ബാഹ്ലീകേന സപുത്രേണ കര്ണേനാഥ സസൂനുനാ
ബാഹ്ലികനും അവന്റെ മകനും, കർണ്ണനും അവന്റെ മകനും,
അശ്വത്ഥാമ്നാ പൃഥക്ത്വേന ലിങ്ഗമേകൈകമുത്തമമ്
അശ്വത്താമൻ വേറേ വേറേയായി ഓരോന്നായി ഉത്തമമായ ശിവലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
തഥാ സംസ്ഥാപിതം തത്ര വിഷ്ണുനാ പ്രഭവിഷ്ണുനാ
അതു പോലെ, ശക്തനായ വിഷ്ണുവും അവിടെ ശിവലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു.
സാത്വതേനാപി സാംബേന ബലഭദ്രേണ ധീമതാ
സാത്വതനും, സാംബനും, ധീരനായ ബാലഭദ്രനും ശിവലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
ചാരുദേഷ്ണാദിഭിഃ പുത്രൈ രുക്മിണ്യാ ദശഭിഃ സുതൈഃ
ചാരുദേഷ്ണനും മറ്റുള്ളവരും, രുക്മിണിയുടെ പത്ത് പുത്രന്മാരും ശിവലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
ഏവം സംസ്ഥാപ്യ ലിങ്ഗാനി തേ സര്വേ കുരുപാംഡവാഃ ॥ യാദവാശ്ച സുസംഹൃഷ്ടാ കൃതകൃത്യാസ്തദാ। ഽഭവന്
ഇങ്ങനെ, ശിവലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, എല്ലാ കുരുക്കളും പാണ്ഡവരും യാദവരും അതീവ സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ കടമ പൂർത്തിയായെന്നു സംതൃപ്തരായി.
തത്ര സ്ഥിത്വാ ചിരം കാലം ദത്ത്വാ ദാനാന്യനേകശഃ ൬.൭൪.
അവിടെ ദീർഘകാലം താമസിച്ച്, അവൻ പലതവണ പലവിധമായ ദാനങ്ങൾ നൽകി.
ദത്ത്വാ തേഭ്യോ വരാന്നാഗാന്ഹ യാഞ്ജാത്യാനനേകശഃ
അവൻ അവർക്കു നല്ല ആനകളും, അവരുടെ ജാതിക്ക് അനുയോജ്യമായ മറ്റു പലതരം വസ്തുക്കളും നൽകി.
മഹോക്ഷാംശ്ച സുവസ്ത്രാണി ഭൂസ്ഥാനാന്യാശ്രയാംസ്തഥാ
വലിയ കാളകൾ, മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ, ഭൂമി, താമസിക്കാൻ ഇടങ്ങൾ എന്നിവയും അവൻ നൽകി.
തത ആമന്ത്ര്യ താന്സര്വാന്പ്രണിപത്യ മുഹുര്മുഹുഃ
ശേഷം അവൻ എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ചു.
തഥാ തദ്ധൃതരാഷ്ട്രേണ ലിംഗം പാതകനാശനമ്
അങ്ങനെ തന്നെ, ധൃതരാഷ്ട്രൻ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു.
യസ്താനി പുരുഷഃ സമ്യക്പൂജയേദ്ഭക്തിഭാവിതഃ
ആ ലിംഗങ്ങളെ ഭക്തിയോടെ ശരിയായി ആരാധിക്കുന്ന ഏവർക്കും—
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേനാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ കൌരവപാണ്ഡവയാദവകൃതലിംഗ പ്രതിഷ്ഠാവൃത്താംതവര്ണനംനാമ ചതുഃസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ, മഹാപുരാണമായ ശ്രീസ്കാന്ദത്തിൽ എൺപതിനായിരത്തി ഒരായിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ സമാഹിതയിലെ ആറാമത്തെ നഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹാത്മ്യത്തിൽ, കൗരവർ, പാണ്ഡവർ, യാദവർ എന്നിവരാൽ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ച കഥയെ വിവരിക്കുന്ന എഴുപത്തിനാലാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
രുദ്രേണ ബ്രഹ്മണേ ദത്തം തുഷ്ടേന ദ്വിജസത്തമാഃ
പ്രിയപ്പെട്ട ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, സന്തോഷത്തോടെ രുദ്രൻ ബ്രഹ്മാവിന് നൽകിയതാണിത്.
