടെ മുമ്പ് അതിനെ ആരാധിച്ചു.
പ്രകോപോ വാലഖില്യാനാം സംജജ്ഞേ ഗരുഡഃ കഥമ്
വാലഖില്യന്മാരുടെ കോപം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി? ഗരുഡൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചു?
ചകാര വിധിവദ്യജ്ഞം സംപൂര്ണവരദക്ഷിണമ്
അവൻ എല്ലാ വിധിയും പാലിച്ച്, ഉത്തമമായ ദാനങ്ങളോടെ യജ്ഞം നടത്തി.
തതഃ ശക്രാദയോ ദേവാഃ സഹായാര്ഥം നിമംത്രിതാഃ
അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രനെ തുടക്കംവെച്ച് ദേവന്മാരെ സഹായത്തിനായി ക്ഷണിച്ചു.
തഥാ വേദവിദോ വിപ്രാ യജ്ഞകര്മവിചക്ഷണാഃ
അതു പോലെ തന്നെ, വേദജ്ഞന്മാരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും യജ്ഞവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരെയും ക്ഷണിച്ചു.
അഥ തേ വാലഖില്യാഖ്യാ മുനയഃ സംശിതവ്രതാഃ പ്രസ്ഥിതാ യജ്ഞവാടം തം ഭാരാര്താഃ ക്ലേശസംയുതാഃ
അപ്പോൾ വ്രതനിഷ്ഠരായ വാലഖില്യമുനികൾ കഷ്ടപ്പാടോടെ, ഭാരമേറ്റു, യജ്ഞശാലയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു.
അഥ തേഷാം സമസ്താനാം മാര്ഗേ ഗോഷ്പദമാഗതമ്
അങ്ങനെ, അവരുടെ യാത്രാമാർഗത്തിൽ പശുവിന്റെ കുരുവയിടം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതസ്തരീതു കാമാസ്തേ ക്ലിശ്യമാനാ ഇതസ്തതഃ
അതിനുശേഷം ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇവിടെ അവിടെ വല്ലാതെ പീഡിക്കപ്പെടുന്നു.
ഗച്ഛതാ തേന മാര്ഗേണ മഖേ ദക്ഷപ്രജാപതേഃ ജഗാമാഥ സമുല്ലംഘ്യ ഐശ്വര്യമദഗര്വിതഃ॥൬.൭൯.
അവൻ ദക്ഷപ്രജാപതി നടത്തിയ യാഗത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, അധികാരത്തിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ മുഴുകി, എല്ലാം മറികടന്ന് മുന്നോട്ട് പോയി.
നിവൃത്യ സ്വാശ്രമം ഗത്വാ ചക്രുര്മംത്രം സനിശ്ചയമ്
തിരിച്ച് സ്വന്തം ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി, അവർ ഉറച്ച മനസ്സോടെ മന്ത്രം ചൊല്ലി തീരുമാനമെടുത്തു.
ശാക്രം പദം സമാസാദ്യ യസ്മാദേതേന പാപ്മനാ
ഇന്ദ്രന്റെ സിംഹാസനം എത്തിച്ചേർന്ന്, ഈ പാപിയുടെ കാരണത്താൽ,
അന്യഃ ശക്രഃ പ്രകര്തവ്യോ മംത്രവീര്യസമുദ്ഭവഃ
മന്ത്രശക്തിയിൽ നിന്നു മറ്റൊരു ഇന്ദ്രനെ സൃഷ്ടിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
യേന വ്യാപാദ്യതേ തേന ശക്രോഽയം മദഗര്വിതഃ
ആ അഹങ്കാരത്തിൽ മുങ്ങിയ ഇന്ദ്രനെ നശിപ്പിക്കാൻ ആരോ വരും.
തതസ്തേ ശുചയോ ഭൂത്വാ സ്കംദസൂക്തേന പാവകമ്
അതിനുശേഷം അവർ ശുദ്ധരായി, സ്കന്ദസൂക്തം ഉപയോഗിച്ച് അഗ്നിയെ ആഹ്വാനിച്ചു.
ഗര്ഭോപനിഷദേനൈവ നീലരുദ്രൈര്ദ്വിജോത്തമാഃ
ഗർഭോപനിഷത്തും നീലരുദ്രന്മാരും ചേർന്ന്, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ,
നിധായ കലശം മധ്യേ മംഡലസ്യോദകാവൃതമ്
മണ്ഡലത്തിന്റെ നടുവിൽ വെള്ളം നിറച്ച കലശം വെച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ശക്രഃ പ്രപശ്യതി സുദാരുണാന്
അതിനിടയിൽ ഇന്ദ്രൻ വളരെ ഭയങ്കരമായ അശുഭസൂചനകൾ കണ്ടു.
വാമോ ബാഹുശ്ച നേത്രം ച മുഹുഃ സ്ഫുരതി ചാസ്യ വൈ
അവന്റെ ഇടതു കൈയും കണ്ണും വീണ്ടും വീണ്ടും ഇളകിത്തുടങ്ങി.
ശിരോഹീനാം തഥാ ഛായാം ഗഗനേ ഭാസ്കരദ്വയമ് ൬.൭൯.
അവൻ തല ഇല്ലാത്ത നിഴലും ആകാശത്ത് രണ്ട് സൂര്യന്മാരും കണ്ടു.
ന ച മംദം ന ചാകാശേ സംസ്ഥിതാം സ്വര്ധുനീം ഹരിഃ
ആകാശത്ത് നിലകൊണ്ട മന്ദഗതിയിലുള്ള സ്വർഗ്ഗനദിയെ ഹരിയും കണ്ടില്ല.
മുക്തകേശീം വിവസ്ത്രാം ച കൃഷ്ണദംതാം ഭയാനകാമ്
വിടർന്ന മുടിയുമായി, വസ്ത്രരഹിതയായി, കറുത്ത പല്ലുകളോടെ ഭയാനകയായ സ്ത്രീയെ അവൻ കണ്ടു.
പപ്രച്ഛ ഭയസംത്രസ്തഃ കിമേതദിതി മേ ഗുരോ
ഭയത്താൽ വിറെച്ച്, 'ഇത് എന്താണ്, ഗുരുവേ?' എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു.
കിം മേ ഭവിഷ്യതി പ്രാജ്ഞ വിനാശഃ സാംപ്രതം വദ
'എനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നത്, ജ്ഞാനിയേ? നാശം വരുമോ എന്ന് ഇപ്പോൾ തന്നെ പറയൂ.'
ഉല്ലംഘിതാഃ സ്ഥിതാ മാര്ഗേ ഗോഷ്പദം തര്ത്തുമിച്ഛവഃ
വയലിലെ പശുവിന്റെ കുരു കടക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് വഴിയിൽ നിന്നു കാത്തുനിൽക്കുന്നവരാണ് അവർ.
തൈരേവാഥര്വണൈര്മംത്രൈസ്ത്വകൃതേഽസ്തി ശചീപതേ
അവരുടെ അതർവണമന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ടു മാത്രമേ, ശചീപതേ, നിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒന്നുമില്ല.
യുഷ്മാകം സുവിനാശായ സര്വദേവാധിനായകഃ
സകല ദേവന്മാരുടെയും അധിപൻ നിങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ സഹസ്രാക്ഷോ ഭയാന്വിതഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രന് ഭയം നിറഞ്ഞു.