തഥാ പാംഡുസുതാശ്ചൈവ യേ ചാന്യേ തത്ര പാര്ഥിവാഃ
അങ്ങനെ പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മറ്റു രാജാക്കന്മാരും,
തേ തു സംപ്രസ്ഥിതാഃ സര്വേ മിലിതാഃ കുരുപാംഡവാഃ
കുരുക്കളും പാണ്ഡവരും എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് യാത്രയായി.
അഥ തത്ക്ഷേത്രമാസാദ്യ ദൂരേ കൃത്വാ നിവേശനമ്
അവരവിടെ ആ സ്ഥലത്ത് എത്തി, അകലെയായി തങ്ങളുടെ കൂടാരം പടുത്തു.
തത്ര സര്വാന്സമാഹൂയ ബ്രാഹ്മണാന്വിനയാന്വിതാഃ
അവിടെ, വിനയമുള്ള എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും അവർ വിളിച്ചു കൂട്ടി.
വയം സര്വേഽത്ര വാംഛാമോ ലിഗസംസ്ഥാപനക്രിയാമ്
ഇവിടെ നാം എല്ലാവരും ലിംഗം സ്ഥാപിക്കുന്ന കർമ്മം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തസ്മാത്കൃത്വാ പ്രസാദം നോ ദയാം ച ദ്വിജസത്തമാഃ
അതിനാൽ, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഞങ്ങളോടു ദയയും അനുഗ്രഹവും കാണിക്കണം.
ഭവിഷ്യഥ തഥാ യൂയം ഹോതാരഃ സര്വകര്മസു
അങ്ങനെ, എല്ലാ കർമ്മങ്ങളിലും നിങ്ങൾ ആചാര്യന്മാരാകും.
യതോഽസ്മാഭിഃ ശ്രുതാ വാര്താ കീര്ത്യമാനാ പുരാതനീ
പഴയ കഥ ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ഇപ്പോൾ അതാണ് പറയുന്നത്.
യഥാ തേന കൃതം ശ്രാദ്ധം പിതുഃ പ്രേതസ്യ യത്നതഃ ൬.൭൩.
അവൻ എങ്ങനെ തന്റെ മരിച്ച പിതാവിന് വലിയ ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രാദ്ധം നടത്തി എന്നത്.
യഥോക്തവിധിനാ തീര്ഥേ നാഗാനാം പംചമീദിനേ ॥। ശ്രാവണേ മാസി നോ മുക്തഃ പിതാ തസ്യ തഥാപി സഃ
നാഗക്ഷേത്രത്തിൽ, ശ്രാവണമാസത്തിൽ, അഞ്ചാം ദിവസം, നിർദ്ദേശപ്രകാരം കർമ്മം ചെയ്തിട്ടും, നമ്മുടെ അച്ഛൻ മോചിതനായില്ല, എങ്കിലും,
പ്രേതത്വാത്സര്പദോഷേണ സംജാതാ ദ്വിജസത്തമാഃ താവത്പിതാ വിനിര്മുക്തഃ പ്രേതത്വാദ്ദാരുണാദ്ദ്വിജാഃ
സർപ്പദോഷം മൂലം അച്ഛൻ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ; പിന്നെയാണ് അച്ഛൻ ആ ദാരുണമായ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മോചിതനായത്.
യദത്ര ക്രിയതേ കിംചിത്കര്മ ധര്മ്യം ദ്വിജോത്തമാഃ
ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും ധാർമ്മികമായ കർമ്മം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ,
പ്രാര്ഥയാമോ വിശേഷേണ തേന ദൈന്യം സമാഗതാഃ
നാം എല്ലാവരും വിനയത്തോടെ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് ഇതിന് പ്രത്യേകമായി അപേക്ഷിക്കുന്നു.
മന്ത്രം ചക്രുസ്തദര്ഥം ഹി കിം കൃതം സുകൃതം ഭവേത്
അവർക്കായി ഒരു മന്ത്രം അവർ നിർമിച്ചു: 'ഏത് സത്കർമ്മം ചെയ്യണം?'
ഏകേ പ്രോചുര്ന ദാസ്യാമഃ പ്രാസാദാര്ഥം വസുന്ധരാമ്
ചിലർ പറഞ്ഞു, 'നാം അനുകമ്പയ്ക്ക് വേണ്ടി ഭൂമി നൽകില്ല.'
പംചക്രോശപ്രമാണേന ക്ഷേത്രമേതദ്വ്യവസ്ഥിതമ്
ഈ സ്ഥലം അഞ്ചു ക്രോഷം വലിപ്പമുള്ളതാണെന്ന് നിശ്ചയിച്ചു.