യദാ തു സ്ഥാപിതം ലിംഗം ഹാടകേശ്വരസംജ്ഞിതമ്
ഹാടകേശ്വരമെന്ന പേരിൽ ലിംഗം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ,
ഏതത്ക്ഷേത്രം തദാ ദത്തം ശംഭുനാ ഷണ്മുഖസ്യ ഹ
അപ്പോൾ തന്നെ ഈ സ്ഥലം ശംഭു ശൺമുഖനു നൽകി.
ബ്രഹ്മണാ പ്രാര്ഥിതേനേദം സ്വയമാദിമമുത്തമമ്
ബ്രഹ്മാവ് അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ഈ പ്രാചീനവും ഉത്തമവുമായ സ്ഥലം സ്വയം അവൻ തന്നു.
കാര്തിക്യാം കൃത്തികായോഗേ യഃ കുര്യാത്സ്വാമിദര്ശനമ്
കാർത്തിക മാസത്തിൽ കൃതികാനക്ഷത്രം കൂടുമ്പോൾ, അവിടെ സ്വാമിയെ ദർശിക്കുന്നവൻ—
മഹാസേനസ്യ ദേവസ്യ പ്രാസാദം സുമനോഹരമ്
മഹാസേനദേവന്റെ ക്ഷേത്രം അത്യന്തം മനോഹരമാണ്.
തച്ഛ്രുത്വാ വിബുധാഃ സര്വേ കൌതുകാദേത്യ സത്വരമ്
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, എല്ലാ ദേവതകളും കൗതുകത്തോടെ ഉടൻ അവിടെ എത്തി.
പ്രാസാദസ്യോത്തരേ ദേശേ പ്രാച്യേ ദേശേ തഥാ ദ്വിജാഃ
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേയും കിഴക്കേയും ഭാഗങ്ങളിൽ, ദ്വിജന്മാരേ,
ഇഷ്ട്വാ ച വിബുധാഃ സര്വേ ദത്ത്വാ തേഭ്യശ്ച ദക്ഷിണാമ്
ദേവതകൾ എല്ലാവരും പൂജ നടത്തി, അവർക്കു ദക്ഷിണയും നൽകി.
തതസ്തു ദേവയജനംനാമ തസ്യ ബഭൂവ ഹ തദത്രൈകേന ലഭതേ ക്രതുനാ ദക്ഷിണാവതാ ॥ ൬.൭൫.
അതിനുശേഷം അതു 'ദേവയജ്ഞഭൂമി' എന്നായി അറിയപ്പെട്ടു; അവിടെ ഒരു യജ്ഞം നടത്തിയാൽ തന്നെ, ദക്ഷിണയോടെയുള്ള യജ്ഞഫലം ലഭിക്കും.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ യജ്ഞ ഭൂമിമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ പഞ്ചസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇതോടെ, മഹാപുരാണമായ ശ്രീസ്കാന്ദത്തിൽ എൺപതിനായിരത്തി ഒരായിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ സമാഹിതയിലെ ആറാമത്തെ നഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹാത്മ്യത്തിൽ, യജ്ഞഭൂമിയുടെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന എഴുപത്തിയഞ്ചാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
യൈസ്തുഷ്ടൈസ്ത്രിഷു ലോകേഷു മാനവോ മുക്തിമാപ്നുയാത്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സന്തോഷം പ്രാപിച്ചവരാൽ മനുഷ്യൻ മോക്ഷം നേടുന്നു.
മുണ്ഡീരം പ്രഥമം തത്ര കാലപ്രിയം തഥാപരമ്
അവിടെ ആദ്യം മുന്ഡീരമാണ്, അതിന് ശേഷം കാലപ്രിയൻ വരുന്നു.
തത്ര സംക്രമതേ സൂര്യോ മുംഡീരേ രജനീക്ഷയേ
അവിടെ രാത്രി അവസാനിക്കുമ്പോൾ സൂര്യൻ മുന്ഡീരത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു.
തസ്മിന്കാലേ നരോ ഭക്ത്യാ പശ്യേദപ്യേകമേവച
അത്തവണ ഭക്തിയോടെ ഒരാൾക്ക് ഒരാളെങ്കിലും കാണാൻ കഴിയും.
മധ്യേ കാലപ്രിയോ ദേവോ മൂലസ്ഥാനം തദന്തരേ
നടുവിൽ കാലപ്രിയദേവൻ നിലകൊള്ളുന്നു, അവന്റെ മൂലസ്ഥാനം അകത്താണ്.
തത്കഥം തേ ത്രയസ്തത്ര സംജാതാഃ സൂത ഭാസ്കരാഃ
അവിടെ ആ മൂന്നു ഭാസ്കരന്മാർ എങ്ങനെ ജനിച്ചു, സൂതാ?