ആര്ദ്രേംധനാനി ഭൂരീണി ക്ഷിപ്ത്വാക്ഷിത്വാ വിഭാവസൌ
അവൻ നിരവധി ഈർപ്പമുള്ള ഇന്ധനങ്ങൾ അഗ്നിയിൽ ഇട്ടു, തീ ഉയരാൻ അനുവദിച്ചില്ല.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ധൂമഃ പ്രാദുര്ഭൂതഃ സമംതതഃ
അപ്പോൾ ചുറ്റും മുഴുവൻ പുക ഉയർന്നു.
തതോ ധൂമാകുലേനേത്രേ ഭഗവാംസ്ത്രിപു രാന്തകഃ
അതിനുശേഷം, ത്രിപുരനെ സംഹരിച്ച ദൈവം, പുകകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ ചുവന്നവനായി അവിടെ നിന്നു.
തതോ വസ്ത്രം സമുത്ക്ഷിപ്യ സതീവക്ത്രം പിതാമഹഃ
അതിനുശേഷം, പിതാമഹൻ വസ്ത്രം എടുത്ത് സതിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നീട്ടി.
തസ്യ രേതഃ പ്രചസ്കന്ദ തതസ്തദ്വീക്ഷണാദ്ദ്രുതമ് ൩൮ തതശ്ച സികതൌഘേനാ തത്ക്ഷണാത്പദ്മസംഭവഃ
അവന്റെ വീര്യം അവിടെ വീണു; അതു കണ്ട ഉടൻ തന്നെ പദ്മസംബവൻ അതിനെ മണൽകൂമ്പാരത്തോടെ മൂടി.
അഥ തദ്ഭഗവാഞ്ച്ഛംഭുര്ജ്ഞാത്വാ ദിവ്യേന ചക്ഷുഷാ ൬.൭൭.
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ശംഭു ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞു.
കിമേതദ്വിഹിതം പാപ ത്വയാ കര്മ വിഗര്ഹിതമ്
"നീ ചെയ്ത ഈ പാപകരമായ നിന്ദ്യമായ പ്രവൃത്തിയാണിതെന്ത്?"
ത്വം വേത്സി ശംകരേണൈതത്കര്മജാലം ന വിംദിതമ് യത്കിഞ്ചിത്ത്രിഷു ലോകേഷു ജംഗമം സ്ഥാവരം തഥാ
"ബ്രഹ്മാ, ഈ കര്മ്മജാലം ശങ്കരന് അറിയാത്തതല്ല; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ചലനമുള്ളതും അചലമായതും എല്ലാം അവനറിയാം."
തസ്മാത്സ്പൃശ നിജം ശീര്ഷം ബ്രഹ്മന്നേതദസംശയമ് താവത്തത്ര സ്ഥിതഃ സാക്ഷാത്തദ്രൂപോ വൃഷവാഹനഃ
"അതിനാൽ, ബ്രഹ്മാ, സംശയമില്ലാതെ നിന്റെ തല സ്പർശിക്കൂ; അവിടെ തന്നെ വൃഷഭധ്വജൻ അതേ രൂപത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു."
തതോ ലജ്ജാപരീതാംഗഃ സ്ഥിതശ്ചാധോമുഖോ ദ്വിജാഃ
അതിനുശേഷം, ലജ്ജകൊണ്ട് മുഴുവൻ ശരീരം പിടിച്ചുപറ്റി, തല താഴ്ത്തി അവൻ അവിടെ നിന്നു, ദ്വിജന്മാരേ.
അഥാഽസൌ ലജ്ജയാവിഷ്ടഃ പ്രണിപത്യ മഹേശ്വരമ്
അപ്പോൾ, ലജ്ജയിൽ ആകമാനം മുങ്ങി, മഹേശ്വരനെ വന്ദിച്ചു.
അസ്യ പാപസ്യ ശുദ്ധ്യര്ഥം പ്രായ ശ്ചിത്തം വദ പ്രഭോ
"പ്രഭോ, ഈ പാപം ശുദ്ധീകരിക്കാൻ എനിക്ക് എന്ത് പ്രായശ്ചിത്തം വേണമെന്ന് പറയൂ."
തപഃ കുരു സമാധിസ്ഥോ മമാരാധനതത്പരഃ
"ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ച്, എന്നെ ഭജിക്കാൻ മനസ്സോടെ തപസ്സ് ചെയ്യൂ."
ഖ്യാതിം യാസ്യതി സര്വത്ര നാമ്നാ രുദ്രശിരഃ ക്ഷിതൌ
"ഭൂമിയിൽ എല്ലായിടത്തും ഇതിന് രുദ്രശിരസ് എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തി ലഭിക്കും."