അന്യേ പ്രോചുര്ധനോമത്താ യൂയം ച സുഖമാശ്രിതാഃ
മറ്റുചിലർ, ധനത്തിൽ മദിച്ചവർ, പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്ക് സുഖമായി കഴിയാം.'
തസ്മാദ്വയം പ്രദാസ്യാമ ഏതേഷാം ഹി വസു ന്ധരാമ്
അതിനാൽ, ഈ ഭൂമി നാം ഇവർക്കു നൽകും.
തഥാന്യേ മധ്യമാഃ പ്രോചുര്യത്ര സാക്ഷാജ്ജനാര്ദനഃ ൬.൭൩.
അങ്ങനെ, മധ്യസ്ഥരായ മറ്റുള്ളവരും, ജനാർദ്ദനൻ നേരിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നിടത്ത്, അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു.
തസ്മാദ്യത്ര സമായാതാഃ കുരുപാംഡവയാദവാഃ
അതിനാൽ, കുരുക്കൾ, പാണ്ഡവർ, യാദവർ എന്നിവർ ഒത്തുചേർന്നിരുന്നിടത്ത്,
യാചതേ യത്ര ഗാംഗേയഃ സ്വയമേവ തഥാ പരഃ ലിംഗസംസ്ഥാപനാര്ഥായ നിഷേധസ്തത്ര നാര്ഹതി
അവിടെ ഗംഗാപുത്രനായ ഭീഷ്മനും മറ്റുള്ളവരും സ്വയം ശിവലിംഗം സ്ഥാപിക്കാൻ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, അതിന് എതിര്ചെയ്യാൻ ആര്ക്കും അവകാശമില്ല.
തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പ്രതിപന്നം ദ്വിജോത്തമൈഃ
അവരുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാർ അതിനെ അംഗീകരിച്ചു.
തതഃ സമേത്യ തേ സര്വേ ബ്രാഹ്മണാഃ കുരുസത്തമാന്
ശേഷം, എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും കുരുക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരുമായി ഒന്നിച്ചു കൂടിയർന്നു.
പ്രാസാദൈഃ സര്വതോ വ്യാപ്തം തത്കിം ബ്രൂമോഽധുനാ വയമ്
ഇപ്പോൾ ഈ സ്ഥലം മുഴുവൻ ക്ഷേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ, ഇനി ഞങ്ങൾ എന്ത് പറയണം?
തദ്ഭവംതഃ പ്രകുര്വംതു പ്രാധാന്യേന യദൃച്ഛയാ യഥാജ്യേഷ്ഠം യഥാശ്രേഷ്ഠം പൃഥക്ത്വേന വ്യവസ്ഥിതാഃ
അതിനാൽ, നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വിധത്തിൽ, മുതിർന്നതനുസരിച്ച്, ശ്രേഷ്ഠതനുസരിച്ച്, ഓരോരുത്തരും വേറിട്ടു ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്യൂ.
അഥ ഹര്ഷസമായുക്താ ധൃതരാഷ്ട്രമുഖാഃ ക്രമാത്
ശേഷം, സന്തോഷത്തോടെ ധൃതരാഷ്ട്രനും മറ്റ് പ്രമുഖരും ക്രമമായി മുന്നോട്ട് വന്നു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം ഷഷ്ഠേ നാഗരഖണ്ഡേ ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യേ ധൃതരാഷ്ട്രാദികൃതപ്രാസാദസ്ഥാപനോദ്യമവര്ണനംനാമ ത്രിസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിൽ, എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സമാഹിതയിൽ, ആറാം നാഗരഖണ്ഡത്തിൽ, ഹാടകേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹത്വത്തിൽ, 'ധൃതരാഷ്ട്രനും മറ്റുള്ളവരും ക്ഷേത്രം സ്ഥാപിക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമത്തിന്റെ വിവരണം' എന്ന എഴുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
ലിംഗാനാം സ്ഥാപിതം തത്ര ശതമേകോത്തരം ദ്വിജാഃ
അവിടെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, നൂറൊന്നു ശിവലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
തഥാ ച പാംഡവൈഃ സര്വൈഃ സ്ഥാപിതം ലിംഗപംചകമ്
അതു പോലെ, എല്ലാ പാണ്ഡവരും അഞ്ചു ശിവലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
ഭാനുമത്യാ ച ഗൌരീണാം സ്ഥാപിതം ച ചതുഷ്ടയമ്
ഭാനുമതിയും നാലു ഗൗരീശിവലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.