മാനുഷാണാമിദം കൃത്യം യസ്മാച്ചീര്ണം ത്വയാഽഽധുനാ ॥ തസ്മാത്ത്വം മാനുഷോ ഭൂത്വാ വിചരിഷ്യസി ഭൂതലേ । ൬.൭൭.
"മനുഷ്യർക്കുള്ള ഈ പ്രവൃത്തിയ്ക്കു നീ ഇപ്പോൾ കൈവെച്ചു; അതിനാൽ നീ മനുഷ്യനായി ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കേണ്ടിവരും."
യസ്ത്വാം ചാനേന രൂപേണ ദൃഷ്ട്വാ പൃച്ഛാം കരിഷ്യതി
"നിന്റെ ഈ രൂപം കണ്ടു ആരെങ്കിലും നിന്നോട് ചോദിച്ചാൽ,
തതസ്തേ ചേഷ്ടിതം സര്വം കൌതുകാച്ച ശൃണോതി യഃ
"അല്ലെങ്കിൽ, ആരെങ്കിലും കൗതുകത്തോടെ നിന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും കേട്ടാൽ,
യഥായഥാ ജനസ്ത്വേതത്കൃത്യം തേ കീര്തയിഷ്യതി
"ജനങ്ങൾ എങ്ങനെയായാലും നിന്റെ ഈ പ്രവൃത്തി പറയുമ്പോൾ,
ഏതദേവ ഹി തേ ബ്രഹ്മന്പ്രായശ്ചിത്തം പ്രകീര്തിതമ്
"ബ്രഹ്മാ, ഇതാണ് നിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു."
ഏതച്ച തവ വീര്യം തു പതിതം വേദിമധ്യഗമ്
"നിന്റെ വീര്യം യാഗവേദിയുടെ നടുവിൽ വീണിരിക്കുന്നു."
യാവന്മാത്രൈഃ പരിസ്പൃഷ്ടമേതത്സൈകതരേണുഭിഃ
എത്ര മണലണുക്കളാൽ ഇതു സ്പർശിക്കപ്പെട്ടുവോ,
വാലഖില്യാ ഇതി ഖ്യാതാഃ സര്വേംഽഗുഷ്ഠപ്രമാണകാഃ
വാലഖില്യന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നവർ എല്ലാവരും വിരൽവലിപ്പമുള്ളവരാണ്.
ഏതസ്മിന്നംതരേ തസ്മാദ്വേദിമധ്യാച്ച തത്ക്ഷണാത് അംഗുഷ്ഠകപ്രമാണാനി നിഷ്ക്രാന്താനി ദ്വിജോത്തമാഃ
അപ്പോൾ തന്നെ, ആ യാഗവേദിയുടെ നടുവിൽ നിന്ന്, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരേ, വിരൽവലിപ്പമുള്ള ജീവികൾ പുറത്തുവന്നു.
തതസ്തേ പ്രണിപത്യോച്ചൈഃ പ്രോചുര്ദേവം പിതാമഹമ്
അവർ എല്ലാവരും ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിച്ച് ഉച്ചത്തിൽ പിതാമഹനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ഗമിഷ്യഥ പരാം സിദ്ധിം യേന ലോകേ സുദുര്ലഭാമ് ॥ ൬.൭൭.
നിങ്ങൾ ലോകത്തിൽ വളരെ അപൂർവമായ പരമസിദ്ധി നേടും.
തേ തഥേതി പ്രതിജ്ഞായ കൃത്വാ തത്രാശ്രമം ശുഭമ്
അവർ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് സമ്മതിച്ച് അവിടെ ഒരു ശുദ്ധമായ ആശ്രമം സ്ഥാപിച്ചു.
അഥ ബ്രഹ്മാപി തത്കര്മ സര്വം വൈവാഹികം ക്രമാത്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവു എല്ലാ വിവാഹകർമ്മങ്ങളും ക്രമത്തിൽ നിർവഹിച്ചു.
പതത്സു പുഷ്പവര്ഷേഷു സമന്താദ്ഗഗനാംഗണാത്
ആകാശവിസ്തൃതിയിൽ നിന്ന് ചുറ്റും പുഷ്പവർഷം പെയ്യുമ്പോൾ,
പഠത്സു വിപ്രമുഖ്യേഷു നൃത്യമാനാസു രാഗതഃ
പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാർ പാരായണം ചെയ്യുകയും നർത്തകികൾ ഭാവത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
ഏവം മഹോത്സവോ ജജ്ഞേ തത സ്തുംബുരുപൂര്വകൈഃ
ഇങ്ങനെ സംഗീതവും ഗായനവും കൂടെ വലിയ ഉത്സവം നടന്നു.